Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • COLUMN: Brothers in crime

COLUMN: Brothers in crime

15/02/2017 14:00 - Serieus!?

COLUMN: Brothers in crime

 

Afgelopen zaterdag kwamen we voor dit jaar voor het eerst weer bij elkaar. Een groepje vrienden onder wie enkele journalisten, een vakbondsleider, een arts en een advocaat die al zeker tien jaar onder het genot van een borrel geregeld bij elkaar komt.

Vrijdag kwam een van de leden op een lumineus idee en maakte een groepsapp om met elkaar in contact te blijven. 'Brothers in Crime', zo noemde hij de app. Niet dat we bij het borrelen het plegen van allerlei crimes bekokstoven; verre van dat. De enige crime zaterdag was bijvoorbeeld dat iedereen een poosje de dj mocht uithangen en zijn favoriete nummers of muziekgenre ten gehore moest brengen.

De verrassingen bleven niet uit. Van de vakbondsleider die de jaartjes probeert te vergeten mochten we luisteren naar populaire liedjes als 'Je moet me niet schreeuwen' en 'Laat je gaan'. Hoe het ook zij, de muziek was zeer gevarieerd: songs van Meatloaf tot Bon Jovi, Faye-Ann Lyons, Farmer Napi, Wycleff Jean, Bob Marley, Buena Vista Social Club, Machel Montano en kompa van Michel Martelly kwamen langs. Frappant is dat van alle brothers alleen de advocaat, een Hindostaan, Surinaamse muziek koos. Hij draaide Norma Sante van Naks kaseko-loko. Deze keer waren we niet bij elkaar gekomen in een café, bar of restaurant zoals gebruikelijk, maar gewoon thuis bij een van de broeders. Er was een Chinese kok aangerukt, die hoe kan het ook anders, een Chinees menu bereidde. Wat als een gezellige middag onder vrienden begon, sloeg bijna om in een rouwpartij toen het eten begon.

Dat bijna-ongeluk werd in de kiem gesmoord en met een stevige slok water én sodawater weggedronken. Gelukkig. Dus bleef het een ontmoeting met grapjes en discussies over lollige, serieuze tot heel serieuze onderwerpen met economie, politiek en rechtsstaat als hoofdmoot. De Decembermoordenzaak, waarbij de brothers in crime van '82 door de zoveelste opschorting helaas langer in de rats moeten zitten, kwam ook aan de orde. Over deze strafzaak, althans de uitkomst en het natraject, waren de meningen verdeeld. Wel was iedereen het erover eens dat de afwikkeling van deze zaak de rechtsstaat niet (verder) mag aantasten. Het heeft al te veel haarscheurtjes doen ontstaan. Sommige standpunten waren radicaal: als er een veroordeling van de hoofdverdachte moet komen met politieke of maatschappelijke onrust of straatrellen als gevolg, dan zij het zo. Het wordt gezien als een van de zovele groeipijnen van de jonge republiek Suriname, waar we als land wel overheen komen.

Sommige geloven dat alleen de natuur ons kan verlossen van dit vraagstuk. Anderen gingen voor veroordeling eventueel gevolgd door gratie of iets in die geest. Weer anderen denken aan een soort kool-en-geit-sparen vonnis, waarbij verdachten schuldig worden bevonden maar geen straf opgelegd krijgen. Of zo een uitspraak mogelijk is valt nog te bezien, mocht de strafzaak tot het uiterste worden behandeld. Maar mijn motto in gevallen zoals de Decembermoorden luidt nog steeds: 'If you do the crime, you have to do the time'. No compromise.-.

ivancairo@yahoo.com

Share on Facebook    

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina