Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • COMMENTAAR: Overheidscommissies onder vergrootglas

COMMENTAAR: Overheidscommissies onder vergrootglas

11/08/2017 12:00

COMMENTAAR: Overheidscommissies onder vergrootglas

 

HET WORDT TIJD dat ‘neen’ wordt gezegd tegen de drang van ministers om nieuwe commissies te benoemen die bestaande vervangen. Minister Soewarto Moestadja van Arbeid verklaarde in de assemblee dat hij een nieuwe interdepartementale commissie zal instellen om kinder- en dwangarbeid serieus aan te pakken. Het zal de zoveelste commissie worden waarbij moet worden afgewacht wat de uitkomst wordt van de studie.

Bij de overheid bestaat over het algemeen de gewoonte om vraagstukken die moeilijk liggen voor zich uit te schuiven. Niet zelden gebeurt dat echter om de gelegenheid aan te grijpen partijgenoten tegemoet te komen. Het is bijna gewoonte geworden dat elke nieuwe regering bestaande commissies laat bemensen door regeringsgezinde personen om de vergoeding die het lidmaatschap met zich meebrengt of het uit te brengen rapport naar haar hand te zetten. Het zou goed zijn dat Moestadja de eerder gemaakte studies over kinder- en dwangarbeid uit de lades haalt en op basis van de uitkomsten een besluit neemt.

Hij heeft gezegd dat er in het verleden een nationale commissie Kinderarbeid bestond. Vervolgens doet hij het resultaat van de commissie simpel af met: er waren hobbels waardoor het beoogde doel niet is bereikt. Om welke hobbels het gaat wordt gemakshalve verzwegen. Met de zweverige argumentatie moet de minister om duidelijkheid worden gevraagd, of worden teruggefloten. De rol en betekenis van en instructies aan commissies moeten opnieuw worden bekeken. Hoeveel commissies zijn operationeel en wat is het rendement van hun werkzaamheden? Hoeveel vergoeding wordt aan commissieleden gegeven? Is het bezuinigen op commissiegelden niet mogelijk?

De handtekeningenactie van de beweging The Next Generation om het probleem van knippaverkopers op te lossen en daarmee aandacht te vragen voor kinderarbeid is stuitend. Weerzinwekkend dat een dergelijke actie wordt gehouden om beleidsmakers te wijzen op de verantwoordelijkheid, waarvan zij zich kennelijk onvoldoende bewust zijn. Suriname heeft ervaring met het gedoogbeleid. Dat knippaverkopers midden op straat knippa verkopen is erg omdat het kinderen betreft, maar thuis- en daklozen, geesteszieken, irritante autowachters en wildplassers zijn dagelijkse vertoningen op straat.

De indruk bestaat dat als ouders op de achtergrond staan terwijl hun kinderen knippa verkopen er een neveneffect ontstaat waarbij de kinderen onder andere gaan bedelen. Waarschijnlijk staan ouders in de luwte om de kinderen instructies te geven om te bedelen. Hoewel de dagelijkse verkoopcijfers van knippa niet bekend zijn, lijkt de opbrengst niet om over naar huis te schrijven. 

Share on Facebook    

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina