Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • INGEZONDEN: Wereld Suïcide Preventiedag

INGEZONDEN: 10 september Wereld Suïcide Preventiedag

10/09/2017 05:20

De redactie van DWT Publishing NV stelt lezers in de gelegenheid stukken in te zenden ter publicatie. In principe worden alle ingezonden artikelen opgenomen, tenzij de inhoud van deze schadelijk, kwetsend of beledigend is voor derden. Stukken die geplaatst worden komen niet noodzakelijkerwijs overeen met de mening van DWT Publishing NV. De redactie behoudt zich het recht om stukken niet te plaatsen, in te korten of te redigeren zonder dat die uit hun context worden gehaald.

De redactie van DWT Publishing NV stelt lezers in de gelegenheid stukken in te zenden ter publicatie. In principe worden alle ingezonden artikelen opgenomen, tenzij de inhoud van deze schadelijk, kwetsend of beledigend is voor derden. Stukken die geplaatst worden komen niet noodzakelijkerwijs overeen met de mening van DWT Publishing NV. De redactie behoudt zich het recht om stukken niet te plaatsen, in te korten of te redigeren zonder dat die uit hun context worden gehaald.  

Op 10 september is het voor de vijftiende keer World Suicide Prevention Day. Deze dag is ingesteld door de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) en de Internationale Associatie voor Suïcide Preventie. Het thema van dit jaar is ‘Taking a minute can change a life’: een minuut de tijd nemen, kan een leven veranderen.

Ieder jaar sterven er wereldwijd 800.000 mensen door suïcide en 25 maal zoveel doen pogingen. Dit zijn gewoon statistieken, maar achter ieder individu zit een verhaal waarbij de persoon zelf de waarde van zijn of haar leven beoordeelt aan de hand van een aantal redenen.

Uit verhalen van personen die een suïcidepoging hebben overleefd, weten we dat woorden en acties van anderen belangrijk zijn. Ze vertelden over een periode waarin ze geen ander alternatief zagen dan een einde aan het leven maken en over de dagen, uren en minuten die naar het moment leidden.

Ze beschreven vaak dat ze eigenlijk niet dood wilden, ze wilden eigenlijk dat iemand naar hen luisterde en voorkwam dat ze het zouden doen, ze dus in principe tegenhield. Sommigen spraken met zichzelf af dat ze zouden praten als iemand interesse toonde voor hun situatie, maar helaas gebeurde dat niet.

De verhalen zijn inspirerend en in het algemeen komt het erop neer dat als iemand maar een minuut had genomen, dan zou het traject van zelfdoding niet genomen worden. Het leven is kostbaar en soms onzeker. Een minuut nemen om iemand te bereiken - een familielid, een vreemde of een bevriende persoon - kan een leven veranderen.

Er zijn wel mensen die helpen en luisteren naar iemand met problemen, maar het overgrote deel doet dat niet, wil dat niet of denkt het niet te kunnen. En het is nog steeds taboe om over suïcide te praten. Sommige mensen horen of zien het niet, het kan ook zijn dat we geen tijd of zin erin hebben, het ons niets kan schelen of dat we zelf machteloos zijn.

De jeugd is de toekomst van morgen, hoe gaan we om met de jongeren, laten we ze gewoon zitten en pijn lijden, laten we ze gaan zonder dat ze de nodige vaardigheden aanleren in het leven? Jongeren blijken niet weerbaar te zijn.

De jaarlijkse cijfers van het Academisch Ziekenhuis Paramaribo tonen dat meer dan 36-37 procent van het totale aantal suïcidepogers in de leeftijdsgroep 15 en 24 jaar zit, en 13 tot 14 procent in de categorie 11-16 jaar. Moeten we niets doen en toekijken hoe onze jongeren, onze kinderen door een zwak moment in hun leven een verkeerd besluit nemen? Neen, want zonder rijbewijs rijden we ook niet en zonder een beetje scholing werken we ook niet behoorlijk, dus ze moeten weerbaar gemaakt worden.

Blijft ons jong ontwikkelingsland Suriname op de WHO-suïcidewereldranglijst op de zesde plaats of zullen we stijgen? Of kunnen we toekomstgericht kijkend iets doen zodat de situatie verandert! Is het echt onze cultuur te blijven zwijgen vanwege onze schaamte, willen we er daarom niets over weten?

Nog steeds komen er jaarlijks gemiddeld zeshonderd jongeren na een zelfmoordpoging op de Spoedeisende Hulp van AZP en landelijk zijn er naar schatting meer dan duizend suïcidepogers per jaar. Nog steeds verliest Suriname rond de 130 jonge levens per jaar door suïcide. Deze jongeren hadden kunnen bijdragen aan de productie van het land.

We vragen uw aandacht, uw participatie en uw tijd voor onze kinderen, jongeren en volwassen in nood. LUISTER naar ze als ze zeggen dat het niet goed gaat of als u ziet dat hun gedrag verandert. Vraag wat er aan de hand is, stop met hetgeen u bezig bent, zit en geef aandacht en tijd.

Het kan een eenvoudig gesprek zijn waarbij u connect met de persoon. Communiceer, laat de ander uitpraten en stel gewoon eenvoudige vragen. Zeg niet: "Later hoor", of "Ach, het valt wel mee, het komt wel goed" of "no spang". Lach het probleem niet weg maar neem de persoon serieus.

Denk erover na wat het probleem is en zoek mee naar een oplossing. De oplossing kan gewoon een geruststelling of advies zijn, maar soms moet men wel deskundige hulp zoeken. Overleg met elkaar en ga dan samen deskundige hulp zoeken bij de huisarts, maatschappelijk werker, religieuze counselor, psycholoog of psychiater.

Effectieve communicatie met mensen in emotionele of mentale nood kan aangeleerd worden. Wie zijn eigenlijk de hulpverleners? Dat zijn u en ik, eigenlijk iedereen met een beetje verantwoordelijkheidsgevoel in onze Surinaamse gemeenschap.

Suïcide is een ernstig sociaal-maatschappelijk probleem en zelfmoord of zelfdoding kan voorkomen worden door bepaalde acties te ondernemen. Op de website van de WHO is hierover meer informatie te vinden.

Drs. R. Haarloo, psychiater en oud-voorzitter van het Wetenschappelijk Suïcide Preventie Comité

Share on Facebook    

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina