Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • COLUMN: Kom uit de kast

COLUMN: Kom uit de kast

06/10/2017 14:00 - PS

Philomena Bijlhout

Philomena Bijlhout  

Alicia is boven de veertig en lesbisch. We drinken wat, praten over haar leven en de lgbt’ers (lesbiennes, homoseksuele mannen, biseksuelen en transgenders) in Suriname. De hele maand oktober staat in het teken van de doelgroep. Alicia voelt zich vrij en zegt dat ze niet wordt gediscrimineerd om haar geaardheid. Zijn wij werkelijk zo tolerant in ons land? Ik vermoed van niet en denk dat er nog veel aan de hand is.

Op weg naar huis stop ik bij een Chinees. Plotseling stapt er een slanke jonge vrouw in een zwart jurkje de winkel binnen. Ze is elegant in haar bewegingen en op slippertjes. Haar borsten vallen mij op. Alle alarmbellen rinkelen nu. Het is een man. Ze koopt één sigaret en loopt weg. Ik ga er achteraan, omdat ik vermoed dat ik nu een ander verhaal te horen zal krijgen over acceptatie dan dat van Alicia.

Hij heet Grace en voelt zich op en top vrouw. We zitten buiten op de stoep van de winkel. Ze beantwoordt spontaan al mijn vragen over haar leven als transgender; gelukkig zijn, overleven, prostitutie, hormoongebruik en mijn conclusie is dat er weinig acceptatie is. Vanaf haar eerste levensjaar is ze illegaal in Suriname. Alweer ruim twintig jaar geleden. "Ik ben geen homoseksueel (persoon zonder geslachtsverandering), geen transgender (man of vrouw die operatief een geslachtsoperatie heeft ondergaan) maar een she-male", zegt Grace. Dat is een man met zowel borsten en een penis. Ze vertelt wat ze doet om vrouwelijk te worden.

"Als je in Suriname een dokter om hormoonpillen vraagt, zegt hij dat je gek bent. Dus halen alle she-males hun hormonen aan de Tourtonnelaan", vertelt ze. Er zijn verschillende prijzen en merken. Eén keer per week injecteert ze zichzelf in haar bil. Het duurste flesje kost SRD 65. "Als de Brazilianen nu verhuizen naar een ander land zijn wij she-males opgef...kt want de injectie zorgt voor heupen en borsten. De Braziliaanse vrouw die het spul verkoopt zegt dat ik maar één keer per week mag klaarkomen anders werken de hormonen niet meer en zakken mijn borsten." Ik snap de logica helemaal niet maar Grace gelooft het blind. Er vrouwelijk uitzien is belangrijk als sekswerker maar ze wil ook als vrouw gezien en geaccepteerd worden door haar omgeving.

"Zelfs de politie houdt rekening met je als je she-male bent. Die tonen meer begrip dan voor homoseksuelen en travestieten als ze je oppakken", gaat ze door. Surinamers vindt ze weinig tolerant als we praten over de acceptatie van lbgt'ers. Lesbiennes hebben het makkelijker, omdat ze vrouw zijn en mannen geilen op vrouwen. Dat had Alicia mij eerder op de dag ook al verteld. Sommige mannen zeggen grappend met haar op stap te willen omdat ook zij op vrouwen vallen.

In Paramaribo Noord voelt Grace zich heel veilig in tegenstelling tot wijken als Latour, Abrabroki, Charlesburg en anderen. "Daar schreeuwen ze en gooien dingen naar je." Zie je wel, dacht ik. Alicia zit veilig in het wereldje van de maatschappelijk geslaagden. Als je niet succesvol bent, arm en lbgt'er heb je een groot probleem. Toch zijn de uitdagingen vrijwel identiek als ze uit de kast komen; afwijzing ervaren, op zichzelf gaan wonen, overleven en soms vervallen in extreem gedrag.

Die middag word ik gebeld door iemand die gesprekken voor mij heeft geregeld met twee transgender-sekswerkers en een begeleider van de prostituees. Ik ben in shock als ik ook die verhalen hoor. Er zijn etnisch gerelateerde prostitutiewerkgebieden in Paramaribo met eigen regels. Fysiek geweld, onacceptabel gedrag van politiemensen, tarieven voor seksdiensten, allerlei soorten klanten en wensen, hiv.

Uit de kast durven komen is een daad. Voor de kastspiegel staan, blij zijn omdat je happy bent met jezelf en de buitenwereld je accepteert voor wie jij bent, is echt een grotere uitdaging.

bijlhoutdwt@hotmail.com

Share on Facebook    

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina