Registreren | Inloggen       Colofon
  •  

COLUMN: Abraham

11/10/2017 14:00 - Serieus!?

COLUMN: Abraham

Ivan Cairo  

Terwijl mijn vingers over het toetsenbord van m’n laptop vliegen kan ik het nog steeds bijna niet geloven. Donderdag 12 oktober zie ik Abraham. Hopelijk. Bij de viering van mijn twintigste verjaardag in 1987 had ik me voorgenomen het weer groots te doen als ik vijftig zou worden.

Verkeer ik in een feeststemming? Niet echt. Maar dat komt niet door de huidige situatie in het land. De economische situatie dertig jaar geleden was min of meer hetzelfde: slecht. Toen hadden vriend Patrick 'Plu' Elshot die vijf dagen later jarig wordt en ik onze verjaardag thuis bij mij gevierd op zijn jaardag. Ik hoor m'n vader toen hij die avond thuiskwam nog aan ons vragen: "Boi na wan streetparty w'e hori? Niet hiervoor heb ik toestemming gegeven." Zo druk was het.

Vanwege een sterfgeval van een naast familielid komt er van de geplande bigi dansi met alekeband die ik wilde hebben helaas niets terecht. In klein familieverband wordt het een sobere viering.

Maak je een vergelijking met dertig jaar geleden dan vraag je je af hoe het komt dat Suriname als land in economische zin bijna weer in dezelfde penibele situatie verkeert. Een economie die in scherven ligt. Destijds door een faliekant mislukte 'revolutie' en de opkomende rebellie van Brunswijk. Nu gaat het opnieuw fout, met dezelfde mislukte revolutionair van toen aan het roer.

Het enige wat nu ontbreekt zijn de lange rijen voor winkels omdat toen van alles en nog wat schaars was. Vanwege de schaarste toen werden burgers inventief en kwamen alternatieve voedingsmiddelen op tafel. Zo maakte Plu's zuster de kroketten die geserveerd werden niet van blom maar van bredebon. En ze waren heerlijk.

Nu zijn goederen dan misschien niet schaars, althans in fysieke zin niet, maar voor veel mensen zijn ze vanwege de hoge prijzen buiten hun bereik. Kijk je terug en wordt de balans opgemaakt, dan zijn niet alle voorgenomen doelen en wensen gerealiseerd of uitgekomen. Deels door ongeluk en eigen schuld maar voor een goed deel door de wijze waarop het land werd/wordt bestuurd en plannen steeds bijgesteld moeten worden.

Raak je op je twaalfde een oog kwijt door een ongeluk, dan worden je kansen voor bepaalde beroepen direct de grond ingeboord en moet je mentaal bijstellen. Jongensdromen zoals piloot worden of politieman spatten dan uit elkaar. December 1982 bracht de doorslag: de keus was later rechten studeren of journalist worden. Nieuwsgierigheid heeft gewonnen en ik heb er geen moment spijt van dat ik de keuze heb gemaakt voor journalistiek.

Je staat op momenten zoals nu ook stil bij dingen die je je jaren geleden als doel hebt gesteld en nog wil doen. Zoals het bouwen en hebben van mijn eigen huis, uiterlijk op m'n 55ste. Sta je op het punt twee jaar geleden daaraan invulling te geven moet je hard op de rem trappen, omdat de regering besluit de SRD te devalueren en je salaris in US dollar uitgedrukt letterlijk gehalveerd wordt. Dan ga je terug naar de teken- en rekentafel om plannen aan te passen en hopen dat het de komende vijf jaar wel lukt. Heb ik spijt hoe zaken zijn gegaan, I don't think so.

In gesprekken met mensen heb ik het vaak gezegd. Als ik nu dood zou neervallen heb ik geen spijt van mijn leven gehad. Er waren ups and downs. Gelukkig meer ups, waaronder de geboorte van mijn dochter Chara-Joy. Ik heb leuke en goede dingen gedaan. Maar ook domme. Zelfs superdomme. Dingen die je hebt gedaan vooral in de tienerjaren en adolescentenperiode, waartegen je nu nichten en neven waarschuwt en bijna pak slaag wilt geven omdat ze hetzelfde doen en de gevaren niet zien.

Als volwassene zie je nu wel hoe stom of verkeerd het was en dat je ouders (bijna) altijd gelijk hadden. Toch zou ik als ik het over moest doen, afgezien van de domme dingen, niet veel hebben veranderd of veel anders hebben geleefd. Als ik mocht, zou ik dezelfde ouders - Annie en Hendrik - kiezen, en dezelfde broers en zusters. Ben ik blij om Abraham te zien? Natuurlijk! Ik waardeer elke dag van het leven, met of zonder precaire situatie.

ivancairo@yahoo.com

Share on Facebook    

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina