Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • COLUMN: Mofoyari

COLUMN: Mofoyari

29/12/2017 14:00 - PS

Philomena Bijlhout

Philomena Bijlhout  

Op de valreep van het nieuwe jaar knalde ik afgelopen zaterdagavond tegen de bumper van een auto op de chaotische Indira Gandhiweg. Ik was op weg naar huis. Alle waarschuwingen van de bigisma ten spijt dat je met mofoyari rustig moet zijn, was ik toch naar een bedrijfsuitje gereden, buiten Paramaribo. Ik had het kunnen weten want eerder die dag zijn we allemaal op de locatie verrast door twee echte ‘mofoyari’-ervaringen. Nauwelijks bijgekomen van de ene schrik was daar al weer de volgende. Waarom waarschuwen bigisma voor behoedzaamheid aan de vooravond van een nieuw jaar?

Ik vermoed dat het zijn oorsprong vindt in de psychische belasting waar iedereen zich aan bloot stelt in de decembermaand. De horeca, winkeliers, leveranciers, ondernemers, werkelijk iedereen ervaart druk. Nog snel even dit en dat. De consument betaalt ook graag en in die bijenkorf van activiteiten en interacties is men tien keer minder alert op alles. Criminelen slaan makkelijk hun slag.

Daarom was het mogelijk dat die bewuste zaterdagochtend een jongeman in het centrum van Paramaribo koelbloedig was ingestapt in één van de vier gereedstaande bussen van het bedrijfsuitje. Hij zat strategisch achter in de bus en was aardig en sociaal tegen iedereen die hem aansprak. Aangekomen op de locatie gedroeg deze crimineel (dat was hij namelijk) zich als een ware Adonis. Voetbalde als Ronaldinho met de mannen en pronkte als een toyboy van het escortbureau voor de vrouwen. Onverwachts sloeg het eerste mofoyari-noodlot toe voor die zaterdag.

Op de hoofdweg, parallel aan het resort waar wij waren, raakte een vrachtwagen met een meterslange oplegger in een slip. Het gevaarte sloopte de reling van een brug, gleed meters verder en kantelde in de trens. Hierna was het stil. Massaal, met vleugels als engelbewaarders, rende iedereen naar de plek om te helpen. De chauffeur leefde nog en politie en ambulance werden gebeld. Terug in het resort bleek mofoyari-noodlot twee zich te hebben voltrokken. Honderden gespaarde SRD's en een telefoon waren gestolen. Onze Adonis was onvindbaar. De ontluistering was groot. De eenheid en verbondenheid onder het personeel waren des te groter.

Moet je dan vanwege de mofoyari-gedachte wegblijven van oudejaarsfeestjes en uitjes? Ik vind van niet want het beïnvloedt je wel dat het, op z'n Brunsies, 'einde oefening 2017' is. Je evalueert en geeft jezelf een schouderklopje of vindt dat het zo echt niet verder kan. Ook niet met de criminaliteit, onverantwoordelijk rijgedrag, een wankel sociaal vangnet, slechte schoolresultaten, seksueel molest van vrouwen, geweld tegen kinderen, economisch verval en nog zoveel meer.

Toch ben ik ook dankbaar voor 2017. De hulp die Dwayne Stafon, de jongen die is geopereerd aan zijn klompvoet, dit jaar kreeg van vrijwel iedereen: zijn oude schoolhoofd, de artsen die hem hebben geopereerd, mijn vrienden, familie, ambtenaren en in het bijzonder de sponsors van zijn operatie H.B, L.V, A.P. en het St. Vincentius Ziekenhuis. Zonder jullie was het nooit gelukt.

Dwayne gaat nu even niet naar school en zal dit in een later stadium weer oppakken. In maart 2018 volgt de tweede operatie. De voet wordt operatief plat gezet zodat er een minimaal verschil is met zijn andere voet. Intussen schuurt hij auto's, knapt hij fietsen op en spuit hij ze heel mooi. Hij blijft niet bij de pakken neerzitten.

Ik wens u een liefdevolle jaarwisseling. Vertrouwen in eigen kunnen en nog meer eigen verantwoordelijkheid voor 2018. Terwijl ik dit schrijf word ik gebeld. Mofoyari-noodlot vier dient zich aan: "Philomena, Corien steif' lek wan yorka dya. Ze is gevallen op de grond en ligt stijf. Maar ze geven pas 31 december wasi's op het Onafhankelijkheidsplein. Kom me even rijden." Voor mij geen eerstehulpacties meer. Het is mofoyari, Ik houd mij gedeisd.

 bijlhoutdwt@hotmail.com

Share on Facebook    

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina