Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • COLUMN: Kondre #wan

COLUMN: Kondre #wan

11/01/2018 14:00 - Pokay Tongo

COLUMN: Kondre #wan

Stuart Rahan  

“Mi kan taigi yu fu tru mi gudu, no wan kondre mi lobi leki mi Sranan. Luku den bergi, den moi bigi busi, bun bigi bon nanga someni grun. Luku ala liba nanga den moi sula, ala disi de na wi Sranan.” Deze chauvinistische tekst is één van de vele lofuitingen aan ons Suriname. Sonora Paramarera weet zich ook nu nog extra gesteund als het liedje ‘Kondre nomru wan’ weer eens te horen is. Als niemand het van je vindt, dan schreeuw je het zelf uit.

Dat was begin jaren zeventig van de vorige eeuw. Sindsdien raken wij bedolven onder chauvinistische liedjes zoals Jai Jai Sarnaam (Opo) en de meest bekende Wi Na Wan (Julius Vrede). Het zijn liedjes die Surinaamse politici graag gebruiken om te dwepen met hun chauvinisme alsof zij, vallend uit het heelal, Suriname uitkozen. Iedere Surinamer liep met de borst vooruit, hoofd in de wolken en gilde het chauvinistisch uit toen Anthony Nesty de honderd meter vlinderslag won in Seoul in1988. Ik ook. Wij waren beter dan de rest van de wereld.  

Tot ik de afgelopen dagen een filmpje kreeg. De Wereldbank heeft een top tien van meest beboste landen ter wereld en raad eens: ja, wij zijn nummer 1. Ons land is voor 94,6 procent bedekt met bos. Ik krab achter mijn oren omdat het mij een te rooskleurig beeld geeft van de werkelijkheid. Het filmpje is van 2011, niet zo lang geleden dus. Toch betwijfel ik het percentage bebossing ondanks de Wereldbank als gerenommeerd instituut het niet fout kan hebben, zou je denken.

Andere studies over Suriname geven een ander beeld. Zo zou het land voor tachtig procent met bos bedekt zijn. Een verhouding die ver teruggaat naar de jaren zeventig van de vorige eeuw. Toen woonden er ook maar driehonderdduizend mensen in vergelijking met ruim een half miljoen nu. Heeft de bevolkingsgroei alleen al er niet voor gezorgd dat er minder groen is als gevolg van meer bebouwing? Daarnaast weten wij dat de houtindustrie gigantisch is toegenomen. Chinezen en Indonesiërs doen naast lokale houtverwerkers zeer goede zaken. Dan heb ik het nog niet eens over de mijnbouw. 

Dat er een gigantische kaalkap plaatsvindt, blijkt ook uit beelden in de goudvelden. Rivieren en kreken worden geblokkeerd/omgelegd voor waterwinning in de goudvelden. Ooit waren er plannen om voor elke gekapte boom een jonge in de plaats te planten. Het is bij het ideaal gebleven. Erger, om die ene groenhartboom te vellen gaan meerdere jonge onvolgroeide bomen eraan.

Ondanks dit gegeven waar chauvinisten zich op verkijken waren de reacties op het filmpje overwegend positief. "Hoe dan ook trots op Suriname, procentueel, relatief of wat dan ook. Ergens toch nr 1", troostte ene John zich met smileys, power en een beker met een ondersteuning: "Dat bedoelde ik John, you took the words right out of my mouth." Een andere chauvinist vergeleek de kaalpluk met haar dat weer aangroeit.  

Ik wil niet lullig zijn maar het hoofdhaar groeit vanzelf weer aan. Ontwortelde bomen niet tenzij er beleid is dat er voor elke omgehakte boom een jonge in de plaats komt. Controleer het als overheid om er zeker van te zijn dat de volgende generatie er niet onder gaat lijden. Ontwikkeling kun je niet stoppen maar je kan er als overheid wel invloed op uitoefenen.

Dat het oerwoud, onze longen, behouden blijft zal gepaard moeten gaan met een integraal bestemmingsplan en nogmaals, zolang je er als verantwoordelijke overheid geen stringente controle op uitoefent ben je medeverantwoordelijk voor vernietiging van de toekomst van onze jonge generaties.  

Wees geen egoïst door vanwege de eigen politieke macht onderdeel te zijn van persoonlijke belangen en de politieke onwil zinnig met het bos om te springen. Bovendien hebben wij als chauvinistische Surinamers niet één boom geplant. Wij troffen het bos aan en pleegden ondoordacht roofbouw. 

taknangami@live.nl

Share on Facebook    

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina