Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • COLUMN: Kapot systeem

COLUMN: Kapot systeem

07/02/2018 14:00 - Serieus!?

COLUMN: Kapot systeem

Ivan Cairo  

Na een paar dagen vakantie te hebben gehouden in St. Lucia had ik gedacht onder vrolijke omstandigheden deze column te schrijven. Helaas. Het mocht niet zo zijn. Drie weken geleden kreeg ik informatie over vermoedelijke misstanden bij een kindertehuis in Paramaribo: ‘Hoop voor ‘kinderen’. Ik deed de zaak toen af als roddel en achterklap en het verhaal verdween naar mijn onderbewustzijn. Totdat ik maandag het opsporingsbericht van de politie tegenkwam. Drie meisjes vermist. Ik las verder en kwam tot de ontdekking dat alle drie dezelfde datum op hetzelfde tijdstip uit dezelfde instelling waren weggelopen: ‘Hoop voor kinderen’.

Ik dus bellen met mijn bron: "Hoe heet dat kindertehuis waarover je me laatst vertelde?" Het antwoord kwam snel: "Hoop voor kinderen". Toen sloegen bij mij de alarmbellen op hol. Er zal dus wel iets aan de hand zijn dat meerdere kinderen in één keer zijn weggelopen. Ik sla dus weer aan het bellen met verschillende bronnen die betrokken zijn bij sociaal-maatschappelijk werk en in contact staan met opvanginstellingen. Wat ik over misstanden in verschillende instellingen te horen kreeg, deden mijn oren klapperen en mijn haren ten berge rijzen. Zelfs het begrip 'Sodom en Gomorra' is in een van de gesprekken gevallen om te beschrijven hoe pupillen onder elkaar seks hadden en ook het personeel het gewoon op de werkvloer deed.

Over een bepaalde instelling bestaat zelfs de indruk dat onder het mom van kindertehuis een ordinaire escortservice wordt gerund en meisjes op bestelling beschikbaar worden gesteld aan allerlei perverse figuren om hun dierlijke lusten bot te vieren. Dat zelfs een inspecteur van politie die op de hoogte is van de misstanden wegkijkt, is godgeklaagd. De rode draad uit de meeste verhalen is dat het sommige "zeer sociaal bewogen" mensen die beginnen met opvanginstellingen voor kinderen slechts om de overheidssubsidie en donaties te doen is. Makkelijk om via kwetsbare groepen zoals weeskinderen geld voor eigen levensonderhoud op te strijken.

Er zou bij sommige instellingen slechts een fractie van de subsidie en donatiegelden aan de pupillen besteed worden. Financiënminister Hoefdraad heeft het mes daarin gezet nadat bleek dat men bij sommige tehuizen niet eens elementair boekhouden en administratie onder de knie had en er sprake was van financieel wanbeheer en misbruik van de subsidie. Duidelijk is dat het controlesysteem in de sociale sector, eigenlijk het hele systeem kapot is. Op een schrijnende manier falen we met zijn allen om kwetsbare kinderen de bescherming en geborgenheid te geven die ze nodig hebben.

En het lijkt mij een utopische gedachte om te verwachten dat de politiek het systeem uit zichzelf zal repareren. De samenleving in zijn totaliteit zal de verantwoordelijkheid moeten nemen om de meest kwetsbaren in de Surinaamse samenleving te beschermen en te behoeden voor nog meer leed dan waar ze al onder gebukt gaan of zijn gegaan. De oproep is dus dat iedereen op zijn of haar eigen manier klokkenluider wordt en alles binnen het Surinaamse sociaal systeem wat op een misstand lijkt, aan de kaak stelt of aan de grote klok hangt. Ook de media dienen in deze een voornamere rol te vervullen. Misschien dan zal het systeem gerepareerd kunnen worden.

ivancairo@yahoo.com

Share on Facebook    

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina