Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • COLUMN: Tegen wil en dank

COLUMN: Tegen wil en dank

06/03/2018 14:00 - Rozengeur

COLUMN: Tegen wil en dank

Gerold Rozenblad  

Soms, heel soms, kan je een bepaald gevoel hebben over iemand, zonder dat je ook maar een woord met die persoon hebt gewisseld. Dat heb ik met Curtis Hofwijks. Ik heb wat met de man die in zijn eentje plaatsnam langs het trottoir met op een bordje het welbekende ‘Weg met Bouta’. De rest kennen we wel. Maar dat eerste beeld van een burger die oprecht in opstand kwam tegen de fnuikende toestand bleef me bij, in alles wat Curtis nadien heeft ondernomen.

Die burger die bij elke protestmanifestatie trouw de Surinaamse vlag meezeulde om te benadrukken dat het hem om de Surinaamse zaak gaat en niet om eigenbelang. Oprecht of niet ? Dat is iets voor hem en zijn geweten. Sinds kort en straks officieel, niet langer iets van hem en zijn geweten alleen, maar nu ook nadrukkelijk van het grote publiek. Ontevreden activist zijn is één, maar politicus worden is een andere koek. En daarom heb ik te doen met Curtis. En heb ik het donker vermoeden dat ik straks nog meer met hem te doen zal hebben.

Curtis heeft lang en diep moeten nadenken om wat voor het publiek oprecht schijnt te zijn, ook op dat spoor te houden. De vele pogingen om mee te rijden op wat zijn succes scheen te gaan worden. Moet je meegaan met vakbeweging en politiek die munt willen slaan uit wat je op gang hebt gebracht, of moet je je eigen koers blijven volgen ? En toen de animo eruit liep, het grote vraagstuk hoe jezelf relevant te houden. De antwoorden lagen voor arme Curtis niet voor het oprapen. Die werden kennelijk ook niet in overdaad geleverd in de groep waarin vrijwel dagelijks plannen werden gesmeed. En nu schijnt de enige optie voor relevantie te zijn om dan maar zelf politicus te worden. En gelijk slag te nemen.

Curtis zal ongetwijfeld zondag reeds gemerkt hebben dat het speelveld gelijk drastisch is veranderd. Toen VHP-voorzitter Chan Santokhi op de radio aanvoerde dat de reden waarom zijn partij niet gepoogd heeft om met hem samen te werken, lag in het feit dat zij toen reeds wisten dat er "mensen" waren die de actie gebruikten als opstapje om de politiek in te gaan. Van aanklager naar verdachte. Het kan snel verkeren in de politiek. Nog voor je er formeel ingestapt bent. Maar de klappen zullen komen. Steeds vaker en harder.

En vraag ik mij af wat aan het eind zal zijn overgebleven van de onschuld van de man met zijn vlag. Curtis doet me bij nader inzien denken aan iemand die in een stroomversnelling is gestapt, maar zich vergist heeft in de diepte en de kracht van het wassende water en nu een beetje tegen wil en dank wordt meegevoerd. Een bokkenrit waarbij hij vaak met weemoed terug zal denken aan de dag toen hij langs de weg zat met zijn bord en vlag. Helemaal alleen.

roziegeur@gmail.com

Share on Facebook    

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina