Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • COMMENTAAR: Kapitaalvernietiging

COMMENTAAR: Kapitaalvernietiging

06/03/2018 12:00

COMMENTAAR: Kapitaalvernietiging

 

DE PLANNEN VOOR een tweede cassavefabriek staan nog pal overeind. Minister Soeresh Algoe van LVV heeft dit bevestigd. Het project zal gefinancierd moeten worden door de Europese Unie en de Clayuca, een overheidsorganisatie in Colombia die zich richt op het onderzoek en de ontwikkeling van de cassavesector in Latijns-Amerikaanse en Caribische landen. Op de begroting voor 2015 stond dat de Staat de fabriek zou financieren voor SRD 3.350.000 en dat deze in Saramacca zou komen te staan.

De tweede fabriek is nu geprojecteerd aan de Indira Gandhiweg, dezelfde wegstrekking die leidt naar de eerste cassavefabriek waarvan nog steeds niet duidelijk is wat er gebeurt. Het is dan meer dan logisch dat er vragen gesteld worden over de staat van die fabriek. De minister is daarover zeer kortaf. Met de uitspraak: 'De fabriek is niet vanuit LVV opgezet. Toen ik minister was heb ik die aangetroffen. Het was bij het minsterie van Financiën', schuift hij de verantwoordelijkheid met een slap excuus van zich af.

Het is jammer dat beleidsmakers zo slecht evalueren en verantwoordelijkheid tonen. Goed leiderschap betekent ook de zaak oppakken en te weten komen wat het probleem is. Het van je afschuiven zorgt er alleen maar voor dat de geruchtenmachine op volle toeren gaat draaien. Want wat is er gebeurd met de fabriek die acht uren per dag actief zou zijn en die per werkdag tien ton cassave zou verwerken, waaruit 3,2 ton cassavemeel geproduceerd kon worden voor afnemers die stonden te trappelen op Barbados?

Het plan was dat deze cassavefabriek onderdeel zou zijn van de voedselschuur-strategie die Suriname zou toepassen om de regio van producten te voorzien. De overheid heeft toen 1.200 boeren gemotiveerd om cassave te planten omdat het allemaal verwerkt zou worden in de fabriek. Voor elke kilo cassave zou de boer zestig US dollarcent ontvangen. Toen dat plan faalde, zou de fabriek worden overgenomen worden door de meelmaatschappij De Molen. Kort daarna bleek dat het Nationaal Leger belast zou worden met het runnen van de fabriek.

Het is bijna onbeschoft om nu door te gaan met een tweede fabriek terwijl een goede evaluatie en foutenanalyse ontbreken. En belangrijker nog: kunnen we door dit nieuwe project niet gewoon dezelfde fabriek gebruiken en alleen de nodige aanpassingen doorvoeren? Of is deze kapitaalvernietiging echt noodzaak? Het zou getuigen van goed bestuur als de overheid deze vragen eerst zou beantwoorden, voordat er een tweede fabriek komt.

Share on Facebook    

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina