Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • ANALYSE: Bittere nasmaak in SLM-kwestie

Geen bestrijding, maar besproeiing kwade wortel

06/03/2018 17:00

Geen bestrijding, maar besproeiing kwade wortel

 

ANALYSE - Het besluit om het afhandelingsbedrijf Procons op de Johan Adolf Pengelluchthaven op een zijspoor te plaatsen, garandeert absoluut geen goede dienstverlening aan buitenlandse maatschappijen, waarvoor SLM de belading verzorgt. Evenmin is het gevaar van verminderde vliegveiligheid voor SLM-passagiers geweken.

Tekst: Wilfred Leeuwin  - beeld: dWT archief

DE OPDRACHT VAN president Desi Bouterse die hij in het parlement gaf om Procons de wacht aan te zeggen is niet uitgevoerd. Het contract tussen SLM en Procons in slechts opgeschort door SLM-directeur Robbi Lachmising. Maar als men het houdt op 'de wacht aanzeggen' kan dit geenszins gezien worden als een oplossingsgerichte, juiste en rechtvaardige beslissing.

Niet alleen is het staatshoofd er niet in geslaagd deze kwestie tot een goed eind te brengen, het is hem ook niet gelukt een poging daartoe te wagen. Hij heeft het mogelijk van kwaad tot erger gemaakt. De cruciale vraag is, waarom de president ervoor kiest een kwade wortel die enorme schade kan aanrichten, in plaats van te bestrijden, bijna van levenswater voorziet. De kwestie heeft een anticlimax, met een bittere nasmaak, die nog lang de aandacht zal opeisen.

Gelet op de wanprestatie van Procons, waarover de krant vorige week uitgebreid berichtte, kan het bedrijf moeilijk worden gehandhaafd. Het eenmansbedrijf slechts de wacht aanzeggen, betekent in geen geval dat daarmee ook de wortel van het dreigende gevaar voor de vliegveiligheid bij de SLM is bestreden of dat preventief wordt opgetreden door het hoogste gezag in het land.

De (voorlopige) oplossing is typerend voor hoe wij in Suriname omgaan met problemen en wantoestanden, uitglijpartijtjes van politici en gevallen van corruptie. In deze zelfde opsomming past dat hoge functionarissen, zowel publieke als private, in dienst van de samenleving niet verantwoordelijk worden gesteld. Het typeert het 'a no mi'-wegloopkarakter en het niet verbinden van consequenties aan verkeerd beleid of gezag. Maar het leidt ook tot een verminderd gevoel voor standaarden, ethiek en waarden en normen in de samenleving.

Contract

Lachmising heeft de van hem verwachte verantwoordelijkheid niet genomen en gefaald

PROCON HEEFT IN de eerste periode dat Lachmising directeur was van de SLM, ook al de belading verzorgd, eveneens door prulwerk te leveren, zoals blijkt uit onderzoek van de krant. Lachmising heeft bevestigd dat hij en directeur Santoucha Raghoe samenwoonden toen hij haar met de opdracht belastte.

Deze relatie liep spaak in de periode dat de directeur met pensioen ging. Toen hij in 2016 door toenmalig minister Andy Rusland werd gevraagd weer in functie te komen, heeft hij Raghoe opnieuw de job gegeven voor een riante vergoeding van eerst 32.000 US dollar, die kort daarna werd verhoogd naar 35.000 US dollar.

Zoals uit het SLM-dossier, waaruit de krant publiceerde, blijkt, is Procons als vanouds doorgegaan. Lachmising heeft de van hem verwachte verantwoordelijkheid niet genomen en heeft gefaald door zijn ex-levenspartner de hand boven het hoofd te houden. Hij heeft haar niet op haar contractuele verplichtingen gewezen en ook geen consequenties verbonden aan het niet naleven van ervan.

Als het contract naar de letter was nageleefd, zou Procons al lang bedankt moeten zijn. De waarschuwingen en verzoeken intern bij de SLM aan de directeur om het contract in heroverweging te nemen gezien de wanprestaties van Procons en het 'naderen van de rode zone', zijn nimmer opgevolgd.

Familie Bouterse

De dochter van de president houdt zich als chef-staf op het kabinet persoonlijk bezig met SLM-aangelegenheden

WAAROM DE TOCH al riante maandelijkse vergoeding al na drie maanden naar boven werd bijgesteld is niet duidelijk. Dit gebeurde terwijl de klachten van buitenlandse maatschappijen en van Surair Ground Service, dochteronderneming van de SLM, al te horen waren kort na de aanstelling van Raghoe. Volgens het vernietigende dossier roept de directeur vaker, dat wie iets te klagen heeft zich maar moet wenden tot het Kabinet van de President. Dit doet de wenkbrauwen fronsen.

Er blijkt inderdaad enige relatie te zijn tussen de SLM-directeur en het kabinet, in de zin dat de dochter van de president, Peggy Bilkerdijk-Bouterse, zich als chef-staf op het kabinet persoonlijk bezighoudt met aangelegenheden van de SLM.

In een nogal bevreemdend schrijven deelt zij en niet de minister van Openbare Werken, Telecommunicatie en Toerisme de raad van commissarissen (rvc) van de SLM op 3 januari namens de aandeelhouder mee dat het contract van Lachmising is verlengd. Zij stelt ook dat een eerder besluit van de rvc hiermee komt te vervallen.

Opmerkelijk is de ondertekening van de brief: niet 'het Kabinet van de President van de Republiek Suriname', maar 'chef-staf van het kabinet van de Republiek Suriname'. Een ander opmerkelijk feit is dat Lachmising de beveiliging van de luchthaven heeft uitbesteed aan niemand minder dan de schoonzoon van de president; de echtgenoot van Peggy!

De president heeft zich inderdaad, zoals hij in het parlement zei, anderhalf jaar terug persoonlijk beziggehouden met deze kwestie. Tijdens een periode van tumult op de luchthaven en onvrede van het beladingspersoneel is getracht een vakbond op te richten. De president heeft toen persoonlijk geïntervenieerd met beloften voor verbetering van het lot van de medewerkers, zoals het opheffen van het tekort, betere structuur en aangepaste salariëring. Voorwaarde was wel dat ze schriftelijk moesten instemmen dat er geen vakbond werd opgericht. In elk geval bekende het staatshoofd in het parlement dat van zijn interventie niets is terechtgekomen.

Vliegveiligheid

Raghoe de wacht aanzeggen, is slechts het verwijderen van een overbodige schakel die voor veel problemen heeft gezorgd. Maar het probleem ligt niet alleen bij haar. Lachmising is de hoofdverantwoordelijke. Hij heeft niet alleen het contract met Procons niet nageleefd, maar heeft ook geen acht geslagen op interne noch externe waarschuwingen. De meer dan dertien rapportages van SGS en zeker de briefings en rapporten van de buitenlandse maatschappijen in het dossier zijn daar duidelijk over.

Dat de SLM na 19 februari, de dag waarop de krant het eerste bericht publiceerde, actie onderneemt gaat niet op. Al op 13 februari toen het onderzoek op basis van het dossier aanving is eerst minister Jerry Miranda op de hoogte gesteld en twee dagen daarna in een mail Lachmising en ook luchtvaartwaakhond Casas. Er is intussen een periode voorbijgegaan van meer dan anderhalf jaar, sinds de eerste rapportage vanuit SGS, met als titel 'Problemen bij de afhandeling'.

Wanneer Lachmising de eer niet aan zichzelf houdt en ook de minister hem niet bedankt, rest alleen nog de conclusie dat de president stevig de touwtjes in handen heeft. Hij zal dan ook als de meest verantwoordelijke aangewezen moeten worden wanneer zaken verkeerd blijven gaan en misschien zelfs fataal aflopen.

Imago

De bewering als zou wat gebeurd is een zaak zijn van een bedrijf dat om welke reden dan ook niet in staat is de aan hem uitbestede werkzaamheden uit te voeren, moet ontkracht worden. In de luchtvaart heeft elke schakel die te maken heeft met het afhandelen van een vliegtuig direct te maken met de vliegveiligheid. De klachten en waarschuwingen zowel intern als extern, zijn in het dossier duidelijk daarover.

Als het de bedoeling is van de president dat deze onsmakelijke zaak snel moet worden vergeten, wegens imagoschade voor Suriname en de SLM, moet deze intentie ondersteund worden. Maar dat kan niet het geval zijn wanneer een besluit op geen enkele manier de wortel van het kwaad bestrijdt en de vliegveiligheid bij de SLM nog altijd in het geding blijft. De oplossing van het staatshoofd roept bovenal, meer dan voorheen, vragen op en is een ferme klap in het gezicht van elke Surinamer. De president had van deze gelegenheid gebruik moeten maken een diepgaand onderzoek in te stellen naar wat zich afspeelt bij de SLM. Nu is slechts de angel verwijderd. 

Klokkenluiders

De meest relevante reden voor het geven van waarde aan klokkenluiders is het belang dat wordt gediend

KLOKKENLUIDERS ZIJN IN elke samenleving, wat hun motivering ook mag zijn, net als onafhankelijke media en journalisten, waardevolle instrumenten. Het kan zijn dat ze bij hun actie een persoonlijk of groepsbelang hebben. Het kan ook zijn dat zij betrokken zijn bij hetgeen waarover zij alarm slaan. Door die betrokkenheid durven ze echter, hetzij beroepsmatig of persoonlijk, niet zelf of openlijk met informatie op de voorgrond te treden.

Ze doen dat wegens gevaar voor rancune of een andere vorm van represaille, tot dreiging met de dood toe. Een wisselwerking tussen klokkenluiders en onafhankelijke media/journalisten, justitiële instanties en controle organen is een eeuwenoude werkbare methode om achter feiten, corruptie en wantoestanden te komen. Deze methode wordt in sommige landen zelfs bij wet beschermd.

Standpunten en meningen als zouden klokkenluiders onverantwoordelijke personen zijn die misbruik maken om zaken in de openbaarheid te brengen zijn achterhaald. Het gaat erom wat voor informatie het is, wat de bedoeling is van de klokkenluider, maar de meest relevante reden voor het geven van waarde aan klokkenluiders is het belang dat wordt gediend. In het geval van de SLM gaat het om meerdere redenen en om een behoorlijk maatschappelijk belang.

Wanneer in 1989 een klokkenluider aan de bel had getrokken dat er naar de SLM toe genoeg waarschuwingen zijn geweest over de bemanning van het Anthony Nesty-toestel, over het feit dat de gezagvoerder een aan lager wal geraakte, ongeschikt verklaarde piloot was die zijn vliegbrevet was kwijtgeraakt, dan was misschien die ramp Suriname bespaard gebleven.

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina