Registreren | Inloggen       Colofon
  •  

COLUMN: Narcose

07/03/2018 14:00 - Serieus!?

Ivan Cairo

Ivan Cairo  

Als ik kijk naar de meest recente ontwikkelingen in het land hoort Suriname thuis in een rijtje met landen als Nederland, Mexico, Afghanistan, Colombia en de Verenigde Staten. En wat hebben ze met elkaar gemeen zal je je afvragen. Wel, ze zijn allemaal narcostaten. Landen waar een groot deel van de economische activiteiten gefinancierd wordt door inkomsten uit illegale drugshandel, in min of meerdere mate.

Maar Suriname produceert toch geen cocaïne? Marihuana maar op kleine schaal en synthetische drugs zoals xtc waarschijnlijk helemaal niet. Een poging om met xtc-productie hier te beginnen werd enkele jaren geleden in de kiem gesmoord, maar helaas heeft Suriname in mijn perceptie alle kenmerken van een narcostaat. Voor alle zekerheid heb ik mijn zienswijze getoetst aan de definitie van 'narcostaat' in het woordenboek. En? Ja, hoor. Het land voldoet wat mij betreft aan de kwalificatie van narcostaat. Volgens het woordenboek is een narcostaat een 'staat waar grootschalige productie van en/of handel in narcotica plaatstvindt.'

Maar voor mij gelden ook andere randvoorwaarden die dat bevestigen. Onder andere gebrek aan financiële middelen bij de overheid waardoor de georganiseerde misdaad ongestoord opereert en (verder) infiltreert in de formele, legale bovenwereld. Ook in de politiek. Bij een narcostaat is er dus niet per definitie sprake van een situatie zoals we die kenden ten tijde van Pablo Escobar en zijn Medellin-kartel in Colombia waarbij liquidaties en andere vormen van geweld aan de orde van de dag waren. In Mexico zijn criminele en politieke organisaties via allerlei constructies verweven met elkaar en hebben drugsbendes met lokale politici in hun zak de overheidstouwtjes stevig in handen.

Nederland als grootste producent en exporteur in Europa van xtc en andere synthetische drugs, methadonbusjes, koffieshops en wietkwekerijen is ook een narcostaat. Ik reken de VS met waarschijnlijk het grootste aantal cocaïnesnuivers ter wereld - de meeste drugsklanten dus - en nu gelegaliseerde marihuana in een aantal staten ook tot de narcostaten. Wat Suriname in mijn zienswijze nog meer tot een narcostaat maakt is de corruptie, infiltratie van de formele economie en gevestigde orde en vooral de straffeloosheid. Hoeveel grote hoeveelheden cocaïne zijn de afgelopen jaren niet in goederenzendingen uit Suriname onderschept en niet één persoon is in verband met die zaken in Suriname gearresteerd, laat staan strafrechtelijk vervolgd.

Gelukkig zijn, los van wat incidentele liquidaties, afrekeningen in het criminele circuit zoals in Nederland en andere landen ons tot nu toe bespaard gebleven. Waar de drugseconomie in Nederland floreert, bloeit in Suriname de doorvoerhandel. Een duidelijker bewijs dan de onlangs in Saramacca ontdekte semi-duikboot is er niet. Door verscherpte controles op de lucht- en zeehavens in Europa wordt nu met dergelijke vaartuigen gepoogd in één keer gigantische hoeveelheden cocaïne overzee te krijgen. Toen in augustus 2014 een soortgelijk vaartuig in Guyana werd ontdekt was het voor mij slechts een kwestie van tijd dat het ook hier het geval zou zijn.

Zoals overal ter wereld zullen criminelen altijd inventief te werk gaan om justitiële obstakels te omzeilen en te overbruggen en altijd wel een manier vinden om hun doel te bereiken. In Suriname loopt justitie eigenlijk al langer dan dertig jaar achter de feiten aan. Los van wat sporadische succesjes is de drugshandel de autoriteiten altijd een stapje voor gebleven, al dan niet met medewerking van figuren op sleutelposten bij de overheid. De diepe narcose waarin de Surinaamse misdaadbestrijdingsdiensten schijnen te verkeren of opzettelijk zijn gebracht lijkt nog lang niet over.

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina