Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • COLUMN: Carikoppijn

COLUMN: Carikoppijn

10/07/2018 14:15 - Rozengeur

COLUMN: Carikoppijn

Gerold Rozenblad  

Soms raakt deze president een gevoelige snaar bij mij. Hij weet het niet, maar het lukt hem weleens. En soms hoeft hij er niet veel voor te doen. Zoals toen hij bij terugkeer uit Jamaica jongeren opriep om de ontwikkelingen binnen Caricom bij te houden, ook al lopen de processen traag. Ooit was ik ook jong. En als jonge journalist was ik erbij om in 1995 vanuit Guyana de toetreding van Suriname tot de Caricom voor deze krant te verslaan. En verwachtte ik veel van het feit dat we nu ergens bij horen. Een praatclub blijkt, want ondertussen wordt reeds 45 jaar gepraat. En hoor ik nog steeds dezelfde verhalen die ik toen voor het eerst hoorde.

Als jonge journalist wist ik niet wat ik nu weet. Dat in elk geval die jeugd behoorlijk wat zitvlees moet hebben, willen ze het proces van eenwording in de regio gadeslaan. "Action. Not a bag of words." Zo beschreef de Barbadiaanse premier Mia Mottley aan het eind van de meeting de drie dagen die de Caricom-leiders hebben doorgebracht op Montego Bay. Er zouden volgens Mottley significante stappen voorwaarts zijn gedaan voor integratie in de regio. Wat blijkt?

Het vrije verkeer van personen, althans bepaalde categorieën, dat begon in 1996, krijgt nu pas vervolg. Pas nu beseffen de regionale leiders dat die mensen ook vrouwen (of mannen) en kinderen kunnen hebben. Als ik dus ergens in St. Lucia een baan had gevonden, zou ik me dezer dagen mogen haasten naar een reisbureau om wederhelft en kroost zonder papierwinkel over te laten komen voor gezinshereniging. Dat is de voortvarendheid waarmee in de regio integratieprocessen lopen. Zo traag dat de Europese Unie die haar integratieproces na ons begon reeds verenigd is tot zij al bijna weer op het punt van bossen staat.

Daar waar onze president als vreemde eend (of moet ik liever zeggen doks) in de bijt, zich niet waagde aan harde woorden en het hield op harder werken, was het dezelfde Mottley die als nieuwbakken premier de spijker hard op de kop sloeg. De eenwording wordt zwaar gehinderd door eigenbelang, onwilligheid en kortzichtigheid. Eerlijk gezegd had ik gedacht dat Bouterse zijn gal ook zou spuwen. Het gaat je niet in de kouwe kleren zitten als je je uitslooft om in vriendelijke zin erbij te horen, het beste Carifesta ooit organiseert en nog niet eens een doks mag exporteren als tegenprestatie. Om maar niet te spreken van de regionale voedselschuur die we ooit willen worden.

Als er dan iets significants in Montego Bay is bereikt, dan is het door Haïti. Want dat heeft afgedwongen dat zijn burgers net als die van de andere Caricom-burgers normaal negentig dagen visavrij in de Caricom-landen mogen neerstrijken. En dat terwijl we onder druk van de Fransen nog maar net de visumplicht hadden ingesteld voor Haïtianen die hier in groten getale neerstreken en 'oplosten' richting de oostgrens. Ik hoop dat ons staatshoofd tijdens een persconferentie uitlegt wat daarover zijn standpunt was, als wij meegaan met de visaopheffing en hoe wij dan de Fransen rustig gaan houden.

De president riep de jeugd op het Caricom-proces te volgen. Het zal mij niet verbazen als ze vooral zullen volgen of wij in het kielzog van de andere Caricomlanden ons ook zullen opmaken om ganja voor medicinale en recreatieve doeleinden te legaliseren. Ze zullen hem daarvoor dankbaar zijn. Want om het regionaal geklungel en ons gerollebol daartussen te kunnen volgen, zonder daar koppijn van te krijgen, dat vergt behoorlijke geestverruiming.

roziegeur@gmail.com

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina