Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • ANALYSE: Suripop op de ontleedtafel

ANALYSE: Suripop op de ontleedtafel

06/08/2018 18:26 - Jeff Cramer

ANALYSE: Suripop op de ontleedtafel

 

PARAMARIBO - Bij elke verjaardag is het gebruikelijk dat ieder (volwassen) mens stilstaat bij het voorbije jaar en evalueert. En bij een bigiyari komt daar een extra dimensie bij. De mijlpalen die de bigiyari symboliseren, worden met wat opo-opo herdacht en wat diepgaander geanalyseerd. Die mijlpalen krijgen dan ook een naam. Zo zijn 25 jaren zilver, vijftig goud en zestig diamant enzovoort. Ook Suripop en haar stichting ondergaan dit jaar hun ‘bigiyari-moment’ en verdienen derhalve broodnodige evaluatie.

De Suripop-organisatie heeft gemeend het twintigste festival om te dopen tot de gouden editie (Golden Edition). Waarom horen wij voorzitter Frank Cameron van de Stichting ter Bevordering van Kunst en Cultuur in Suriname (voor het gemak Suripop-stichting) niets zeggen? Het zijn veertig jaren voor de stichting en tegelijk de twintigste Suripop-aflevering. Samen zestig dus… diamant toch of niet??

Maar goed, wij gaan ervan uit dat het maar symboliek is en men deze bigiyari niet zonder meer voorbij wilde laten gaan. En terecht! Want de cultuurstichting mag trots zijn op de oogst van maar liefst 239 liederen aan cultuurerfgoed, inclusief de huidige twaalf finale inzendingen, die Suripop ons heeft opgeleverd. Een goed deel daarvan had inderdaad met een gouden pen beschreven kunnen worden. Stuk voor stuk uitgegroeid tot Suripopclassics, die tot in lengte van dagen de afspeellijsten van de Surinaamse FM sieren en nationaal en internationaal nostalgie opwekken.

Mooi, maar is dat alles? Suripop is een begrip, een merk geworden in Suriname en in de diasporagemeenschappen buiten de grenzen. Het wordt tijd dat Suripop zichzelf onderwerpt aan een grondige evaluatie, de zwakheden elimineert, het maximale haalt uit de goede zaken en verder uitbouwt naar een transparante en professionelere organisatie. Een organisatie die met recht het predicaat draagt van een instituut dat het beste dat Suriname heeft op muziekgebied uitdraagt, nationaal en internationaal. De Ware Tijd doet daarbij gaarne een kritische duit in het zakje.

Organisatie

Het valt op dat hoezeer Suripop door de jaren heen veranderingen heeft doorgevoerd, die nog onvoldoende zijn om de nodige doorbraak te forceren, zodat de producties de internationale toets doorstaan. Suripop hief een aantal jaar geleden de beperking op dat tekstschrijvers slechts uit een selecte groep van arrangeurs konden putten om hun teksten muzikaal te omlijsten. Een revolutionair besluit, dat toch niet zo revolutionair uitpakte, omdat dit wel resulteerde in wat meer variatie en kleur in de producties, maar toch een overtal aan love songs opleverde. Het niveau van de producties ging ook omhoog, maar prikkelde om de een of andere reden de liedjesschrijvers niet om over hun schaduw heen te stappen. Om te durven andere thema's dan de liefde te bezingen of andere muziekstijlen te proberen. De uitzonderingen daar gelaten. Wellicht moet Suripop 'back to basics' en alles opengooien.

Dat kan zoveel betekenen als:

1. Maak het weer mogelijk dat de schrijver van een lied dat ook zelf mag uitvoeren.

2. Maak het weer mogelijk dat ook bestaande of gelegenheidsmuziekformaties hun werken mogen indienen en die ook zelf mogen uitvoeren op de cd. Wie weet bijvoorbeeld nog dat de allereerste Suripop #1 song 'Gi Yu Wawan' (Erik Refos & Wim Bakker), gezongen door Powl Ameerali, gespeeld is door de formatie 'Century'? De uitvoering op de gala-avond blijft evenwel in handen van het Suripop-orkest. Dat is praktischer en het unieke aan Suripop.

3. Maak de muziekschrijfworkshops meerdaags, of voer het aantal op en laat bijvoorbeeld ook sessies verzorgen door professionals van diverse genres, ook de moderne, zodat mensen getriggerd worden om bijvoorbeeld ook hoogstaande rapfusion-producties te maken à la Kendrick Lamar of een dance-nummer van het niveau van David Guetta. De mogelijkheden zijn oneindig.

Wie weet levert dat geheel nieuwe stijlen op; SuriDance of SuriHop, zoals we de NederHop kennen in Nederland. Kortom laat de tekstschrijver geheel vrij de productie te maken die hij graag wenst en biedt daarbij ook de tools aan. Je hoeft dan niet meer een aparte Suripop 2.0. te organiseren, zoals in 2016 aangekondigd, door het aantrekkelijk te maken voor de overvloed aan talentvolle dames en heren, die buiten Suripop wel potentiële wereldhits weten te produceren.

Bied ze het enorme Suripop-podium om verder (internationaal) door te breken. Ga samenwerkingsmogelijkheden na met bijvoorbeeld een North Sea Jazz of Curaçao North Sea Jazz, om een podium te creëren voor de Suripop top drie of tenminste de winnaar, waardoor Suripop-producties internationaal worden gehoord. Dat zal ook kwalitatief betere producties stimuleren.

4. Je kunt ook overwegen de scholing van tekstschrijvers een permanent karakter te geven door masterclasses te organiseren in samenwerking met bijvoorbeeld het Surinaams Conservatorium.

Auditorium

Wat is er overgebleven van de in 2016 vergevorderde plannen voor de bouw van een eigen auditorium c.q. concerthal, een lang gekoesterde wens van de Suripop-stichting? De stichting hoopte nog de twintigste Suripop-editie in de nieuwe eigen hal te presenteren. Die uitspraak is nieuw leven ingeblazen door de wens de volgende editie wel in een auditorium te houden. Maar een wens is nog geen plan. Een auditorium is een must, wil Suripop naar optimale live producties. Het ligt nog vers in het geheugen dat gewezen RGB-minister Steven Relyveld de grondbeschikking overhandigde voor 1,4 hectare ergens in Paramaribo, voor de bouw van de concerthal, tijden de Suripop XIX-galashow. Dus de basisvoorwaarde is aanwezig. Maar het werd daarna muisstil.

Misschien moet Suripop overwegen internationale donororganisaties aan te schrijven voor financiering van dit megaproject. De overheid kan verder inkomen met het verlagen van belasting op recettes van evenementen (vermakelijkheidsbelasting), wat een stimulans zal zijn voor gehele sector. Suripop moet zelfvoorzienend worden, zodat ze minder afhankelijk wordt van sponsoren. Een verdienmodel is de concerthal multifunctioneel te maken en te verhuren aan derden.

Vestig er je kantoor in en voorzie de accommodatie ook van diverse vergader- en congresruimtes voor kleinere shows. Je kunt er zelfs oefenruimtes voor muzikanten in verwerken en verhuren. Als Suripop zijn eigen hal heeft, dan vallen onder meer de kosten voor huur van accommodatie, geluid en belichting nagenoeg weg. Zaken die zwaar drukken op de begroting. De Anthony Nesty Sporthal (de naam zegt het al) is uitermate ongeschikt voor dergelijke evenementen. Talloze taferelen met slecht geluid tijdens galashows zijn daar het voorbeeld van.

Auteursrechten, jurering en waardering

Daarnaast moet Suripop nu ernstig overwegen af te stappen van de voorwaarde dat bij deelname de rechten van intellectueel eigendom voor honderd procent aan de organisatie worden overgedragen. Dit is niet meer van deze tijd. De Ware Tijd begrijpt uit kringen van de entertainmentwereld, dat met name deze eis van Suripop, stagnerend werkt bij potentiële deelnemers. Maak bijvoorbeeld een fiftyfifty-verdeelsleutel tussen Suripop en de tekstschrijvers. Zowel Suripop als de tekstschrijvers worden er in die constructie beter van bij eventueel internationaal succes.

Dit brengt ons bij de perikelen rond het regelen van auteursrechten, waarvan Suripop via de Oscat ooit de initiator is geweest. De naam van deze auteursrechtenorganisatie viel in 2013 weer tijdens de regen aan rechtszaken rond Sasur. De Oscat schijnt echter alleen nog op papier te bestaan. De Suripop-stichting zou in feite de drijvende kracht voor het regelen van auteursrechten moeten zijn. Ze zou de overheid en andere partijen kunnen aanbieden de Oscat nieuw leven in te blazen, om daarmee de huidige impasse te doorbreken. Suripop moet het huidige systeem van jureren transparant maken.

Wat is het gewicht dat elk onderdeel dat wordt getoetst heeft bij het eindresultaat? Het kan bijvoorbeeld niet zo zijn dat het liveoptreden zodanig veel gewicht heeft dat het nog bepalend kan zijn voor de uitslag. Laat ruim van tevoren weten welk percentage gaat naar de live performance. De hoofdonderdelen tekst, melodie en arrangement moeten gewoon het meeste gewicht behouden. De uitslag moet voor de vakjury, die de nummers al ruim van tevoren ontvangt, voor zeker 90 procent zijn bepaald. De live performance moet slechts van toegevoegde waarde zijn. Maak ook de behaalde totaalscores van alle finalisten bekend, zodat men weet wat de verschillen zijn geweest.

In dit kader stellen wij ook voor de waardering voor de beste songs uit te breiden van een top drie naar een top vijf. Dan waardeer je ook de songs die misschien net niet de top drie halen wegens minimale verschillen, wat ook helder wordt in de eindscores. De nummers vier en vijf die vrijwel altijd ook sterke nummers zijn, worden zo ook gewaardeerd. Ook dit zal stimulerend werken en meer voldoening geven. Suripop moet ook overwegen het aantal finalisten uit te breiden van twaalf naar vijftien. Dit als de eerdergenoemde stimulerende maatregelen, meer deelnemers zal aantrekken.

Slordigheden

De Suripop-organisatie zou er bovendien van doordrongen moeten zijn dat het niet kan dat de videoclips niet op hetzelfde moment als de introductie van de liedjes online gaan. Simultaan online plaatsen geeft gelijke kansen. Nu is het zo dat de organisatie kennelijk de tekstschrijvers vrijlaat hun clips zelf online te gooien. Dat biedt een voedingsbodem voor willekeur en ongelijke view-kansen. Te meer daar het aantal views tegenwoordig een belangrijke graadmeter is voor meten van de populariteit van een song.

Bovendien merken wij dat niet iedereen verplicht is zijn teksten te publiceren bij de clips. Ook dat is onkan. Het is een hell of a job om aan teksten te komen. Al deze perikelen kan Suripop simpel oplossen door met de finalisten een deadline af te spreken voor inleveren van de videoclips met teksten en deze dan op één moment na de introductie online te publiceren. Wat dit jaar ook een misser is, is dat songteksten niet zijn toegevoegd aan de cd-booklets. En dat uitgerekend bij de gouden editie van Suripop. Jammer!

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina