Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • COMMENTAAR: Noodgreep SLM

COMMENTAAR: Noodgreep SLM

30/08/2018 12:00

COMMENTAAR: Noodgreep SLM

 

HET WAS TE verwachten dat de financieel-economische situatie in Suriname en de positie van bedrijven die balanceren tussen sluiting en noodwendige voortzetting van de bedrijfsvoering, uiteindelijk zouden leiden tot problemen voor die bedrijven. SLM, die al jaren in de rode cijfers zit, is er één van. Ze heeft zich vooral de afgelopen jaren, ondanks verliezen, met vallen en opstaan weten te handhaven.

Enkel de Surinaamse trots is niet voldoende om de vleugels verder uit te slaan. De regionale en internationale concurrentie in de luchtvaartwereld is bijna moordend. De maatschappij lijkt nu op het punt te zijn gekomen van pompen of verzuipen en er wordt gegrepen naar draconische maatregelen. Eén daarvan is de sluiting van verlieslatende dochteronderneming, Hotel Residence Inn Paramaribo per 1 september. De ongeveer veertig personeelsleden komen op straat te staan met volgens de vakbond twee maanden salaris. Die periode is op 20 augustus ingegaan. Er wordt zelfs gespeeld met de gedachte om faillissement aan te vragen. 

De vakbond ziet dit laatste als een poging de medewerkers angst in te boezemen. De gedachte van personeelsleden om op een andere plek binnen de SLM aan de slag te gaan lijkt uitgesloten, omdat het moederbedrijf al met een overschot aan personeel zit. Bondsvoorzitter Robby Maaijen gebruikt stoere taal, maar wat kan hij als vakbondsleider anders. Hij instrueert de mensen zich op 1 september normaal aan te melden op het werk, dat er dan niet meer is. Een afkoopregeling is voor de vakbond niet bespreekbaar. De vakorganisatie kiest eerder voor een sociaal plan. 

Elk reddingsplan moet een kans worden gegeven, maar er mag wel van worden uitgegaan dat voordat dit in werking wordt gezet, nauwgezet wordt onderzocht of het een reële kans van slagen heeft. Naast een hopelijk aanvaardbare oplossing voor het personeel van Residence Inn is het van belang zich te buigen over maatregelen om het moederbedrijf SLM niet te laten omvallen. Opeenvolgende directies zijn de afgelopen jaren niet in staat gebleken SLM naar grotere hoogten te brengen. De ene na andere directeur werd vervangen in de hoop op een beter resultaat, maar elke keer weer bleek het water naar zee dragen. 

De onlangs aangetreden directie mag een nieuwe poging wagen en kiest ervoor om voorlopig personeelsleden van één dochteronderneming op te offeren. Dit is zo te zien nog maar het begin. De vraag is: waar strandt uiteindelijk het schip en met hoeveel mensen wordt het al bestaande leger werklozen in het land uitgebreid?

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina