Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • COLUMN: Spraakgebrek

COLUMN: Spraakgebrek

06/11/2018 14:00 - Rozengeur

COLUMN: Spraakgebrek

Gerold Rozenblad  

Al enkele weken verschijnt het regelmatig op mijn netvlies. En steeds volg ik het tenenkrommend. Een reclame over een voedingsproduct dat wordt aangeprezen door een meneer en een mevrouw. Een mevrouw met een - naar mijn lekenanalyse - ernstig spraakgebrek. Ze heeft zodanige moeite met het uitspreken van de R, dat ik in advies twijfel tussen een bezoek aan de logopedist of - erger nog - een chirurg.

Je gaat spontaan rechtop zitten wanneer de reclame komt, alleen uit meelij met de mevrouw en haar probleem. En wanneer het voorbij is, bemerk je dat je al die tijd de adem hebt ingehouden. Als het de vertegenwoordiger van het product gaat om aandacht, hoe dan ook, dan heeft hij in de roos geschoten. Het is maar hoe je ertegen aankijkt, maar die reclame blijkt iedereen die ik heb gesproken te zijn bijgebleven.

Nu moet ik bekennen dat die mevrouw de kers is op de taart van een maatschappelijk verschijnsel waarbij een toenemend aantal (vooral jonge) mensen kampt met het - niet aangeboren - probleem van die mevrouw. Daar heb ik op zich geen moeite mee, want het schijnt een subcultuur te zijn waarvan men deel uitmaakt tot sommigen zelf de banaliteit ervan inzien.

Echter, anders wordt het wanneer regelmatig op tv en de radio, goederen worden aangeprezen door mensen met dat spraakgebrek dat overigens vaak inconsistent blijkt te zijn. Ik hoor ze vooral in die reclames die het 'betere' product aanprijzen voor mensen met ook een bepaald budget. Wat me laat zitten met de vraag waarom ik het product zou moeten kopen. Omdat het zo uitstekend is, of omdat ik dan hoor bij een subcultuur die kennelijk het betere vertegenwoordigt.

Het toeval wil dat er gisteren twee logopedisten in het nieuws waren op ABC TV die aankondigden dat zij landelijk een onderzoek gaan doen naar taalvaardigheid van kinderen. Een geweldig project dat zeker zal bijdragen aan de verbale ontwikkeling van onze jongeren. Ik ga ervan uit dat als zij spraakgebreken bij de kinderen ontdekken, zij zich niet onbetuigd zullen laten. Trouwens, ze spraken ook over het laagdrempeliger maken van het bezoek aan deze deskundigen.

Hopelijk wordt het zo laagdrempelig dat ook in het vervolgonderwijs leerkrachten hun pupillen kunnen verwijzen naar de logopedist, wanneer zij bemerken dat zij uit het niets problemen beginnen te krijgen met de uitspraak van de R. En hen al vroeg kan worden aangeleerd dat je verder nergens bij hoort dan bij een groep die specialistische hulp nodig heeft.

Wij als consumenten hoeven straks dan niet langer subculturele overwegingen te maken bij het aanschaffen van bepaalde producten. Want het is goed of niet goed. Of je het nou uitspreekt als bulgur of bulguuh.

roziegeur@gmail.com

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina