Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • COLUMN: Open deur

COLUMN: Open deur

09/01/2019 14:00 - Serieus!?

COLUMN: Open deur

Ivan Cairo  

President Desi Bouterse heeft gisteren na lange tijd weer eens een uitgebreide persconferentie gehouden. Het was de hoogste tijd, want destijds had het staatshoofd de media beloofd dat hij minstens één keer per maand een ontmoeting met journalisten zou hebben. Het afgelopen jaar is daar niet veel van terechtgekomen. Ik vermoed dat de gezondheid van de president daarvan de oorzaak is. Nu Bouterse, naar ik aanneem, aardig is hersteld hoop ik dat er nu regelmatiger persmomenten met hem komen, desnoods over drie tot vier vraagstukken per keer waardoor die uitgebreid behandeld kunnen worden.

Geen enkele journalist vindt persconferenties van twee uur en langer leuk. Ze zijn niet efficiënt en issues worden daardoor slechts oppervlakkig behandeld. Of is dat de bedoeling? In elk geval ben ik blij dat de president de draad weer heeft opgepakt en het nieuwe jaar met de pers goed is begonnen. Voor mij waren een paar zaken opvallend. Bouterse zei dat zijn beleid constant door tegenstanders wordt gedwarsboomd zodat hij politiek geen succes kan boeken. Wanneer de president echter opmerkt dat de positieve zaken die de regering doet geen of nauwelijks aandacht in de pers krijgen rijst de vraag of hij heeft onderzocht hoe dat komt.

Weet de president wel tegen welke obstakels journalisten moeten worstelen wanneer zij bij overheidsinstanties en overheidsfunctionarissen aankloppen voor informatie over hun betreffend beleidsgebied? President, mensen bij de overheid zijn niet geneigd met de pers te praten omdat ze bang zijn dat een onvertogen woord verlies van hun baan kan betekenen. Dat hoogopgeleide mensen, kritische denkers, het bijna in hun broek doen zodra een verslaggever belt is niet goed. Dat ze deze houding etaleren is niet de schuld van Bouterse. Ook bij vorige regeringen was dit het geval. Het politiek systeem van nepotisme en regelarij en rancune als de ambtenaar niet tot de politieke partij van de regering behoort, heeft dit doen ontstaan.

Dus president Bouterse, als u wilt dat wat uw regering doet ook nadrukkelijker door de vrije pers wordt verslagen, geef ambtenaren en landsdienaren de harde garantie dat hun deskundige mening over ontwikkelingen in de samenleving niet tegen hun gebruikt zal worden als die niet strookt met de visie van de regering. Dat ze over projecten waar ze in de uitvoering zitten gewoon de pers kunnen informeren en niet steeds naar de minister of de president hoeven te verwijzen voor informatie. Dat is alvast een stap in de goede richting. Ik kijk dus reikhalzend uit naar een algemene instructie naar alle ministeries om een opendeurpolitiek ten opzichte van de pers te voeren.

Gisteren bereed de president ook weer zijn stokpaardje van de jaren tachtig: er wordt constant gedestabiliseerd, misleiding is aan de orde van de dag en aan de lopende band worden leugens en halve waarheden over de regering en haar beleid verteld door tegenstanders. Dat gebeurt via de media. Gelukkig zei de president dat hij niet de journalisten bedoelde en hun ook niet de schuld gaf. Hij vroeg aan "oog en oor", doelende op de pers om aandacht te besteden aan het positieve en te ondersteunen omdat het volgens hem "een gezamenlijke job is om dit land van de grond te tillen".

Ik vroeg me in gemoede af of alles wat niet in het straatje van de regering past, destabilisatie is. Om slecht één voorbeeld te noemen. Wie heeft het project Naschoolse Opvang gedestabiliseerd en getorpedeerd? Wie heeft het project een graaipot genoemd? Waren het de media, vakbonden, maatschappelijke organisaties, rechterlijke macht, oppositiepartijen of politieke tegenstanders?

De laatste keer toen ik tjekte was het Bouterse zelf die als eerste het project een nyanpatu heeft genoemd, doelende op corruptie en malversaties. Heeft hij de verantwoordelijken, die een in wezen goed project de grond in hebben geboord, door justitie laten aanpakken? Nee! Is het omdat overwegend medestanders van de president belast waren met de organisatie van het project en overwegend medestanders, partijgenoten en sympathisanten van de president in aanmerking waren gekomen voor de levering van voeding?

Wie waren verantwoordelijk voor het financieel debacle Carifesta XI? Toch medestanders van de president. Ik zag Chan, Somo, Tigribarba, Greg of Misi Atibron niet in de organisatie. Dus president, het zijn uw eigen mensen met lange vingers die u, uw regering en uw beleid destabiliseren. De leugens en halve waarheden waarover u het heeft, die zijn inherent aan de Surinaamse politiek.

ivancairo@yahoo.com

Share on Facebook    

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina