Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • COLUMN: Liefde maakt blind

COLUMN: Liefde maakt blind

11/01/2019 14:00 - PS

Philomena Bijlhout

Philomena Bijlhout  

Liefde maakt blind; dat is mijn relatie met de Surinaamse Luchtvaart Maatschappij (SLM). Want ik houd echt van onze nationale carrier en vind het super dat wij sinds zondag er een Boeing 737-700 bij hebben op de regionale routes. Ik vlieg altijd op hun ‘trusted wings’. Klachten over vluchten die te laat vertrekken, de behandeling aan boord, het eten (altijd peper), zijn aan mij niet besteed, hoewel ik de SLM twee jaar geleden aansprakelijk stelde voor de inbraak in mijn auto bij het passagebureau aan de Dr. Sophie Redmondstraat. Zij hadden de beveiliging niet op orde. Men compenseerde mij voor het ongemak.

Een andere prettige bijkomstigheid van mijn puppy love is, dat ik in al die jaren ook loyal wings-punten heb gespaard. Daardoor mag ik nu met kin en billen omhoog inchecken bij de businessclass-balie. In het vliegtuig schuif ik mijn trekkarretje gewoon door tot aan de duurste klasse en geniet van een goede service. Desalniettemin is in december onze relatie in zwaar weer terecht gekomen.

In die maand had de SLM-kist een onderhoudsbeurt nodig. Dus werd er een ander vliegtuig met een Belgische crew ingehuurd op de mid-Atlantische route. "Guudemiddeg. Wilt ge wat drinken?" vroeg de jonge stewardess aan mijn oom die meereisde. "Een biertje." Ik kon mijn ogen niet geloven. Ze bracht wat bier in een halve cup. Mijn koffie was smerig lauw. Net als de andere passagiers stuurde ik het terug. Het ergste was de behandeling; weglopen terwijl je iets vraagt. Bijzonder smerige toiletten aan boord.

Geen idee of deze buitenlandse crew zich geïntimideerd voelde door zoveel Surinamers die in een 'la-la-la'-stemming waren, zoals een kennisje van mij zou zeggen. Want wij reizen in de maand december, massaal met de kinderen, naar het land van herkomst voor dat ene owruyari-momentje. Als je dit volk ook niet kent en weet dat ze weliswaar druk, maar heel zachtaardig zijn, raak je in de stress. Dus vergaf ik mijn geliefde SLM deze uitglijder.

Twee weken later, op 3 januari, werd het pas heftig. Daar ging mijn loyaliteit na diverse ervaringen op de regionale route, zowel heen als terug. Op de heenreis had het vervoersbedrijf dat mij naar de luchthaven reed al aangekondigd dat de vlucht vroeg in de ochtend zou vertrekken omdat het de reguliere vertrektijd is.

Inderdaad werd mijn vlucht vervroegd. Maar op de terugreis naar Suriname, vanuit Trinidad, is mijn vlucht vier keer vertraagd. Van 14.15 uur naar 17.30 uur naar 19.30 uur naar 20.15 uur. Op de luchthaven van Trinidad zei het baliepersoneel ook nog eens dat ik mijn loyal wings-pas kon opbergen en geen recht had op privileges "Because the SLM upgraded their new system for a month already, but they haven't informed us about it."

Ik kreeg een voucher van vijftig TT dollar die ik mocht besteden aan eten en drinken. Mijn bloed kookte, want ik kon alleen terecht bij uitgerekend drie zaken waar ik niet wilde eten: KFC, Pizza Boys and Subway. Ik heb mijn eten zelf betaald. Deze bijzondere dag werd geheel in stijl afgesloten.

We werden eindelijk opgehaald. Niet door de SLM maar door Fly Allways met een Surinaamse crew die opvallend jong was. Gekleed in kleurrijke polo's en vriendelijk. Ze deden hun best professioneel te zijn. Maar een buitenlands echtpaar had er weinig vertrouwen in dat zij voorbereid zouden zijn als zich een calamiteit zou voordoen. Ze wilden precies weten waar alles lag in geval van nood.

Mijn voucher van vijftig TT-dollar geef ik terug aan de SLM. Het zal wel een druppel op een gloeiende plaat zijn, want ze staan al een tijdje bun strak in het rood. En de liefde, die is bekoeld. Mijn ogen gaan langzaam open. Ik blijf wel vertrouwen op hun trusted en veilige wings want veilig voel ik mij zeker wel in handen van hun ervaren piloten. Maar de liefde gaat langzaam over.

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina