Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • COMMENTAAR: Eenduidige boodschap

COMMENTAAR: Eenduidige boodschap

12/02/2019 12:00

COMMENTAAR: Eenduidige boodschap

 

SURINAME ORGANISEERT DE 'High Forest Cover and Low Deforestation Resource Mobilization’ conferentie. Het doel is om er aandacht voor te vragen dat landen als Suriname een groot deel van de schadelijke broeikasgassen die andere landen produceren, neutraliseren en daarvoor economisch gecompenseerd willen worden. Deze zogenaamde HFLD-landen worden beperkt in hun economische groei doordat ze hun bossen niet kunnen inzetten om aan kapitaal te komen. Een beperking die de geïndustrialiseerde landen niet hebben gehad.

Laat vooral duidelijk zijn dat het hier geen gemakkelijke materie betreft. Geïndustrialiseerde landen zijn niet allemaal ervan overtuigd dat klimaatverandering een realiteit is. Ze willen dat niet toegeven, omdat ze anders hun industriële activiteiten moeten ombuigen of minimaliseren, om schadelijke uitstoot te beperken. Wat resulteert in inkomstenderving.

Hen ervan overtuigen om landen als Suriname te compenseren, omdat die hun bossen wel in stand houden en door geringe industriële activiteit ook geen uitstoot produceren, is als gevolg daarvan een uitdaging. Toch is het waarschijnlijk makkelijker om hen in staat te stellen hun schuldgevoel af te kopen dan hen ervan te overtuigen minder te gaan produceren.

Dus rechtsom of linksom, landen als Suriname zouden gecompenseerd moeten worden voor het behoud van hun regenwoud. Tot zover klopt het plaatje helemaal. Maar dan komt de vraag: zal Suriname dat wel kunnen blijven verkopen aan de wereldgemeenschap als we dit tempo van goud- en houtwinning volhouden?

De boodschap moet namelijk eenduidig zijn. We kunnen niet aan donoren vragen om ons te compenseren voor het behoud van onze bossen, terwijl we die tegelijkertijd in een hoog tempo kappen. We kunnen niet zeggen dat we geld willen voor behoud van het bos en tegelijkertijd toelaten dat het water van de in stamverband wonende gemeenschappen vervuild wordt door kwikgebruik bij goudwinning.

En waarvoor gaan we het geld precies gebruiken dat we mogelijk zullen krijgen? Belangrijk is ook de vraag welk voordeel de mensen die het bos als hun huis beschouwen precies zullen hebben. Ontwikkeling en ontbossing hoeven niet hand in hand te gaan, maar er moeten wel duidelijke strategieën zijn, die deze mensen betrekken bij het compensatieproces.

Recent zijn er nog berichten geweest van inheemsen die klaagden dat de milieuprogramma's, die dit compensatiemodel faciliteren, vooral geld uitgeven in Paramaribo. Kantoren worden opgezet, auto's worden gekocht en consultants worden betaald om programma's te initiëren. Dat alles gebeurt in Paramaribo waar er geen oerwoud is. Kortom de conferentie is een steengoed initiatief, maar zou veel effectiever kunnen zijn als Suriname zelf al zijn huiswerk had gedaan.

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina