Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • COLUMN: Idioterie

COLUMN: Idioterie

13/03/2019 14:00 - Serieus!?

COLUMN: Idioterie

Ivan Cairo  

De afgelopen maanden is de samenleving getrakteerd op de verschillende afleveringen van de Verkiezingssoap-2020. Naarmate de verkiezingsdatum nadert zullen we meer opvoeringen krijgen. Eigenlijk is het een soort psychologische oorlogsvoering die de verschillende politieke partijen bezig zijn met elkaar te voeren. Het volk, het electoraat, mag zich met deze idioterie kostelijk en kosteloos amuseren. Sharmila werd als enkeling ook maanden geleden tijdens een massameeting in Para uit de kast gehaald en sindsdien blaast ze regelmatig de paarse loftrompet.

De idioterie begon eigenlijk al een poos geleden in Coronie waar achterban en stonfutu's van Palu, NDP en NPS over en weer naar elkaar overliepen. Zaken werden breed uitgemeten in de pers. In gevallen waar de overloop naar de NDP plaatsvond, was de voorzitter himself in het vroegere district van melk en honing aanwezig om de nieuwe partijgenoten te verwelkomen met een brasa en een pakket. In sommige gevallen werd er een mediacircus van gemaakt en kregen overlopers de gelegenheid naar BT te bellen of gebeld te worden, zodat ze konden uitleggen waarom ze zich bij de NDP hadden aangesloten.

Recentelijk was een hele stoot ex-VHP'ers op schoot bij Limbo om in geuren en kleuren te vertellen dat Mahinder en de VHP voor hen een gepasseerd station zijn. Wat mij is opgevallen is dat in vrijwel alle gevallen de reden van vertrek identiek is. "De VHP heeft niets voor MIJ gedaan of de NDP heeft niets voor MIJ gedaan. Daarom ben ik weg." Het gaat bij de overlopers dus om puur eng en egoïstisch belang. Niet om beleid of ideologie. Wie mij iets geeft, daar sluit ik me bij aan. Triest hè? We hebben als volk volgens mij nog een heel lange weg te gaan voordat burgers beseffen dat politiek meer is dan het bevredigen van de behoefte van een enkeling en geen zaak voor idioten.

Maar over behoefte gesproken. Ik kon mijn oren bijna niet geloven toen ik vorige week onze vroede vaders en moeders van de coalitie in het parlement hoorde praten over veiligheid en criminaliteit. Nadat drie collega's recentelijk slachtoffer zijn geworden van criminaliteit en bedreiging is eindelijk het besef bij voornamelijk coalitieleden gekomen dat burgers in Suriname gebukt gaan onder de gesel van criminaliteit. Door de jaren heen ben ik zeker tien keer slachtoffer geworden van inbraak. Ik wens dit niemand toe, ook de assembleeleden niet. Maar nu de criminelen ook hun huizen beginnen binnen te dringen zijn de mensen van de coalitie plotseling wakker geworden.

Steeds wanneer de oppositie de criminaliteit ter sprake bracht werd dit weggewuifd met cijfers van de politie, prietpraat en gehoon. Moties van de oppositie waarin de regering werd opgeroepen om krachtiger beleid te voeren tegen criminaliteit werden door de coalitie weggestemd. Meer dan eens. Zijn de maatregelen die toen werden aangevoerd ter verdediging van de regering ineens niet voldoende om coalitieparlementariërs een gevoel van veiligheid te geven? Daarmee moest de samenleving het toch doen? Mellie is nu zo bang dat hij als een kleine meid gilt dat Papa Lanti voor zijn veiligheid moet zorgen.

What about al die andere Srananman die al jarenlang Papa Lanti vragen ook voor hun veiligheid te zorgen? What about de talrijke burgers die tijdens protestdemonstraties ook hetzelfde vroegen? Ze werden weggehoond. Ze werden door Mellie en consorten weggezet als anti-regeringsgezind. Als mensen die tegen ontwikkeling van het land zijn. Hebben zij geen recht op dezelfde zorg van Papa Lanti? Huh, Mellie? Waarom wil jij nu extra of speciale veiligheidsvoorzieningen? Waarom moet Papa Lanti speciaal voor jou en je vijftig collega's extra voorzieningen treffen? Zijn jouw leven, have en goed meer waard dan die van je kondreman?

De ambtenaar, metselaar, timmerman, marktverkoper of tuinman kan nauwelijks het hoofd boven water houden, laat staan een alarminstallatie voor zijn huis plaatsen of een bewaker in dienst nemen. Ik denk dat DNA-leden met hun schadeloosstelling best wel zelf in staat zijn om voor hun veiligheid en die van hun gezin te zorgen. Met het geld dat eventueel door de regering zou worden besteed aan beveiliging voor 51 doodgewone stervelingen, die toevallig gedurende vijf jaar als assembleelid mogen fungeren, kan wat mij betreft liever brandstof worden gekocht voor politievoertuigen zodat de surveillance kan worden opgevoerd waardoor de veiligheid van meer dan 51 personen kan worden gewaarborgd.

ivancairo@yahoo.com

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina