Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • COMMENTAAR: Sollicitatieoproep

COMMENTAAR: Sollicitatieoproep

14/03/2019 12:00

COMMENTAAR: Sollicitatieoproep

 

DE VOORZITTER VAN de Surinaamse Partij van de Arbeid (SPA), Guno Castelen, heeft het idee geopperd om in verband met de vergrijzing de partij te verjongen. Hij is duidelijk niet tevreden over het tempo waarin nieuwe kernen worden opgericht. De voorbereidingen voor het periodieke partijcongres zijn intussen op gang gekomen. Het congres zou in november worden gehouden, maar is in verband met de verkiezingen in mei 2020 vervroegd naar juli.

Eén van de belangrijke zaken waarop de SPA zich nu gaat richten is het rekruteren van kader, veldwerkers en promotors om de doelstellingen van de partij uit te dragen. Personen die sociale rechtvaardigheid met een onbaatzuchtige inzet onderschrijven, zullen zich met een te publiceren formulier mogen registreren als potentiële kandidaat voor de districts- of ressortraad of als kandidaat-lid van een stichtingsbestuur.

Overigens, de SPA is laat met het proberen aan te trekken van versterking. Andere partijen zijn al maanden bezig opvallend aan de weg te timmeren. Als het daadwerkelijk komt tot het oproepen van mensen zich via een advertentie aan te sluiten bij een politieke partij zal dat nieuw zijn voor het land. Hoe effectief dat zal zijn, valt moeilijk te voorspellen, maar gelet op de Surinaamse politieke cultuur is er gerede twijfel over de kans van slagen. Castelen spreekt van iets moderns en nieuws, maar in de eigen gelederen zijn de meningen verdeeld. Een team buigt zich erover.

Een belangrijke vraag is of de SPA onderzoek heeft gedaan naar hoe het komt dat ze met haar kader in de tijd is blijven steken. Een probleem bij veel Surinaamse partijen is dat de leiding na een verkiezing vrijwel niet omkijkt naar de achterban en pas tegen de tijd dat de nieuwe verkiezing nadert daadwerkelijk contact maakt of zoekt.

De SPA is opgericht met de bedoeling en verwachting dat de arbeidende klasse zich erin zou herkennen en zich massaal zou aansluiten. Maar zo werkt de Surinaamse politiek niet. De SPA heeft niet de rol vervuld die haar oprichters zich hadden voorgesteld. De partij en vakcentrale C-47 staan bekend als twee handen op één buik. Ze staan op de barricades, in de eerste plaats voor werknemersbelangen.

Echter, het grootste deel van het kiezerskorps gelooft in een snellere realisatie van hun persoonlijke belangen door een beroep te doen op patronagepolitiek, vriendendiensten, familiebetrekkingen en zakelijke belangen. Surinamers stemmen over het algemeen niet op basis van ideologie. Het verwerpelijke eigenbelang is helaas - door het grootste deel van het kiezerskorps - verheven tot norm.

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina