Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • COLUMN: Vertrouwen zoek

COLUMN: Vertrouwen zoek

18/04/2019 14:00 - Pokay Tongo

COLUMN: Vertrouwen zoek

Stuart Rahan  

In de lijdensweek, voorafgaand aan de kruisiging, dood en wederopstanding van Jezus Christus is het slecht gesteld met de geloofwaardigheid in leidend Suriname. In de lijdensweek is nederigheid niet eens zo’n gekke gedachte. Het gegeven vertrouwen door godvrezende Surinamers dat regelmatig is beschaamd, mag op herstel rekenen. Vertrouwen, de bereidheid van een persoon of groep om afhankelijk te zijn van de daden van een andere persoon of groep, is een uitdaging voor politieke figuren die de confrontatie met deze tekst durven aangaan.

"Ik beloof dat ik, om iets hoegenaamd in dit ambt te doen of te laten, van niemand hoegenaamd enige belofte of geschenken zal aannemen, middellijk of onmiddellijk." Met een stevige hand op het hart bevestigt men de beëdiging. Mocht u als persoon, zeg maar als kiezer, nog twijfelen aan de ferme hand op het hart, dan wil de Grondwet elke vertwijfeling nog uitsluiten. "Ik beloof trouw aan de republiek Suriname. Zo waarlijk helpe mij God Almachtig." Kijk, God meenemen in een belofte wordt als geloofwaardig gezien door godvrezende bewindspersonen. Hoe zou iemand durven God in de mond te nemen en dan nog te zondigen? We vrezen de veronderstelde hel en leven dus het woord van God. Tenminste, dat verwacht je. Tot blijkt dat God misbruikt is door de belijdenis met de mond te doen verstommen met onze daden.

Moeder overste van de districtscommissarissen Roline Samsoedien werd bij haar beëdiging tot minister van grondzaken bestempeld als betrouwbaar en iemand die niet voor het karretje van de anderen te spannen is. 'Ek foot na chal!' Dat is daadkracht, tot zij zich voor haar eigen karretje spande. Is niet dat zij zichzelf een stempel van betrouwbaarheid gaf, na tra sma du en, tog! Zij kan nog altijd de verwijtende vinger van zich af wijzen. Zoals het er naar uitziet gaat Roline S. op haar oude dag pepers, tomaten en nog wat tayerblad en sopropo planten, een activiteit waar zij in haar werkzame leven de vruchtbare Surinaamse grond nooit met haar vingers mee heeft weten te bevredigen. En zij is niet de enige.

Waar het vertrouwen ook ver te zoeken is, is bij Surichange. Een bank is volgens eeuwenoude tradities de plek waar je met blind vertrouwen geld naar toe brengt. Als burger wil je voorkomen dat dieven jouw oude gevulde sokken stelen. Door het onderlinge gevecht in de leiding, kampt Surichange met een geschonden imago en sluit de koppensnellerij een faillissement niet uit. Voor het zover komt, hebben grote jongens met heel veel (zwart) geld eieren gekozen voor hun geld. Ze verplaatsten hun fortuin naar veiligere banken. Door de run op het eigen publieke vermogen kan het de bank nu de kop kosten. Een bank is eenmaal afhankelijk van het geld van u en mij om er geld mee te verdienen.

Niet zo lang terug betwistte financiënminister Gillmore Hoefdraad de betrouwbaarheid van ABS-directeur Iwan Sno. Hij moest zijn wanordelijke financiële beleid maskeren om de aandacht af te leiden van de zoveelste leningen, bedoeld om het verloren vertrouwen te herwinnen. Het ontslag van CBvS-governor Glenn Gersie wordt door tweederde van Nikos-geënquêteerden gezien als een proces vol leugens. Ook twee derde van de kiezers ziet slechts achteruitgang onder de huidige regering en zeventien cipiers hebben de dood van één gedetineerde op hun geweten.

Wat is het vertrouwen in Surinaamse politieke leiders nu, een jaar voor de verkiezingen, nog waard? Corruptie is cultuur, eerlijke grondverdeling een farce en nepotisme een serieuze business. Geen nieuws voor menigeen. In de lijdensweek, de week van boetedoening, geestelijk en soms fysiek lijden, zie ik graag deze leiders met geselmarteltuig zich zwepend en slepend met kruis een weg banen op hun kruistocht naar de top van de boeteberg. IJdele hoop misschien maar je weet maar nooit.

taknangami@live.nl

Share on Facebook    

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina