Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • COLUMN: Politieke belegering

COLUMN: Politieke belegering

16/07/2019 14:00 - Rozengeur

COLUMN: Politieke belegering

Gerold Rozenblad  

Ik heb op een strategische plek in het huis zowel een oranje als een paars T-shirt hangen. Zodanig dat je ze ‘en passant’ gemakkelijk kan grijpen en aantrekken op weg naar de poort. Lach, maar het is mijn way out of trouble. Sinds ik zondag een bericht heb gelezen op Starnieuws heb ik besloten eieren voor mijn geld te kiezen. Eeuhh…ik weet niet of ‘eieren voor geld kiezen’ tegenwoordig zo een goede woordkeus is, gezien de steeds wisselende prijskaartjes bij de Chinees.

Boeren beweren dat hun kippen in navolging van de werkneerleggingen links en rechts, hun productieproces ook maar lam hebben gelegd. "Vanwege de hitte", heet het. "Ordinaire smokkel", verklaart de overheid. Hoe dan ook, eieren kiezen voor geld is een dure overweging op dit moment. Laat me het dan over de boeg gooien dat ik gewijzigde burgerinzichten heb ontwikkeld. Ik kan mij nog herinneren dat vijf jaar terug, toen André Misiekaba verklaarde dat hij huis aan huis zou gaan om stemmen te winnen, ik handzame stenen had klaargelegd om hem te 'verwelkomen'. En dat had ik ook bekendgemaakt in dit hoekje. André kwam niet.

Maar in vijf jaar kan er veel veranderen. Over de redenen kan ik slechts gissen, maar tegenwoordig komen die politici, met wat gekwalificeerd kan worden als 'overdreven aandrang', je buurt binnen. Ik kan mij beelden herinneren van Chan & Co die wijken intrekt om die oranje te kleuren. En zoals in de politiek gebruikelijk: als jij het kan, kan ik het beter en groter. En ik vrees nu dus de intocht van Rabin en gezanten in mijn straatje. Ik zag de foto op Starnieuws en las met toenemend gesidder dat de man met minimaal honderd man het ressort Welgelegen introk om mensen te overtuigen van 'paars'.

Eerlijk gezegd kan ik niet bevroeden waarom de politieke kopstukken met zo'n grote schare de wijken intrekken om 'het woord' aan de burger te brengen. Het gros van de rondtrekkende gasten is niet in staat met overtuiging enige worden aan elkaar te rijgen en brengt naar mijn gevoel slechts de boel op stelten. Daarenboven wil de burger meestal slechts de kopstukken aanhoren. Dus de reden van de entourage, althans van zo een omvang, is mij compleet duister. Behalve dan om de complete buurt in gijzeling te nemen.

En daar zit precies mijn probleem. Kijk, als Angelic del Castillo in haar eentje of vergezeld van een moeizaam opgetrommeld lid de straat komt binnen sjokken, denk ik dat een agressieve blik voldoende is om haar van gedachten te laten veranderen. Die nette mensen van PRO zou je met een grote bek, doorspekt met wat krachttermen, rechtsomkeer kunnen laten maken. En voor Guno Castelen zijn de honden afdoende, denk ik. Maar wat te doen tegen een invasie in mijn doodlopend straatje waarin nog geen twintig woningen staan?

Ik word tegenwoordig bijna neurotisch bij het minste geluid dat ik hoor. Je weet maar nooit wanneer ze komen. Het zal je op de zondag overkomen dat net de Jehova's getuigen zijn vertrokken, of de beproeving komt aangewandeld. En tegen dat geweld van politieke redenaars is geen kruid gewassen. Geen stenen, geen woeste blik of krachttermen en de arme honden zullen jankend terugkeren. Ik ga het plannetje met de buren bespreken. T-shirt gereed en zowel Paars als Oranje ontvangen we in vol ornaat. Ze hoeven ons van niks te overtuigen. Hopelijk doet het ze snel ophoepelen en blijft ons een lange belegering bespaard!

roziegeur@gmail.com

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina