Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • COLUMN: Trammelant om niks

COLUMN: Trammelant om niks

21/08/2019 14:00 - Serieus!?

COLUMN: Trammelant om niks

Ivan Cairo  

De oppositie heeft dinsdag aardig wat trammelant gemaakt over de wijze waarop of beter gezegd over de configuratie waaronder Jennifer Geerlings-Simons informatie deelde met het parlement. Ze zat op dat moment als initiatiefnemer van twee wetten gewoon als lid van het parlement in de zaal, terwijl vicevoorzitter Melvin Bouva de vergadering leidde.

Nadat parlementariërs vragen hadden gesteld over het ontslag van contractarbeiders door Rosebel Gold Mines en de komst van een passagier uit het door ebola geteisterde Congo, deelde Geerlings-Simons informatie met het college. Tactisch misschien niet zo een goede move. Ze had wellicht gewoon als voorzitter zelf de vergadering moeten openen en leiden, en de info waarover ze beschikte met de volksvertegenwoordigers moeten delen.

Over beide onderwerpen had ze namelijk de afgelopen dagen als voorzitter namens De Nationale Assemblee contact gehad met de regering. De oppositie steigerde, omdat het er inderdaad de schijn van had dat wat Geerlings-Simons te vertellen had antwoorden waren op vragen die door het college waren gesteld, antwoorden die de regering had moeten geven.

Toch snap ik het gekrakeel van de oppositie niet. Want, of Geerlings-Simons de info die ze namens het parlement had ingewonnen bij de regering, vanuit de voorzittersstoel of een plek in de zaal als lid meedeelde of niet, aan de informatie zou niets zijn veranderd. Die zou niet meer of minder gewicht hebben gehad. Er is gewoon herrie gemaakt om niks.

Dat Geerlings-Simons heeft gezegd wat ze moest zeggen vrijwaarde de regering evenwel niet ervan om zelf ook in te gaan op de vragen die door het parlement gesteld worden. Helaas liet de regering het op het stuk van het ontslag van de Rosebel-contractors afweten. Een zinnig antwoord werd van de kant van de regering niet gegeven, behalve dat de president intensief overleg voert met betrokken partijen.

Doordat volwassen mannen en vrouwen van de oppositie zich als verwende kleuters gedroegen moest de vergadering geschorst worden voordat de rust kon worden hersteld. Ik vraag me in gemoede af of politici geen andere manieren kunnen zoeken om politiek punten te scoren. De ene keer heb je de onhebbelijkheid bij de oppositie en de andere keer legt de coalitie het er dik bovenop.

Geen wonder dat veel burgers nauwelijks belangstelling hebben voor wat er in 's lands vergaderzaal gebeurt. Terecht vraag ik me soms ook af hoe serieus we het college moeten nemen en of de leden zichzelf wel serieus nemen. Week na week, maand na maand, hoor je oppositie- en coalitieleden vragen herhalen, omdat de regering botweg weigert ondanks toezeggingen deze te beantwoorden.

Mahinder Jogi vraagt al vanaf de begrotingsbehandeling naar contracten die de regering heeft gesloten met ondernemers om straten en bermen te onderhouden. Krishna Mathoera stelt al enkele weken dezelfde vragen over een criminaliteitsissue aan de minister van Justitie en Politie. Zijn de ministers doof? Worden de vragen wel geregistreerd door hun deskundigen die bij elke vergadering aanwezig zijn, of zitten ze daar voor noppes?

Ik geloof dat, pas wanneer het parlement en de parlementariërs zichzelf serieus zullen nemen en oppositie en coalitie elkaar op dit stuk ondersteunen, de houding van de regering zal veranderen. Met de verkiezingscampagnes die intussen al op volle toeren draaien, verwacht ik echter geen verandering. Helaas.

ivancairo@yahoo.com

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina