Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • De Broxit MoU in metaforisch perspectief

INGEZONDEN: De Broxit MoU in metaforisch perspectief

31/08/2019 17:14

De redactie van DWT Publishing NV stelt lezers in de gelegenheid stukken in te zenden ter publicatie. In principe worden alle ingezonden artikelen opgenomen, tenzij de inhoud schadelijk, kwetsend of beledigend is voor derden. Stukken die geplaatst worden komen niet noodzakelijkerwijs overeen met de mening van DWT Publishing NV. De redactie behoudt zich het recht om stukken niet te plaatsen, in te korten of te redigeren zonder dat die uit hun context worden gehaald.

De redactie van DWT Publishing NV stelt lezers in de gelegenheid stukken in te zenden ter publicatie. In principe worden alle ingezonden artikelen opgenomen, tenzij de inhoud schadelijk, kwetsend of beledigend is voor derden. Stukken die geplaatst worden komen niet noodzakelijkerwijs overeen met de mening van DWT Publishing NV. De redactie behoudt zich het recht om stukken niet te plaatsen, in te korten of te redigeren zonder dat die uit hun context worden gehaald.  

Over het definiëren, het kort en duidelijk noemen wat onder MoU moet worden verstaan, bestaat verschil van opvatting. Een begripsomschrijving is ‘een overeenkomst tussen twee of meer partijen in een formeel document. Het is geen juridisch bindend document, maar duidt op de intentie van alle partijen om verder te gaan met een contract’. Een andere begripsbepaling is 'Document dat een wederzijds akkoord aangeeft over een kwestie tussen twee of meer partijen'.

Memoranda van overeenstemming worden over het algemeen als bindend erkend, zelfs als er geen wettelijke claim kan worden gebaseerd op de rechten en plichten die erin zijn vastgelegd. Om juridisch van kracht te zijn, moet een memorandum van overeenstemming (1) de overeenkomst sluitende partijen identificeren, (2) het voorwerp van de overeenkomst en de doelstellingen ervan beschrijven, (3) de essentiële voorwaarden van de overeenkomst samenvatten, en (4) ondertekend worden door de contractpartijen'.

Maar welke uitleg dan ook eraan wordt gegeven, een MoU schetst duidelijk specifieke punten van overeenstemming. Het benoemt de partijen, beschrijft het project waarover zij het eens zijn, definieert de reikwijdte en beschrijft de rollen en verantwoordelijkheden van elke partij. Hoewel het geen wettelijk afdwingbaar document is, is de MoU een belangrijke stap vanwege de tijd en moeite die het kost om te onderhandelen en een effectief document op te stellen. Om een MoU te produceren, moeten de deelnemende partijen tot een wederzijds begrip komen.

Tijdens het proces leert elke partij wat het belangrijkst is voor de anderen voordat ze verder gaan. Het proces begint vaak met het feit dat elke partij haar eigen best-case MoU opstelt. Zij beschouwt wat ze te bieden heeft aan de andere partijen als ideale of geprefereerde uitkomst en over welke punten aan haar kant niet onderhandeld kan worden Dit is het uitgangspunt van elke partij voor onderhandelingen. NB: Een MoU communiceert de wederzijds aanvaarde verwachtingen van de betrokken personen, organisaties of overheden.

De verhouding tussen de partijen in deze setting kan gezien worden als een samenspel, maar met evenveel recht kan die ook een krachtmeting worden genoemd. Het is belangrijk te beseffen dat er vaak macht speelt in een relatie: wie bepaalt hoe de dingen gebeuren; ik of de ander of bepalen we dat samen? Hoe krijg ik mijn zin? Suriname speelt in deze competitie een bij voorbaat verloren worstelwedstrijd: je kunt nu eenmaal geen amateur, bovendien ook nog een vlieggewicht, Suriname, tegen een door de wol geverfde professional en zwaargewicht, Alcoa, laten uitkomen.

En toch had de amateur, tegen alle verwachtingen in, kunnen winnen, als hij maar slim was. Want wie niet sterk is moet slim zijn, niet waar? Maar helaas…onze beginneling was niet slim en had ook niet de cojones (Spaans voor de ballen hebben) om het tegen de sterkere tegenstander op te nemen. Catch-as-catch-can is een vorm van worstelen waarbij alle grepen zijn toegestaan, bijvoorbeeld ontwrichtingsgrepen, het in een schaarbeweging omklemmen van de romp van de tegenstander. Deze vorm van worstelen heeft niets te maken met het worstelen zoals dit als sport bedreven wordt.

Catch-as-catch-can wordt vooral in de VS beoefend, meestal door beroepsmensen, waarin de worstelaars elkaar op elke manier en overal te pakken kunnen krijgen. Elke zichzelf respecterende mededinger onderzoekt eerst de zwakke en de sterke punten van zijn tegenstander, voor hij de arena, het strijdperk, betreedt, zodat hij precies weet hoe hij zijn tegenstander tegemoet moet treden. Desgevallend voert hij achter de schermen inleidende schermutselingen uit. De wedstrijd lijkt in het voordeel van de zwaargewicht te zullen worden beslist, maar het publiek heeft daar twijfels over.

De arbiter, in casu de regering, is van oordeel dat partijen zich moeten neerleggen bij haar beslissing: winst voor de heavy hitter; een machtig iemand, die een heleboel heeft bereikt. Omdat de meningen ver uit elkaar liggen is een catch -22 situatie ontstaan. Dat is een paradoxale situatie waarin het onmogelijk is om een gewenste uitkomst te bereiken doordat de 'regels' dat vanwege tegenstrijdigheden niet toelaten. Een voorbeeld van deze situatie komt naar voren bij het zoeken van een baan. Een baan vinden zonder werkervaring is onmogelijk, maar men kan zonder baan geen werkervaring opdoen. Een kip-en-ei-probleem, zogezegd.

Een catch-22-situatie lijkt op een vicieuze of virtueuze cirkel. Bij een catch-22-situatie is er echter sprake van een voortduren van de status quo, terwijl een vicieuze cirkel doorgaans tot verslechtering leidt, en een virtueuze cirkel tot verbetering. De door de oppositie (en delen van de coalitie) voorgestelde beperkingen en regelingen hebben geleid tot concurrentie met andere opvattingen, wat heeft geresulteerd in een soort van catch-as- catch-can-problematiek.

Nu is de VAR, in de persoon van het parlement, de meest gerede autoriteit om het probleem op te lossen. Daarvoor moeten coalitie en oppositie eindelijk de moed opbrengen om van de grillige aanpak af te stappen en voor een bredere en meer solide basis voor een definitieve uitspraak te kiezen. Suriname is nu caught between a rock and a hard place, letterlijk gevangen tussen hamer en aambeeld.

Catch betekent vastzitten, vastraken. We zijn vastgeraakt in een intentieverklaring. Als in het parlement het enge partijbelang wijkt voor het algemeen belang, als na these en antithese synthese volgt, het wezenskenmerk van de democratie, dan kan catch-22 plaatsmaken voor slip nr. 2. Dan is de boel weer vlotgetrokken. Want om de duit en de fluit draait de hele kluit.

George Orie

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina