Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • COLUMN: Verloren tijd

COLUMN: Verloren tijd

11/09/2019 14:00 - Serieus!?

COLUMN: Verloren tijd

Ivan Cairo  

Recentelijk was de internationale wereld in rep en roer. Er woedden duizenden bosbranden in het Amazoneregenwoud in Brazilie en president Jair Bolsonaro stak geen vinger uit om ze te laten blussen. Die lakse houding kwam hem op forse kritiek te staan van collega’s uit vooral het westen, met Emmanuel Macron van Frankrijk in de spits. Internationale sterren zoals Leonardo DiCaprio beloofden miljoenen dollars voor behoud- en herstelprojecten voor het deel van de laatste longen van de aarde dat verloren is gegaan.

En plotsklaps was daar een aankondiging dat op initiatief van Bolsonaro de presidenten van zeven landen inclusief het kleine Suriname in Columbia bijeen zouden komen om een pact te sluiten ter behoud van het Amazoneregenwoud. Vicepresident Ashwin Adhin ging vrijdag haastje-repje richting Colombia per gecharterde SLM-kist om ook zwierig zijn handtekening onder de overeenkomst te plaatsen. Hij zou dat pas hebben gedaan nadat wijzigingsvoorstellen van Paramaribo in het pact waren doorgevoerd. Welke voorstellen van Suriname zijn overgenomen, wordt niet gezegd.

Na verloop van de Leticia-top werd gesproken van een "historische" stap, een geweldige daad, een subliem initiatief. Maar is deze actie wel zo historisch? In grote lijnen ben ik het eens met het commentaar van Johan Ramirez, correspondent van Deutsche Welle in Colombia. Ramirez stelt in een opiniestuk dat de top in Colombia een "gemiste kans" is om daadwerkelijk iets tastbaars te doen ter bescherming en behoud van het regenwoud.

"Helaas was en is er niets historisch aan dit pact - het biedt slechts loze beloften. Het was gewoon weer een pompeuze bijeenkomst van politici die geen echte impact op een van de dringendste crises van onze tijd zal hebben", stelt Ramirez. Het klinkt pessimistisch, maar volgens mij zijn er inderdaad een aantal redenen om in deze case een zwartkijker te zijn. In allerlei kronkelzinnen zeggen de landen zich te committeren aan "versterking van gecoördineerde acties om het bos en de biodiversiteit te inventariseren, alsook de strijd tegen ontbossing en bosdegradatie, gebaseerd op nationaal beleid en hun respectieve regelgevingskaders".

Kijk, met dit soort vage formuleringen kan je alle kanten op. Zeker wanneer "nationaal beleid" bepalend is voor hoeveel van het bos beschermd of behouden zou moeten worden. Immers, het nationaal beleid van land A is niet hetzelfde als dat van land B, X of Y. Concrete acties en termijnen worden niet genoemd. Of zullen die tijdens andere topsessies worden vastgesteld? De overeenkomst lijkt meer lippendienst dan wat anders. Een inderhaast opgezette actie om de kritische internationale gemeenschap (voorlopig) de mond te snoeren.

Als Bolsonaro vindt dat de ontwikkeling van zijn land beter gediend is door landbouw, kan je de man bijna niet kwalijk nemen dat hij het bos laat uitbranden. Als president Bouterse bepaalt dat de economische ontwikkeling van Suriname het best gediend kan worden door grote goudmijnen, kan je het de man bijna niet euvel duiden als hij grote concessies aan multinationals weggeeft om via kaalkap goudmijnen en bijbehorende infrastructuur aan te leggen.

Als klap op de vuurpijl wordt gesproken over rehabilitatie van onder andere door illegale mijnactiviteiten aangetaste gebieden, maar Venezuela, het land waar 85 procent van alle illegale mijnbouwactiviteiten in het Amazonegebied plaatsvinden, is niet uitgenodigd voor de top in Colombia. Je kan je aan de ene kant niet op het standpunt stellen Nicolás Maduro niet als president te erkennen, maar hem aan de andere kant wel uitnodigen om over het bos te praten.

Hoe valt het trouwens te rijmen dat president Evo Morales eigenlijk in eigen land een besluit uitvaardigt dat in hoog tempo kostgrondjes mogen worden aangelegd en hij voor het Leticia-pact tekent. En niet één  van de andere aanwezige leiders die daarover praat of kanttekeningen plaatst. Wat mij betreft was de conferentie in Colombia meer verloren tijd dan wat anders, want het is geen bindende verklaring. Om maar te zwijgen over het geld dat daarmee voor Suriname verloren is gegaan.

ivancairo@yahoo.com

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina