Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • COLUMN: Kaalplukgeklets

COLUMN: Kaalplukgeklets

16/10/2019 14:00 - Serieus!?

COLUMN: Kaalplukgeklets

Ivan Cairo  

Naarmate de verkiezingen naderen wordt het hoe mooier, hoe gekker. Politici roepen van alles en nog wat om potentiële kiezers te charmeren. De rode draad door veel van de toespraken op partijpolitieke podia en commentaren tijdens interviews is dat men eerlijk en oprecht is. Daarom zou de kiezer op 25 mei volgend jaar op hem of haar moeten stemmen. “Ik ben eerlijk; ik ga niet stelen; ik zal niet laten stelen; ik zal niemand bevoordelen. Ook m’n familie, gezinsleden en vrienden niet. Ik zal alleen voor het volk werken”, is de boodschap die wordt gegeven.

Bij het luisteren naar al de politieke boodschappen krijg je allicht de indruk dat men in de hemel naarstig op zoek is naar nieuwe engelen, want kennelijk zijn ze allemaal naar Suriname neergedaald en zoeken emplooi in de politiek. Tot nu toe heb ik nog geen enkele politicus luchtkastelen horen verkopen aan het electoraat. Misschien moet dat de komende maanden nog komen.

Wat me wel is opgevallen is dat Pertjajah Luhur (PL) met Somo in de lead er de laatste tijd met man en macht aan werkt om het stigma van de Javaanse politicus als onbetrouwbare gast er heel hard uit te stampen. Niets wordt gedaan of gezegd of deze issue wordt aan de orde gesteld.

De afgelopen dagen werd het lumineuze idee van een zogenoemd kaalplukcontract gelanceerd. Gekozen PL-kandidaten zullen een overeenkomst met de partij moeten sluiten dat ze een bepaald bedrag zullen betalen, mochten ze uit de partij treden en geen afstand doen van hun zetel. Dit wordt gedaan om moraal en ethiek terug te brengen in de politiek wordt gezegd. Oh, ja, en om het volk te beschermen.

Een grotere karikatuur in de Surinaamse democratie kan ik mij niet voorstellen. Stel je voor dat PL de verkiezingen ingaat met de boodschap dat bij eventuele coalitievorming niet in één kabinet zal worden gezeten met bijvoorbeeld NDP, A20, PRO of VHP. Na de verkiezingen is er een zodanige uitslag dat uitgerekend deze partijen alleen een regering kunnen vormen en dat ook doen.

Wat als een gekozen PL-kandidaat het niet eens is dat toch wordt samengewerkt, omdat hij/zij op basis van de gepropageerde moraal en ethiek de boodschap van non-samenwerking met NDP, PRO, A20 of VHP heeft helpen uitdragen en zich afscheidt van de organisatie? Zal die de zetel terug moeten geven? Hoe zal dat worden afgedwongen of gerealiseerd? Dat kaalplukcontract? Ik moet dat nog zien gebeuren.

Eerlijkheid en betrouwbaarheid staan op niemands voorhoofd geschreven, maar ik geloof dat de PL op basis van de handel en wandel van potentiële kandidaten een goede inschatting zou kunnen maken van het karakter van de kandidaten. Honderd procent zekerheid zal je niet hebben, maar dat is waar je het wat mij betreft mee zal moeten doen.

Het ware beter dat de partij een duidelijk en uitvoerbaar politiek programma aan de kiezer presenteert. Een programma met een duidelijke ontwikkelingsrichting, iets waar de kiezer houvast aan en vertrouwen in kan hebben en vervolgens diens stem geeft aan PL-kandidaten. Met dat nietszeggend kaalplukpraatje zullen echt niet meer stemmen vergaard worden.

Wat de partij ook zou moeten doen, is met overige politieke partijen eraan werken dat gekozen en benoemde politieke ambtsdragers voordat ze hun functie aanvaarden officieel opgave doen van hun bezittingen en financieel vermogen en die van hun directe gezins- en familieleden. Zo zou aan het einde van hun zittingstermijn kunnen worden nagegaan in hoeverre die personen zich onrechtmatig hebben verrijkt. Op dit stuk hoeft het wiel niet opnieuw uitgevonden te worden en als ik me niet vergis zou dit een vast onderdeel zijn van de werking van de anti-corruptiewet.

ivancairo@yahoo.com

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina