Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • COLUMN: Rekenschap

COLUMN: Rekenschap

02/11/2019 14:00 - Ganga

Sharda Ganga

Sharda Ganga  

Terwijl ik dit schrijf worden parlementsleden van de coalitie ingevlogen uit het buitenland, is er een zoektocht gaande naar de plek waar het lid Erwin Linga zich bevindt (ik wil zeggen: schuilhoudt, maar ja, ik heb lid Linga niet gesproken dus ik weet niet of hij schuilt of dat hij gewoon onvindbaar is, of dat zijn partijgenoten niet alle adressen van hem kennen) en worden degenen die wel de presentielijst voor de vergadering hebben getekend angstvallig in het oog gehouden door de partij. Niest er één, dan perst Abdoel helemaal zelf de sinaasappelen voor de nodige vitamine C. Hij masseert vermoeide voeten, zingt wiegeliedjes voor te wakkere collega’s - maak je oogjes dicht, toe maar, alles komt goed - ik maak je wel wakker als je je hand moet opsteken om voor de wetswijziging te stemmen.

Wat heeft deze klucht die nu, terwijl ik dit schrijf, gaande is in het parlement voor het wijzigen van de wet op de Staatschuld, te maken met vijf politievoertuigen? En met ambtenaren die hebben gestolen, anderen die collega's seksueel hebben geïntimideerd, ministers die hebben gestolen bij het leven? Als u nu zegt: gebrek aan rekenschap! Dan heeft u een prijs gewonnen. Want, beste lezers, ziedaar één van de kernproblemen van ons land. Het gebrek aan rekenschap. Een cultuur die rekenschap als iets buitenaards behandelt. Een woord dat geen enkele betekenis meer heeft in ons land.

Die politievoertuigen, om een voorbeeld te geven. Sinds jaar en dag worden er nieuwe voertuigen aangeschaft, en worden ze binnen de kortste keren weer overhoop gereden of op andere wijze onbruikbaar gemaakt. Het is geen nieuw verschijnsel gaf de minister van Justitie en Politie aan in deze krant twee weken geleden. Om er zeker van te zijn dat mensen niet gaan denken dat het pas is begonnen sinds hij minister is, of sinds de NDP aan de macht is, vertelt hij ons dat hij het verschijnsel al 24 jaar kent - zo lang heeft hij bij het korps gezeten.

Nu zou je denken dat je dan als minister dan meteen een eind zal maken aan het kapotrijden van dienstauto's, want je had 24 jaar om erover na te denken. Misschien is de minister niet zo iemand die oplossingen bedenkt als hij een probleem ziet ook al is het niet zijn verantwoordelijkheid, maar toch. Er zijn al vijf splinternieuwe auto's - uit de zeventig zoveel auto's aangeschaft bij Rudisa Motors - kapotgemaakt in krap vijf maanden.

De minister vindt het voorbarig om aan te geven hoe het ministerie zal omgaan met dit decennia-oude verschijnsel. Ik begrijp niet waarom. Wat is er zo moeilijk aan om te zeggen: als aantoonbaar door jouw roekeloos gedrag een dienstvoertuig, of welk ander materieel, beschadigd raakt, dan betaal jij de kosten. Dat is wat we noemen (allemaal in koor): rekenschap. In de zin van: de verantwoording nemen van iets dat je hebt gedaan. En dan volgt stap twee, dat je de gevolgen daarvan hoort te dragen. Maar ons ministerie van Justitie en Politie is na decennia nog niet tot die maatregel gekomen.

Hetzelfde geldt eigenlijk voor zoveel. Wie kent niet de verhalen van ambtenaren die zich schuldig maken aan diefstal, of aan seksuele intimidatie, en die dan worden overgeplaatst. 'Want we willen niemand brodeloos maken', hoor ik vaak als excuus - maar daar zouden de daders aan moeten denken voor ze hun daden pleegden. Of 'we kunnen geen ambtenaren ontslaan'. Dat laatste is onzin. Met de personeelswet en de ambtenaren eed in de hand ben je er zo. Als hoogste vorm van 'straf' plaatst men mensen die grenzen over zijn gegaan, thuis met behoud van salaris. Misdaad loont, is dus de boodschap.

Dat is wat de wetswijziging ook zal zeggen: je kan bedriegen, de wet overtreden, een land in het verderf storten, maar je hoeft nimmer verantwoording af te leggen, noch zal je ervoor gestraft worden. Het is just business as usual.

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina