Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • COLUMN: Kleine ‘jongens’ spierballentaal

COLUMN: Kleine ‘jongens’ spierballentaal

04/11/2019 14:00 - Von Zeggen

COLUMN: Kleine ‘jongens’ spierballentaal

Giwani Zeggen  

En zo kregen noch coalitie, noch de oppositie wat ze wilden, en ging de discussie niet waarover het daadwerkelijk had moeten gaan. Wat hebben wij nu aan de gewijzigde Wet op de Staatsschuld? Helemaal niks. Daargelaten dat de regering, zonder een plan voor aflossing van de schuld, nog een hoop geld kan lenen. Als mijn rekensom klopt, afgaande op de mededeling van minister Gillmore Hoefdraad dat de schuld 73 procent van het bruto binnenlands product (bbp) bedraagt, kan er op grond van het huidige bbp nog ongeveer zes miljard Surinaamse dollar worden bijgeleend.

Vanwege dat laatste zullen ze aan de Benjaminstraat handenwrijvend wachten op de volgende lening, om op weg naar 25 mei 2020 mooie sier te maken. Immers, het Surinaamse kiezersvolk bepaalt zijn stem nog altijd voor een groot deel op wat men ziet in plaats van wat men niet ziet, de toekomst, die veel belangrijker is. Enkele weken voor de verkiezingen van 2015 zei president Bouterse dat de financiële situatie van het land precair was. Terwijl het campagneteam van de NDP in grote paniek was, kleurden enkele weken later ruim honderdduizend Surinamers argeloos het hokje van de NDP rood.

Jammer voor de NDP: de minister van Financiën is nog altijd strafrechtelijk vervolgbaar indien de proceur-generaal tot de conclusie komt dat de wet is geschonden. Het schrappen van de strafbaarstelling in de wet, is volgens juristen namelijk inmenging in een lopende zaak. Een soort Amnestiewet II. En natuurlijk worden er constant wetten gewijzigd, zoals fungerend DNA-voorzitter Melvin Bouva bepleitte, ook in het strafrecht. Alleen, bij die wijzigingen is het niet de intentie om één specifieke zaak te beïnvloeden. En dat is nu wel zo. Daar hoeven we niet omheen te draaien.

De oppositie heeft ook niet gekregen wat ze wilde. Of het moet zijn dat men slechts uit was op het spreekwoordelijke hoofd van Hoefdraad. En ook al belandt hij ooit in de gevangenis, ondertussen kan de regering doorgaan met lenen en showprojecten uitvoeren, wat weer een aantal stemmen kan opleveren die nou net het verschil zullen maken op 25 mei volgend jaar. Dit krijg je als assembleeleden niet bezig zijn met datgene waar het nou werkelijk om draait. Waarvoor wordt er geld geleend en hoe gaan wij als land genoeg verdienen om de gemaakte schulden weer af te betalen?

Want dat is de essentie lijkt mij, het doel. Een leenbeleid en een aflossingsplan. Stel dat Hoefdraad morgen niet meer bestaat, om wat voor reden dan ook. Dan vervalt een eventuele strafzaak. Wat heb je dan bereikt? Ondertussen zitten wij nog steeds met een enorme schuldenlast die betaald zal moeten worden. In een normale democratie hadden oppositie en coalitie dit ingezien. Alleen hebben wij nu een coalitie die niet weet wat democratie betekent, en dat is absoluut niet dat de meerderheid bepaalt, en een oppositie die niet bij machte is genoeg respect af te dwingen zodat er naar ze wordt geluisterd.

Twee leden die wel het leeuwendeel van hun spreektijd besteedden aan wat ik de essentie vind van de zaak, zijn Gregory Rusland van de NPS en Raymond Sapoen van de HVB. Alleen hebben de collega's volgens mij niet geluisterd. Anders was de vergadering geschorst en was er een document op tafel gekomen, waarin tot in detail beschreven staat voor welke ontwikkelingsdoelen het plafond mag worden overschreden. Doelen waar niemand 'nee' tegen kan zeggen. Alleen was de rest bezig een show voor de bühne op te voeren, met alle gevolgen van dien. Het had een haartje gescheeld of we hadden een herhaling van december 2007 gekregen.

Ondertussen heeft het volk daadwerkelijk slapeloze nachten, omdat niemand in staat is ons uit te leggen hoe hoog de schuld exact is (aan percentages gerelateerd aan het bbp heeft de gemiddelde burger niks), waaraan al dat geld is uitgegeven, hoe het staat met die projecten en wanneer en hoe wij alles terugbetalen? Dat was een zinvollere invulling geweest van de vergaderuren. In plaats daarvan kregen we een gehaal en getrek over wie het grootste en sterkste jongetje uit de klas is. En dat duurde uren, terwijl iedereen zaterdagavond slechts 29 seconden nodig had om te zien dat Suriname maar één Bigi Boi telt; Jairzinho Rozenstruik!

giwani@hotmail.com

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina