Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • ACHTERGROND: Veronsur wil infocentrum diaspora worden

ACHTERGROND: Vereniging moet het informatiecentrum in diaspora worden’

23/12/2019 21:15

Een striptekenaar maakte een voorstelling van de uitverkoop van Suriname die in de jaren zestig werd gehouden. “Wij hebben weinig geleerd van toen”, komt Vincent Soekra, voorzitter van Vereniging Ons Suriname, tot de droeve conclusie.

Een striptekenaar maakte een voorstelling van de uitverkoop van Suriname die in de jaren zestig werd gehouden. “Wij hebben weinig geleerd van toen”, komt Vincent Soekra, voorzitter van Vereniging Ons Suriname, tot de droeve conclusie. Foto: Stuart Rahan  

Toen de Vereniging Ons Suriname (Veronsur) in 1919 werd opgericht, was het de bedoeling om voor de onafhankelijkheid van Suriname te gaan. Tijden veranderden en toen in 1975 de onafhankelijkheid er was, bleken er andere problemen te zijn die met het land te maken hebben. Er kwam een migrantenstroom op gang naar Nederland.

Tekst en beeld: Stuart Rahan

De vereniging kreeg toen een welzijnsfunctie. Langzaamaan verschoof de invulling. Nu werpt de honderdjarige vereniging zich op in de strijd tegen discriminatie van zowel kleur als op de arbeidsmarkt en verdieping van de sociale, culturele en historische relatie met het moederland Suriname. De krant sprak met voorzitter Vincent Soekra, die zowel binnen als buiten de vereniging zijn eigen ideeën heeft. Hij wil de vereniging binnen vijf jaar maken tot het expertisecentrum van Surinamers in diaspora.

De hoogtepunten in het honderdjarige bestaan zijn voor Soekra de oprichting van de culturele vereniging 'Wie Eegi Sani' in 1951 en de onafhankelijkheid van Suriname in 1975. "Wie Eegi Sani is opgericht met de bedoeling om Suriname onafhankelijk te maken van Nederland." Je zou verwachten dat de vereniging zich zou opheffen nadat dat ultieme doel was bereikt, maar de onafhankelijkheid bracht een migrantenstroom op gang doordat veel Surinamers de nieuwe status niet zagen zitten. "De migrantenstroom moest in goede banen geleid worden, dus werd Veronsur tijdelijk een welzijnsorganisatie." Migranten Surinamers werden begeleid in hun proces van aanpassing in hun nieuwe woon- en leefomgeving.

Discriminatie

Het tijdelijke welzijnswerk maakte plaats voor een strijd die nog steeds gevoerd wordt. "Het is een strijd geworden voor emancipatie, een strijd die zich al voor de afschaffing van de slavernij afspeelde. Na 1975 was er niet alleen discriminatie vanwege de huidskleur, ook op de arbeidsmarkt ondervonden Surinamers tegenwerking."

Tegenwoordig is de strijd breder en op nationaal Nederlands niveau met een scala aan onderwerpen waar op dit moment het racisme, Zwarte Piet en zwart bewustzijn hoog op de agenda staan. Maar 1975 bracht ook voorspoed voor de vereniging. In dat jaar werd het gebouw waarin de vereniging is gehuisvest, het Hugo Olijfveldhuis, haar eigendom.

Het streven is er volgens Soekra nu op gericht Veronsur te maken tot een expertise- en informatiecentrum van Surinamers in de diaspora. Zo moeten bijvoorbeeld Nederlandse en internationale media er terecht kunnen voor expertise over Suriname en geschiedenis. Hij is blij met New Urban Collective die er met Black Archives sinds enige tijd onderdak heeft. "Zij trekken een jonge groep aan. Het zijn activistische jongeren, die op zoek zijn naar verdieping."

De voorzitter maakt zich lichtelijk zorgen over de inzetbaarheid van de vrijwilligers die de vereniging levend houden. Er is een vergrijzing gaande en de jongeren die zich mondjesmaat aanmelden hebben ook hun dagelijkse werkzaamheden. Zo is bijvoorbeeld de expositie over het honderdjarig bestaan alleen maar op donderdag, vrijdag en zaterdag open.

Geen afro-Surinaams bolwerk

Opvallend bij Veronsur is dat de bezoekers overwegend van afro-Surinaamse afkomst zijn en hierdoor zie je weinig terug van de rijk gekleurde Surinaamse samenleving. Op de vraag hoe dat zo gekomen is, is reageert Soekra. "Die etnische scheiding proberen wij zelf niet te maken. Wat we wel merken, is dat er een tendens is dat de afro-Surinaamse groep Surinamers bijna geheel overheerst. Thema's als afschaffing slavernij heeft de groep gekaapt. Het is een gevecht waar wij ook mee worstelen hoe die andere groepen te bereiken."

Veronsur laat zich echter niet kisten en organiseert regelmatig themadagen. Lezingen, debatten, films en boekpresentaties krijgen ongeacht de etnische achtergrond aandacht om de verschillende groepen toch bij elkaar te krijgen. De dichters Bhai en Shrinivási zijn menigmaal herdacht, econoom/schrijver Sandew Hira verzorgde debatten en zanger/songwriter Raj Mohan trad regelmatig op.

"De nationalistische strijd in de jaren vijftig is voornamelijk gevoerd door afro-Surinamers. En de onafhankelijkheid zorgde ook voor een scheidslijn omdat voornamelijk Hindostaanse Surinamers die onafhankelijkheid niet zagen zitten." Een gegeven dat is meegenomen uit het moederland waar de etnische politiekvoering ook zorgde voor een scheiding in Nederland.

Soekra blijft hoop houden op een echte Surinaamse organisatie waar iedere Surinamer zich, onder het genot van een djogo, thuis voelt. "Maar het moet een organisch proces zijn. We sturen ook geen uitnodigingen naar specifieke etnische groepen. We doen ons best om het niet te hebben over de afro-Surinamer of Hindostaanse Surinamer maar over de Surinamers. En die zijn kleurrijk."

Expo

In verband met het honderdjarige bestaan is er een expositie, een kleurrijke weergave van de ontwikkeling van de vereniging. Die begon als  Bond voor Suriname (1919) en transformeerde naar Vereniging Suriname (1924). In 1945 was er Ons Suriname en het jaar daarop werd het Vereniging Ons Suriname.

De tentoonstelling is zeer praktisch ingericht. Bezoekers kunnen van het heden terug naar het ontstaan of omgekeerd. Naast historische filmpjes over de vereniging zijn er ook geluidsfragmenten te horen over het verloop van de strijd voor handhaving en verbetering van de positie van Surinamers. De expositie duurt tot 29 maart.

Kritisch naar Suriname

In haar hele bestaan heeft Veronsur zich ook kritisch uitgelaten over de gang van zaken in Suriname. Zo spreekt Soekra op persoonlijke titel als naar zijn mening over de huidige politieke situatie in het thuisland wordt gevraagd. "Ik ben blij dat er een vonnis (berechting Desi Bouterse in zaak Decembermoorden,… red.) is en dat er geloof is in de rechtsstaat Suriname. Ik vind het heel dapper dat het is gebeurd. Het is goed voor Suriname om the next step te maken. Daar hoort acceptatie bij, verzoening en uitstippelen hoe wij verder gaan om dit soort excessen in de toekomst te voorkomen."

Hij haalt ook twee leermomenten aan die prominent in de expositie te zien zijn. De deal met Alcoa zo'n vijfenzeventig jaar geleden toen Suriname slechts twee procent van de bauxietinkomsten ontving en de uitverkoop die momenteel aan de gang is in Suriname. "De begi begi-politiek, handje ophouden, daar hebben wij niks van geleerd. Kijk maar naar de laatste deal met China bijvoorbeeld. Het is eigenlijk belachelijk dat ondanks dat we rijk zijn aan grondstoffen en kennis, wij in die afhankelijkheidspositie zijn geraakt. Het is nergens voor nodig."

Hij ziet ook positieve zaken. "De olieraffinaderij is gebouwd met eigen geld, wegen zijn aangepakt en bruggen zijn ter hand genomen. Maar nu is de raffinaderij en in het verlengde daarvan Staatsolie als onderpand gegeven voor leningen. Dat is het trieste van wat we niet hebben geleerd. Het geeft aan dat deze regering geen visie heeft hoe om te gaan met de rijkdommen van het land tenzij ze nadenkt over haar eigen positie en hachje." Voor zijn gevoel is het vechten tegen de bierkaai. Maar hoop op verbetering verliest Soekra niet.

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina