Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • Cultuurdragers hopen op meer waardering en economische inzet

Cultuurdragers hopen op meer waardering en economische inzet

25/05/2020 05:55 - Tascha Aveloo

Een optreden tijdens Poetry & Beyond van Kokolampu. De cultuursector snakt naar meer waardering vanuit de overheid.

Een optreden tijdens Poetry & Beyond van Kokolampu. De cultuursector snakt naar meer waardering vanuit de overheid. Foto: dWT Archief  

PARAMARIBO - Met de luttele bedragen die het directoraat Cultuur, nu onder leidng van Elviera Sandie, krijgt toebedeeld op de begroting, is het moeilijk voor de sector om te bloeien. Haast alle cultuurorganisaties die theater, zang en muziek, schilderkunst, dans, spoken word en andere kunstvormen uitdragen, doen het allemaal op eigen kracht en met hulp van sponsors. Geen overheids subsidie. Maar het zou wel moeten.

Een krachtiger, duidelijker beleid dat mogelijkheden schept zodat cultuur, die economische waarde en inzetbaarheid in een meer gediversifieerde economie waar kan maken. "We kunnen meer. Onze bromki dyari, word ad hoc ingezet en niet consistent", stelt musicus Kries Ramkhelawan. Volgens Zulile Blinker is er een uitdieping van de cultuurvisie nodig die Suriname internationaal zal waarmerken vanwege zijn unieke diversiteit. "Het is hoogste tijd voor een ministerie van cultuur", meent Ramkhelawan resoluut.

Blinker, bekend van haar multi-disciplinaire presentaties vanuit haar Stichting Platform Support Suriname en het Kokolampu Artcollectief, heeft het altijd zelf gedaan met haar team. Zij gelooft niet in handjes ophouden bij de overheid, maar vindt wel dat de mogelijkheid en duidelijke structuur voor het aanvragen van subsidies aanwezig zou moeten zijn. Duidelijker beleid is nodig. "Maar dan graag ook met het betrekken van het veld. Er zou een commissie kunnen komen die in kaart brengt wat het podium-, letteren-, design-, muziekveld en alle andere cultuurtakken, echt nodig hebben. Als ik word gebeld is het omdat men wat van mij nodig heeft. Ik word nooit gebeld om te informeren wat mijn behoeften zijn voor de tak die ik beoefen."

En dat is wel jammer, meent Blinker. "Want als we kijken naar bijvoorbeeld Jamaica, dat duidelijk heeft gesteld dat reggae een exportproduct is, dan hebben we een voorbeeld gezien dat werkt. Ze wilden track and field ook op dat niveau, dus in elke buurt is er een veld. Kijk ze hebben Usain Bolt en meer die aankomen." Een duidelijk beleidsplan dus waarbij het veld weet wat de visie is en daar ook bewust invulling aan kan helpen geven. Volgens Blinker is cultuur in Suriname toch nog het 'stiefkind' en heeft de aanpak vaak nog een beetje een 'huis en tuin'-gevoel. Expertise voor ontwikkeling en naar grotere hoogten brengen van het veld ontbreekt. "Als je als directoraat niet de expertise hebt, dan moet je die in dienst nemen."

Wat Blinker wel enorm waardeert is de grote spontaniteit die er zit in het organiseren van iets. Maar juist daarom is het duidelijk dat de kracht bij het veld zelf zit. "Samen dingen doen is trouwens niet altijd nodig. Te vaak lijkt het alsof men ons duwt in die richting, maar om dat te kunnen doen zouden we ons elk als individuele groep meer bewust moeten zijn van onze identiteit. Dan pas kan je dingen samendoen. Die ala kondre is mooi. Als ik het beleidsplan zou schrijven dan zou ik deze ala kondre-rijkdom als een groot vuur laten branden. Ik geloof in cultuur en de kracht daarvan. Kijk nu tijdens politiek. Het is een groot toneel, theater, entertainment op een hoog niveau. Je moet je niet eraan ergeren. Voor ons is het inspiratie. Maar men zou ons meer moeten inzetten in dit proces en niet alleen kijken naar wat we kosten, maar meer naar wat we echt waard zijn." De nieuwe regering zou kunnen kijken wat er in de regio en andere landen gebeurt en het aanpassen aan de Surinaamse situatie.

Ramkhelawan timmert al veertig jaar aan de weg. Zijn cultuurbevorderingsorganisatie, stichting Saathi, is al dertig jaar bezig op het cultuurveld. Sinds enkele jaren heeft hij ook de leiding over de Baisa Bingi Band, een nationaal cultureel ensemble. Hij stelt dat Suriname rijk is aan diverse identiteiten in de diverse cultuurtakken zoals zang, literair, traditionele expressies, en dergelijke. "We zijn een unieke prachtige bromki dyari. Efu mi luku den verkiezing now dan zie ik een grotere culturele acceptatie op al de soundtrucks dan tien jaar geleden. Hindostanen bij Abop, Chinezen bij VHP dus de lijnen zijn aan het verstrengelen. Gamelan, dhol, reggae e pley samen in onze mooie bromki dyari." Maar deze bloementuin heeft een tekort aan leiderschap en beleid die het moet maken tot exportproduct. "We hebben die waarde. We zijn meer waard dan een schouderklopje en een portie eten welke men ons soms durft aan te bieden voor onze diensten. Wij die jaren oefenen om onze craft te veredelen."

Een ministerie van Cultuur zoals dat veelal in het Caribisch Gebied en veel Afrikaanse landen en India te vinden is, is nodig. Hij wijst op de toevoeging van Haïtiaanse, Braziliaanse, Cubaanse en Venezolaanse cultuur. "Er moeten echte musea komen die elke etniciteit uitgebreid etaleren en die de ontwikkeling van de Surinaamse kunst laten zien. Er moet meer energie en geld gegooid worden in de sector om te worden zoals Curaçao North Sea Jazz Festival dat miljoenen dollars brengt naar het eiland. Laten wij ook die mix van main stream pop en traditionele en fusion cultuur aanbieden. Mi sabi taki sma sa wan pai gi dati. We moeten anders gaan denken over wat mogelijk is middels cultuur. We kunnen er geld mee verdienen in de toerisme-industrie, als we het goed aanpakken", gelooft Ramkhelawan stellig.

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina