Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • 'Ik kan mijn vier kinderen niet meer verzorgen!'

'Ik kan mijn vier kinderen niet meer verzorgen!'

14/06/2020 07:59 - Arjen Stikvoort

'Ik kan mijn vier kinderen niet meer verzorgen!'

Foto: Anyaberkut - Fotolia  

PARAMARIBO - Suriname zit in een tweede golf van coronabesmettingen. Door de total lockdown kunnen velen niet aan het werk en zitten noodgedwongen thuis zonder geld. Sommige beroepsgroepen al maanden achtereen. De eerste tekenen van honger worden zichtbaar. Buschauffeur Melvin Adely is ten einde raad.

"Ik weet niet hoe verder. Ik kan mijn vier kinderen van zeventien, negen, acht en vier jaar niet meer verzorgen. Het eerste wat je doet in tijden van nood, is je kinderen in veiligheid brengen. Die zitten bij oma op Brownsweg. Daar hebben ze tenminste te eten." Adely is al tien jaar buschauffeur en zit sinds de coronacrisis uitbrak in maart zonder werk. Hij zette gedurende die tijd wat geld opzij voor slechtere tijden. Maar nu de maanden verstrijken en het einde van de coronacrisis nog niet in zicht is, zijn ook zijn laatste centen op.

Hij is in dienst van een bushouder, legt hij uit. Een vast contract zit er niet in. "We verdienen ons geld met het busrijden en geven de bushouder aan het einde van de dag een bedrag. We zijn eigenlijk losse contracters." Keer op keer deed hij mee met de protestacties van de Particuliere Lijnbushoudersorganisatie (PLO) om zijn stem van de buschauffeurs te laten horen. Hij voelt zich een roepende in de woestijn.

PLO-voorzitter John Mahadewsing bevestigt. "Bushouders hebben het in de regel beter dan de buschauffeurs. Chauffeurs staan niet onder vast contract van de bushouders. Van hun zuur verdiende geld moeten ze zelf belasting afdragen. Beide partijen hebben het zwaar." Nu er een strengere lockdown is afgekondigd, durft Adely geen stap meer buiten de deur te zetten. "Ik heb geen werk en ik kan ook niet zo makkelijk een ander betaald klusje oppakken. Nu al helemaal niet vanwege de total lockdown. Bovendien ben ik heel bang om besmet te raken en ziek te worden. Wat dan?"

Hij heeft geen geld om boodschappen te doen. "Ik heb alleen rijst en een beetje groenten. Vlees eet ik al lange tijd niet meer, veel te duur. Kijk hoe ik gebouwd ben. Ik heb echt voeding nodig. Maar het is er niet. Kan jij niet helpen?" Adely ziet goede burgerinitiatieven van de grond komen. Mensen kopen boodschappen voor elkaar en helpen elkaar een handje in deze moeilijke periode. Ook verstrekt de regering noodvoedselpakketten waarvoor je je kunt registreren. "Nee laat hier snel een einde aan komen; dat Covid-19 stopt en dat we weer kunnen rijden en geld verdienen."

Adely registreerde zich aan de Gongrijpstraat om in aanmerking te komen voor de SRD 1.500 van het noodfonds. "Dat deed ik met een sprankje hoop. Je krijgt een formuliertje mee waarmee je je geld mag ophalen bij het ministerie van Sociale Zaken en Volkshuisvesting. Maar tot de dag van vandaag heb ik nog niets in handen." Het geld ziet Adely als een welkome aanvulling op zijn lege portemonnee. "Maar het is natuurlijk bij lange na niet genoeg. We hebben schulden opgebouwd en moeten boodschappen kopen maar alles is zo baldadig duur geworden. We leven van de leningen."

Directeur Angela Salmo van het ministerie van Sociale Zaken en Volkshuisvesting: "Vrijdag betalen we aan de buschauffeurs, de geregistreerden, werklozen en de mensen die een verminderd inkomen hebben het steunfonds van SRD 1.500 uit. We hebben duizenden mensen in ons bestand die we allemaal willen helpen. Die ondersteuning zullen we de komende twee weken geven."

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina