Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • COLUMN: Soso moni mi lobi

COLUMN: Soso moni mi lobi

25/06/2020 14:00 - Pokay Tongo

COLUMN: Soso moni mi lobi

Stuart Rahan  

Toen 25 mei ‘s avonds om negen uur de stembussen sloten, slaakte het overgrote deel van de kiezers opgelucht adem. Eindelijk waren wij verlost van het desastreuze bewind onder aanvoering van de NDP. Nog nooit had Suriname te maken gehad met een regering die nepotisme en verloedering als twee extremen met één mond beleed en met twee handen uitvoerde. Jopie Pengel, de premier die Lanti als zijn bedrijf zag, draait in zijn graf nu hij overtroffen is door Desi Bouterse.

Hoe kan een democratisch gekozen president vervallen tot een despoot met een allesvernietigend bewind? Zo iemand heeft geen yeye noso konsensi en ervaart het als 'normaal' het volk dat hem gekozen heeft te zien lijden. Hij mist het empathische vermogen zich te verplaatsen in gezinnen waar kinderen met een lege maag naar school gaan en ouders de wanhoop nabij zijn. Dan vraag jij je af waarom Desi Bouterse de kleine Inheemse jongen van Cassewinica zonder toekomstperspectief als metafoor gebruikt dat je het wel ver kan schoppen. Dit jongetje zag het slechte voorbeeld en gaf het slechtere voorbeeld met zijn revolutie.

Over revolutie gesproken, het is een proces dat zich ten goede keert, voor verbetering van de positie van de gehele samenleving. En ja, verbetering van positie is niet nepotisme stimuleren. Daar zit wezenlijk verschil in. Je kan vrienden die niet over de juiste bagage, inzicht en vooruitzicht beschikken, vorstelijk belonen. Iemand met gezond verstand weet bliksemsgoed dat juist deze politieke beloning voor nog meer verarming zorgt. Brengt mij terug naar het tijdperk van het ontstaan van het Surinaams nationalisme toen mannen als Eddy Bruma, Hugo Overman, Hein Eersel en Dobru zich verzetten tegen de kolonialistische manier van politiek bedrijven.

Ik citeer uit 'Wan monki fri/Een moot vrijheid' van Dobru. "Wij waren brutaal. Onbeschoft. Men had verdriet over ons. Medelijden met ons. Bruma 'misbruikte' ons. De gemeenschap had nog nooit overtuiging in werking gezien. Wij werden gevreesd. Wij werden betreurd. Waarom kwamen wij niet in de NPS? Ons brood zou er geboterd zijn. Men begreep niet dat wij niet in de strijd waren voor eigen geboterd brood. Wat volk! Volk is ondankbaar. Wisten wij dat niet? Vandaag hosanna, morgen kruisig hem. Buitendien, geloof je zelf wat je zegt? Alle politici hadden, voor zij er waren, gouden bergen beloofd."

Wat Dobru ons duidelijk maakt, is dat de Surinaamse politiek bezwangerd is van eigen politici eerst ten koste van de massa. Je bent gek als je niet eerst je zakken vult want morgen behoor je toch weer tot de arme massa. Dat terwijl de politiek er is om van bovenuit voor lotsverbetering van de gewone man te zorgen. Dobru praat over een periode van 1950 tot 1970. Vijftig tot zeventig jaar later staat dit verachtelijke nepotisme-ideaal nog fier overeind. We hebben dus niet geleerd. Politici die toen dachten 'na mij de zondvloed' weten nu, als zij nog leven, dat Suriname na vijftig jaar nog steeds bestaat.

Waarom zou je de politiek ingaan om jezelf materieel te verrijken ten koste van het volk terwijl je de eretitel volkspresident met integere waardigheid kunt dragen? Die waardigheid is niet in geld uit te drukken. De naam volkspresident zal met hoofdletters in geschiedenisboeken worden geschreven, en een standbeeld ter ere van jou zal met waarde en respect worden opgezet.

Wat er nu gaande is, is zo beschamend. Wij zijn verworden tot bedelaars. Bedelaars die met elk gebaar genoegen moeten nemen fu di begiman no abi trefu. En de bedelaar krijgt ook nog een flinke trap na, waar hij niet zo makkelijk van overeind zal komen. Nu het schip zinkende is, krijgen vrienden, familie en kompe reddingsboeien toegeworpen in de vorm van beloningen met terugwerkende kracht. Hun pensioenen zijn met goud omrand als een vlag op een modderschuit. Fisti prodo, dotpowda. Wie moet dit gelag betalen? Het gaat allemaal ten koste van onze belastingbijdragen en gemeenschappelijke verdiensten. Het komt niet uit de zakken van de profiteurs van het nepotisme en al helemaal niet uit de hele diepe zakken van Desi Bouterse. In feite bedoelde hij met SOSO LOBI na soso moni mi lobi.

taknanganmi@live.nl

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina