Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • COMMENTAAR: Cultuurtuin

COMMENTAAR: Cultuurtuin

22/07/2020 12:00

COMMENTAAR: Cultuurtuin

 

DE MINISTER VAN Grondbeleid en Bosbeheer, Diana Pokie en haar collega Silvano Tjong-Ahin van Ruimtelijke Ordening en Milieu beginnen hun ambt met een vette, niet makkelijke kluif: gronduitgifte in de Cultuurtuin. Sociale en reguliere media hebben fors uitgehaald in verband met de zorgwekkende verkaveling van de Cultuurtuin waarover grote onzekerheid bestaat.

Jennifer Geerlings-Simons, voorzitter van De Nationale Assemblee in de vorige zittingsperiode, kreeg het voor elkaar de uitgifte die toen ook al was gedaan, te laten stopzetten. Tot grote verbazing zou waarnemend minister van Ruimtelijke ordening, Grond- en Bosbeheer, Mike Noersalim, kort vóór de overdracht enkele dagen terug, alsnog beschikkingen hebben getekend voor de gronduitgifte. Deze kwestie is in een waas van geheimzinnigheid gehuld.

De strenge toon waarmee minister Pokie heeft aangekondigd dat de zaak tot de bodem zal worden uitgezocht, geeft opluchting. Er mag gehoopt worden dat de onderste steen naar boven komt. Daarmee zal worden tegemoetgekomen aan de wens van alle milieuorganisaties en beschermers van het cultureel erfgoed die zich hebben gebundeld om te strijden voor behoud van het cultureel erfgoed.

Het is geen geheim dat gronduitgifte een zegen is, mits de grondhuur ten goede komt aan personen die op grond van gedegen vooronderzoek ervoor in aanmerking komen. Wat in de praktijk gebeurt, is dat gronduitgifte als middel gebruikt wordt om stemmen bij een verkiezing te winnen, wat overigens niet altijd successvol is, getuige de recente verkiezingsuitslag.

Ongebreidelde gronduitgifte brengt gegadigden in een afhankelijkheidspositie. Dat schijnt ook de reden te zijn waarom ministers en politieke partijbonzen een hele show maken bij de uitreiking van grondpapieren. Grondspeculatie is een bekend fenomeen. In het verlengde daarvan is het zorgelijk dat met het verkregen recht op grondhuur koehandel wordt gedreven.

Aangezien in het hartje van Paramaribo nagenoeg alle grondhuurpercelen zijn uitgegeven hebben sluwe mensen een mogelijkheid gezien in de Cultuurtuin. Iedere Surinamer mag een grondaanvraag doen, maar de overheid moet die toetsen aan de voorgeschreven regels. Een stuk haast ongerepte natuur, zoals de botanische tuin achter Cul, waar de schooljeugd kennis opdoet, uit handen geven tart elk gevoel van eerlijkheid en oprechtheid.

Overheden hebben eerder toegelaten dat gereserveerde terreinen voor speeltuinen, sportvelden en kerken een andere privébestemming hebben gekregen. De overheid schijnt hiermee een vanwege de staat barbaars geïnstitutionaliseerd misdrijf tegen alles wat door de samenleving gekoesterd wordt te hebben begaan. Daaronder vallen vernietigen van milieu, natuurmonumenten en natuurbeheer, kortom de nek omdraaien van het cultureel erfgoed. De nu op de valreep door een nota bene waarnemende minister gepleegde daad moet door de samenwerkende milieuorganisaties met gebruikmaking van alle hen ten dienste staande geoorloofde middelen onmiddellijk worden stopgezet.

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina