Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • 'Binnen één week heel gezin samen in ziekenhuis'

'Binnen één week heel gezin samen in ziekenhuis'

06/08/2020 22:33 - Arjen Stikvoort

'Binnen één week heel gezin samen in ziekenhuis'

 

PARAMARIBO - Dat het einde van de coronacrisis nog niet in zicht is, daar bestaat geen twijfel over. Sommige mensen worden extra hard getroffen, zoals het gezin van de 39-jarige Cubaanse Carmen Mercedes Martinez Angulo. Binnen een week kwam het gezin van vijf mensen in het ziekenhuis. De vrouw, haar 24-jarige man Reynaldo Marquez met hun dochter Carmen van twee jaar, dochter van de vrouw, Thalia Martinez (19) en diens zoon Andrews, van een jaar. Man en vrouw verloren door het coronavirus hun baan, bij thuiskomst uit het ziekenhuis vertelde de huisbaas dat ze niet meer welkom waren. Het lot van een Cubaans vluchtelingen gezin.

De familie woont precies een jaar in Paramaribo. Ze kwam naar Suriname voor een beter bestaan, maar dat pakte anders uit. Martinez Angulo: "We hadden alles geregeld en werkten hier vóór de coronatijd aan ons nieuwe bestaan. Mijn man werkte veertien uur per dag in een supermarkt, ik was administratief medewerkster bij een appartementencomplex en mijn dochter Thalia had een baan in een casino. We konden sparen voor een ticket om mijn oudste zoon Claudio (13) te laten overkomen. We waren blij en gelukkig. Hoe anders is het gelopen." De één na de ander Op een dag in april kwam de echtgenoot thuis met een vervelende hoest. "Hij voelde zich niet lekker, werd steeds zieker en opgenomen in het Wanica Ziekenhuis." Dat was een grote schok, vooral voor hem. "Ik bleef zonder man en inkomsten achter in ons appartementje dat we voor 350 US dollar per maand huurden. Dat was heel veel geld, zeker met de huidige koers van SRD 15 voor een dollar." Maar tijd om te treuren kreeg zij niet, want nog geen 48 uur later werd haar dochter Carmen in hetzelfde ziekenhuis met ernstige coronaverschijnselen opgenomen. Weer 48 uur later volgde dochter Thalia met diens zoon en als laatste moeder Martinez Angulo zelf. "Binnen één week lagen we als gezin met zijn allen in het ziekenhuis." Het enige positieve is volgens de vrouw dat zij allen in dezelfde inrichting lagen, niet ver van elkaar. Gelukkig hoefde geen van ons naar de Intensive Care, maar we waren behoorlijk ziek. Ik was er het slechtst aan toe", verzucht zij. Na twee weken, nadat de andere gezinsleden uit het ziekenhuis waren ontslagen, mocht ook Martinez Angulo naar huis. Het coronavirus uitzieken mocht ze vijftien dagen in Residence Inn, een van de opvanglocaties voor Covid-19 positieven. Warme knuffel De draad moest weer worden opgepakt, hoewel Martinez Angulo zich niet meer de oude voelt. "Weliswaar ben ik genezen verklaard, maar heb nog veel last van hoge bloeddruk, vermoeidheid en stress. Geen ongegronde stress overigens. "Want toen we met zijn allen voldoende hersteld waren om huiswaarts te keren, kregen we de sleutel van ons appartementje niet meer. De huisbaas was bang, omdat we het coronavirus hadden gehad. We stonden met z'n allen op straat." Vrienden stopten het gezin wat geld toe en hielpen hen aan nieuw onderdak. Ook het Rode Kruis bood hulp. Martinez Angulo: "We konden geleend geld om een nieuw onderkomen te vinden goed gebruiken. Voor SRD 4.500 wonen we in een klein appartement met twee kamers, keuken, douche en toilet. "Het is met zijn vijven schipperen met de ruimte, maar we zijn dankbaar." Inmiddels zit ook dochter Thalia thuis zonder werk. Zij heeft aan het coronavirus ernstige haaruitval overgehouden en kijkt ietwat verlegen. "Ik werkte in een casino, maar dat werd plots gesloten. Geld om medicijnen te kopen hebben we niet." Gelukkig heeft echtgenoot Marquez werk gevonden als landbouwer ver buiten Paramaribo. Er moet toch geld binnen komen, anders kunnen we niet leven." De optie terugkeren naar Cuba is niet aan de orde, hoewel hereniging met Claudio diep geworteld is. "Corona gooide veel roet in ons leven, maar hier in Suriname is ons leven een beetje voor ons uitgestippeld. Dat moeten we voltooien." Het gezin ziet wel licht aan het einde van de tunnel. "We klimmen uit een dal. Hopelijk kunnen mijn dochter en ik straks ook weer aan het werk en verdienen we weer wat geld om ons leven op te bouwen. Corona hebben wij al overwonnen. En straks als het vliegverkeer weer op gang is, vlieg ik naar Cuba voor Claudio en om mijn moeder die terminaal ziek is een warme knuffel te geven.".-.

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina