Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • Schimmig beeld (il)legaal vuurwapenbezit Suriname

Schimmig beeld (il)legaal vuurwapenbezit Suriname

20/09/2020 14:14 - Arjen Stikvoort

Juspol-minister Kenneth Amoksi is voorstander van de verstrekking van vuistvuurwapens in recreatieve sfeer voor bijvoorbeeld schietwedstrijden.

Juspol-minister Kenneth Amoksi is voorstander van de verstrekking van vuistvuurwapens in recreatieve sfeer voor bijvoorbeeld schietwedstrijden. Foto: Irvin Ngariman  

PARAMARIBO - Het illegaal vuurwapenbezit tiert er welig op los in de Surinaamse samenleving. Een kwalijke ontwikkeling vindt Kenneth Amoksi, minister van Justitie en Politie, in gesprek met de Ware Tijd. Maar de weg naar het ‘legale’ vuurwapenbezit is ook geen gelopen race. De beslissingsbevoegdheid ligt in handen van de procureur-generaal: de aanvraag duurt vaak jaren en de procedure is niet transparant. Volgens de minister moet de aanvraagprocedure opnieuw tegen het licht worden gehouden.

"We moeten kijken of er stremmingen optreden in de procedure en of er mensen zijn die zich benadeeld voelen", aldus de bewindsman. Hij is de mening toegedaan dat mensen die aan landbouw doen of het bos ingaan, zich moeten kunnen beschermen met een jachtgeweer. De minister is bovendien voorstander van de verstrekking van vuistvuurwapens in recreatieve sfeer. "Het kan als het op een veilige manier gebeurt ook een economische activiteit zijn waarbij de overheid iets kan verdienen. Denk aan de legale verkoop van patronen en vuistvuurwapens, het organiseren van schietwedstrijden, het investeren in schietbanen die aan internationale criteria voldoen."

Amoksi is voornemens er binnenkort een project van te maken. Maar zover is het nog lang niet. Vanuit het veld wordt er geklaagd dat het een helse lijdensweg is om legaal aan een wapen te komen. Het is een omvangrijke, langslepende procedure waarbij buurtonderzoek wordt gedaan en een bewijs van goed gedrag vereist is. Daarnaast worden familie en kennissen van de indiener van de vergunning ondervraagd. Amoksi bevestigt dat een gedegen onderzoek voor de verstrekking van een vergunning absoluut noodzakelijk is. "De politie doet buurtonderzoek, men vraagt of je met het wapen weet om te gaan, of er schietlessen zijn genomen. Op basis daarvan neemt de pg een besluit." Zelfs de overdracht van een jachtgeweer op de naam van iemand anders kan jaren in beslag nemen.

John Sookdew Sing, voorzitter van de Surinaamse Schuttersfederatie (SSF), verafschuwt elke vorm van criminele activiteit in de maatschappij, in het bijzonder waarbij er schietincidenten aan te pas komen. "Mensen vragen wapens aan voor zelfverdediging. Degenen die het puur om de schietsport doen kunnen het, indien nodig, gebruiken om zichzelf te beschermen." Wel is het volgens Sookdew Sing van groot belang om met een wapen weten om te gaan. "Mensen die een persoonlijke machtiging hebben gehad voor het in bezit hebben van een vuurwapen hoeven niet per se lid te worden van een schietvereniging. Maar men kan via een bevoegde instructeur een cursus volgen en een schietcertificaat behalen."

Dennis Chin A Foeng is schietinstructeur. Hij zag de animo om zijn schietcursus te volgen flink stijgen. "Iedereen met een vuurwapen wil er op een veilige manier mee om leren gaan", stelt hij. Bij afgifte van een vuurwapenvergunning eist de overheid dat men op les gaat, aldus de instructeur. Voor een certificaat gaan minstens vijftig schoten gepaard, geeft Chin A Foeng aan. De schietinstructeur zegt dat door het grote aantal berovingen, het illegale vuurwapenbezit is toegenomen. "Iedereen wil zich tegen zulk grof geweld kunnen bewapenen. En daar gebeuren soms ernstige ongelukken mee." Een onderneemster is al geruime tijd bezig met de aanvraag van een vuurwapenmachting. Deze is na maanden zonder reden afgewezen. "Je dient je stukken in, betaalt leges en je wacht maanden. Waarom het wordt afgewezen, wordt niet vermeld." Ze is boos en gefrustreerd. Het verbaast haar niet dat door de lijdensweg het illegale vuurwapenbezit in Paramaribo ruimschoots aanwezig is.

Een collega van haar onderging hetzelfde lot. Die vroeg meerdere malen een wapenvergunning aan, maar ook zonder succes. "Nadat ik ben beroofd, wilde ik mij beschermen met een vuistvuurwapen. Ik weet dat de hele straat een wapen bezit, maar daar lopen ze niet mee te koop", bevestigt de ondernemer. Beide willen niet met hun naam worden genoemd vanwege de gevoeligheid van de zaak. Een wapenhandelaar - ook hij praat op basis van anonimiteit - die al geruime tijd in het vak zit, wijst in gesprek met de Ware Tijd op de belangrijke rol van de procureur-generaal. "Hij beslist hoeveel vergunningen er worden afgegeven en hoeveel er verkocht mag worden." De wapenhandelaar vindt dat de aanvraagprocedure "korter en eenvoudiger" kan.

De wapenhandelaar geeft aan dat er veel illegaal wapenbezit is in Suriname. "Mensen proberen een vergunning te krijgen en als ze deze niet snel genoeg krijgen, dan stappen ze naar de illegale wapenhandel." Hij is aan de andere kant niet te spreken over de toenemende vuistvuurwapencriminaliteit. "Het wil niet zeggen dat als je een vuurwapen in bezit hebt, dat je er gelijk mee weet om te gaan. Gedegen training en zelfoefening blijven nodig om ongelukken te voorkomen." De Ware Tijd heeft op verschillende manieren geprobeerd een reactie van pg Roy Baidjnath Panday te krijgen over dit vraagstuk. Het secretariaat gaf aan dat er moest worden gemaild, wat ook is gebeurd, maar het antwoord is uitgebleven.

Share on Facebook    

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina