Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • COLUMN: Crisislessen

COLUMN: Crisislessen

22/09/2020 14:00 - Rozengeur

COLUMN: Crisislessen

Gerold Rozenblad  

Zondag was ik bij mijn zus. Ze vierde haar jaardag. En mijn zus kennende zou het onder normale omstandigheden met meer opo opo gebeuren. Maar het werd een soort Covid-bijeenkomst onder de tent met ongeveer twintig mensen, waarmee wij het toch super gezellig hadden. Sedert de uitbraak van het virus was het de eerste keer dat ik vrijwillig op een plek was waar er meer dan tien mensen zijn. Het voelde in eerste instantie een beetje ongemakkelijk aan. Tegen zeven uur, juist wanneer het koeler en gezelliger zou worden, was het auto starten geblazen.

Gisteren moest ik sterk aan die zus denken. Niet vanwege het eten en de drank, maar om iets dat ik toevallig had bemerkt toen ik aan de andere kant van het huis was. Een behoorlijke watertank die is aangesloten op een goed deel van haar dakgoot. Dat ding heeft een kraan onderin en een compleet systeem dat overtollig water naar een putje voert. Mijn zus heeft namelijk een behoorlijke groentetuin dus hoefde ik niet lang na te denken waar ze het water voor de groenten vandaan haalt. Ik weet niet hoe lang ze dit systeem hanteert, maar bedenk dat ze nu wel in haar vuistje zal lachen.

Want ondertussen is reeds de tweede kogel door de kerk. De eerste was de verhoging van de brandstofprijzen en nu de formele aanpassing van de wisselkoers. Komt straks als een spervuur van een mitrailleur nog licht, water, nog een keer brandstof en God weet wal nog meer. De vraag is hoeveel van de kerk nog overeind blijft wanneer alle kogels zijn afgevuurd. Het houdt een ieder bezig, getuige de discussies op het feestje. Over dat die CLO-verhoging dan toch maar moet, als we zo diep in de buidel gaan moeten tasten. Ondertussen zat ik stilletjes uit te rekenen in welke mate ik dan slachtoffer zou kunnen worden wanneer die 10 procent solidariteitsheffing ook nog op ons dak zal neerkomen. Een ieder zit zo aan zijn eigen hachje te denken en komen de bezuinigingsgedachten boven water drijven.

Wanneer ik uit het raam kijk valt het dan plotseling op dat tegen de schutting nog de kabels lopen uit de periode toen ik op de schuttingpalen nog lampen had. Die waren in een bezuinigingsbui tijdens het vorig aanpassingsprogramma eraf gerukt. Ooit zou ik ze weer plaatsen. Nu prijs ik mij gelukkig het niet meer gedaan te hebben. Maar die kabels zijn ondertussen een treiterende herinnering geworden dat wij niet zo gek lang terug in hetzelfde schuitje hebben gezeten. En nu begint het gedonder weer van vooraf aan. Hoe ver ik deze keer met de bezuinigingen kom weet ik niet. Maar het begint ondertussen wel in te zinken dat mensen zoals mijn zus hun lessen uit de vorige crisis wel hebben geleerd!

roziegeur@gmail.com

Share on Facebook    

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina