Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • Karta-Bink: 'De vrouw is haar grootste concurrent'

Karta-Bink: 'De vrouw is haar grootste concurrent'

18/10/2020 18:00 - Euritha Tjan A Way

Ingrid Karta-Bink, ex-DNA-lid en districtscommissaris, is in de Surinaamse politiek een zeldzaamheid: een vrouw met duidelijke Javaanse roots die op de voorgrond treedt en haar stem laat horen.

Ingrid Karta-Bink, ex-DNA-lid en districtscommissaris, is in de Surinaamse politiek een zeldzaamheid: een vrouw met duidelijke Javaanse roots die op de voorgrond treedt en haar stem laat horen. Foto: dWT Archief  

NIEUW-AMSTERDAM - Het zijn vaak politieke leiders die het lot van een land bepalen. Dat was voor Ingrid Karta-Bink als jong meisje al zonneklaar. In de politieke arena moest ze zijn om de ontwikkeling van het land te beïnvloeden. Ze is als Javaanse vrouw die haar stem laat horen een zeldzaamheid in de politiek. "De vrouw is haar grootste concurrent", vindt de politica die na haar vertrek bij de Pertjajah Luhur (PL) nog geen politiek huis heeft.

Letterlijk tussen de bloemen die behoren bij de onderneming van haar broer, vertelt Ingrid Karta-Bink (49) in 'haar' district Commewijne over haar aspiraties en dromen als vrouw in de politiek. Heel gemoedelijk komt haar moeder aanlopen, terwijl ze haar verhaal doet. De oudere mevrouw kijkt trots uit haar ogen als Karta-Bink haar voorstelt als haar moeder. "Ze is een sterke vrouw, strijdvaardig", zegt het voormalig lid van de politieke partij Pertjajah Luhur (PL) tijdens het interview.

De politica is deel van een gezin van vijf kinderen van wie ze het vierde kind is. Haar moeder is Javaanse en vader is een witte man geweest. "Ik heb de strijdvaardigheid en doorzetting van mijn moeders kant geleerd. Van mijn vader ook, maar dan op een westers niveau. Hij leerde me vooral dat zakelijke en dat rechtvaardigheid belangrijk is. Daardoor ben ik opgevoed als assertief meisje." Het vierde kind van het gezin is geboren in Paramaribo, maar opgegroeid in Commewijne. "Hiernaast had mijn vader een benzinestation", wijst zij naar de SOL servicestation die er nu nog staat. Ze verloor haar vader op haar zeventiende jaar, waarna haar moeder het gezin in haar eentje verzorgde.

 

Tamsiran

Karta-Bink is nog niet helemaal bekomen van het verlies van haar voormalige partijgenoot Ronny Tamsiran, die zij donderdag heeft begeleid naar zijn laatste rustplaats. "Het heeft me echt wat gedaan, maar ik heb nog niet gehuild, ik kan niet huilen", klinkt het emotioneel vrijdag tijdens het interview. De politica met Javaanse roots beschrijft Tamsiran als: "de tijger naast mij".

Er volgt een anekdote over toen Karta-Bink als burgermoeder van het district Commewijne in de periode 2011-2014 te maken kreeg met dambreuken en overstromingen in het district en Tamsiran haar ondersteunde. "Ik kreeg op een avond vijf dambreuken. Zelfs varkens zwommen in het water en burgers zaten er tot hun heupen in. De volgende dag heb ik met ondernemers alle puin verzameld dat er lag vanwege de asfaltering van de Oost-Westverbinding in het district en een hulpdam laten bouwen. Ik weet nog dat toen minister Ramon Abrahams van Openbare Werken kwam 'controleren' hij de dam maar niets vond, terwijl hij juist geld had gebruikt bestemd voor de dammen in Commewijne om de dam bij de Waterkant te bouwen. Ik was gevraagd me rustig te houden, want mensen weten dat ik altijd zeg wat ik vind. Ik heb echt drie keer tot tien geteld, maar toen kon ik niet meer", zegt Karta-Bink terwijl ze beschrijft hoe ze dringend doch beleefd de minister duidelijk maakte dat de dammen van Commewijne er moesten en zouden komen. "Ik zei hem: 'ik heb gedaan wat ik kon, nu moet u als minister ervoor zorgen dat de dammen komen hier!' En de dammen zijn gekomen. Tamsiran stond echt achter mij, hij powerde mij, samen hebben we veel gedaan."

 

Politiek bepaalt

Tamsiran is ook een van de politici die de potentie voor een succesvolle politieke carrière herkenden bij de voormalig PL-topper. "Ik ben opgegroeid in de periode van lange rijen en schaarste. De tijd van de drie nullen. Er was gebrek aan alles en het leven was hard. Ik moest zelf ook helpen in de zaak van mijn ouders om benzine te verkopen. We moesten alles registreren. Het was in die periode dat ik me realiseerde dat het de politiek is die je leven bepaalt. De politiek bepaalt wat je eet, wat je levensstandaard is en hoe je leeft. Of je naar school gaat en of je je verder kan ontwikkelen of niet. Het was door politiek mismanagement dat het land er toen zo voor stond. Ik nam me toen al voor dat ik in de politiek zou gaan om de situatie in het land te kunnen verbeteren." Het waren de politici Sheilendra Girjasing en Tamsiran - beiden wijlen - die haar assertiviteit opmerkten en haar meenamen in hun politieke groep. Zo bloeide ze op in de politieke arena.

 

Javaanse vrouw

Karta-Bink is in de Surinaamse politiek een zeldzaamheid; een vrouw met duidelijke Javaanse roots die op de voorgrond treedt en haar stem laat horen. Weinig vrouwen met Javaanse roots kunnen navertellen wat zij met haar track record heeft neergezet. "Dat er zo weinig Javaanse vrouwen dat doen, ligt aan veel zaken. Vrouwen hebben het over het algemeen sowieso wat moeilijker dan mannen. Ze zijn vaak moeder en vader tegelijk en dan blijft er weinig tijd over om ook andere dingen te gaan doen. Ze hebben grote verantwoordelijkheid." Daarnaast vindt de politica het belangrijk en zelfs noodzakelijk dat de ondersteuning van huis uit komt. "Mijn man en kinderen ondersteunen mij volledig. Dat heeft gemaakt dat ik de dingen kon doen die ik deed. Als je die ondersteuning niet krijgt, gaat het moeilijk."

Over de invloed van de cultuur op de 'afwezige' Javaanse vrouw in de politiek zegt Karta-Bink dat ze ervan overtuigd is dat ook die groep het kan. "Toen onze voorouders naar Suriname kwamen, was alles wat de klok sloeg nederigheid; iinge - ja baas, ja meester, ja basya. We waren wel strijdvaardig, maar kregen toen vaak de kans niet om ons te ontwikkelen. Nu, zoveel generaties verder hebben wij als Javaanse vrouwen de kans wel om ons verder te ontwikkelen en naar school te gaan. Sommige nemen die kansen en halen diploma's, anderen niet. Die kiezen ervoor om thuis te blijven en voor het gezin te zorgen. Maar dat wil niet zeggen dat we het niet kunnen. Ook moet je kijken hoe Javanen met anderen leven. Wij discrimineren niet. We mengen heel snel en heel graag met anderen. Daarom zeg ik we kunnen als vrouwen wel gaan voor die eenheid, een Suriname. Dat is ook mijn streven."

 

Vijand van zichzelf

Aan de andere kant noemt Karta-Bink de vrouw de grootste vijand van zichzelf in de politiek. "Ik heb het dit jaar nog gezegd tijdens een verkiezingsdebat over vrouwen in de politiek. De vrouw is de grootste concurrent van zichzelf in de politiek. En ik heb het meegemaakt in mijn voormalige politieke partij. Toen ik lijsstrekker werd in Commewijne voor de PL heeft een vrouw in de partij mij gezegd: 'Je moet blij zijn dat je lijsttrekker mag zijn van een politieke partij. De enige in Commewijne.'" Maar de politica voelde zich helemaal niet blij. "Ik voelde me beledigd zelfs. Ik was lijsttrekker in Commewijne voor PL, maar het stemadvies werd gegeven om niet op mij te stemmen, maar op nummer 4. Zou jij dan blij zijn?" vraagt ze retorisch.

De strijdvaardigheid klinkt door in haar stem als ze beschrijft hoe dit besluit aan de basis lag van haar vertrek bij de PL eind vorige maand. "Toen is het vertrouwen geschaad. Het gaat bij mij niet om functies, het gaat om respect en vertrouwen en dat is toen beschaamd", klinkt het fel. "Ik ben de PL altijd trouw gebleven. Ook in de moeilijke periode na 2015 toen er zoveel sprake was van overlopen. Ik heb in DNA geprobeerd te bewijzen dat het stigma op de partij niet terecht is. Ik heb mijn kennis en kunde ook laten zien als burgermoeder daarvoor al. En ondanks dat ik niet de lijsttrekker was en men niet voor mij mobiliseerde tijdens de huis-aan-huiscampagnes, geen truitjes niets, haalde ik wel 1004 stemmen binnen. Maar de droom van PL om door de vierde op de lijst te kandideren als lijstduwer zodat ik ook binnen zou komen heeft niet gewerkt. En ik heb ervoor gewaarschuwd. Ik zei ze ook: 'jullie droom bezorgt mij nachtmerries.' En je ziet het, het heeft niet mogen werken."

Karta-Bink heeft de partij toen enige maanden de tijd gegeven om een evaluatie te doen, "want het was noodzaak als we wilden blijven bestaan tot naar 2025. Die evaluatie is niet gekomen, dus ik ben eruit gestapt". Ze wil het verder niet meer hebben over de PL. "Het is voor mij een gepasseerd station", zegt ze wat rustiger nu. Echter, wat als een paal boven water staat, is dat ze doorgaat in de politiek. Echter, een politiek huis heeft zij vooralsnog niet gekozen. "Ik zal arrogant klinken als ik dit zeg, maar dat ben ik niet. De wereld heeft vanaf 2011 kunnen zien wie Karta-Bink is, dat ik betrouwbaar ben, ervaring heb en hard kan werken. Ik, een vrouw met Javaanse roots die haar stem laat horen. Dus welke politieke partij zou mij niet in de partij willen hebben?" Maar ze heeft nog geen keus gemaakt. "O mi Gado", klinkt het als de stelling geponeerd wordt dat ze naar de NDP zal gaan. Lachend klinkt het: "Deze periode is voor mij een analyseperiode waarbij ik na ga welke partij mijn nieuwe huis wordt. Het moet een partij zijn waar respect, betrouwbaarheid en menselijkheid op de voorgrond staan. Een partij waar het volk op terug kan vallen en waar het volk op kan rekenen. Een partij die net als ik gaat voor een beter Suriname voor elk een".

 

Geen mannenwereld

Ze vindt de PL geen vrouwonvriendelijke partij: "Ik heb mooie momenten meegemaakt en ik heb door die partij publieke functies mogen bekleden. Je moet je potentie wel laten zien en je profileren, dan krijg je kansen. Bovendien is het tijd dat we afstappen van de gedachte dat de politiek in Suriname een mannenwereld is, het is de vrouw die dat toestaat. Er zijn ongeveer evenveel mannen als vrouwen in Suriname. Wij vrouwen staan het toe dat zoveel mannen in leidinggevende posities zijn. Laten we voor onszelf kiezen", zegt de politica die niet alleen de positie van minister ambieert, maar ook president zou willen worden.

Over de economische situatie in het land zegt de oud-PL'er dat het haar zorgen baart. "Dat we nu hier zitten is omdat de vorige parlementariërs van de coalitie een verlengstuk werden van de regering. Dat is fout. Parlementariërs moeten de regering controleren, kritisch constructief begeleiden en dan moet de regering de durf hebben om te corrigeren. Want wie niet corrigeert zal dom blijven." Ze hoopt dat de huidige parlementariërs hebben geleerd uit de fouten van de vorige groep. "Anders leren ook zij niet, en dan gaan we dezelfde shit tegemoet", zegt ze krachtig. Zachter klinkt: "Ik mis het wel, ik hou van dat werk."

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina