Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • Sobere herdenking 40 jaar Zinzendorf Herberg

Sobere herdenking 40 jaar Zinzendorf Herberg

27/10/2020 09:59 - Arjen Stikvoort

De Zinzendorf Herberg heeft in haar veertigjarig bestaan veel gezinnen tijdelijk onderdak verschaft.

De Zinzendorf Herberg heeft in haar veertigjarig bestaan veel gezinnen tijdelijk onderdak verschaft. Foto: Irvin Ngariman  

PARAMARIBO - Het veertigjarig bestaan van de Zinzendorf Herberg aan de Henck Arronstraat had maandag een sober karakter. Veel meer dan een toast in kleine kring kon er niet vanaf. De herberg verkeert door de economische crisis en de aanhoudende coronapandemie in zwaar weer. Toeristen blijven weg en er is weinig geld voor de opvang van mensen in nood.

In het wekelijkse maandaggebed, het 'anu on' (onder ons), werden er bemoedigende woorden en een woord van dank aan God uitgesproken. "We zijn een beetje verdrietig dat we het niet op de gebruikelijke manier konden vieren. Vijf jaar geleden hadden we nog genodigden die betrokken waren bij De Herberg en is de bisschop voorgegaan in gebed", vertelt Muriël Held, voorzitter van het bestuur, aan de Ware Tijd.

De Herberg is een accommodatie van de Evangelische Broedergemeente in Suriname (EBGS), die vanuit haar diaconale taak mensen in woningnood tijdelijk opvangt. "Maar vanwege de huidige financiële situatie zijn we daartoe niet (meer) in staat."

Held zegt dat al jarenlang een gezin van acht personen onderdak wordt geboden. "Het gezin kwam met steun van Sociale Zaken voor een jaar. Deze mensen kunnen we toch niet zomaar op straat zetten?"

Jaren geleden werd besloten om de onkosten voor de sociale zorg van opvang uit het commerciële gedeelte van De Herberg te halen. De accommodatie werd ook voor betalende gasten opengesteld door logeerkamers, appartementen en een op het terrein staande complete woning aan te bieden. Maar door corona- en de economische crisis wordt daar niet meer aan verdiend.

Held is blij met de steun van de Medische Zending die zwangeren uit het binnenland stuurt voor opvang. "Deze vrouwen hebben continu controle vóór en na de bevalling nodig. Met het geld dat wordt verdiend kunnen de hoge rekeningen van water en licht nog net betaald worden."

Held stelt dat een formele samenwerking met het ministerie van Sociale Zaken en Vokshuisvesting ideaal zou zijn. "Per slot van rekening is de zorg voor de minderbedeelden en de mensen in nood een verantwoordelijkheid van de overheid."

Om de opvang in stand te houden, wordt een grote uitdaging, zegt een verontruste voorzitter, die nu negen jaar in functie is. Ze durft niet ver in de toekomst te kijken. "We hebben een beleidsplan ingediend bij het provinciaal bestuur van de EBGS: de Herberg opsplitsen in een commercieel gedeelte aan de Henck Arronstraat en het opvanggedeelte elders in de stad. We willen de doelgroep in deze moeilijke tijd zorg kunnen blijven geven in de vorm van veiligheid en geborgenheid. Daar is geld voor nodig."

De Herberg heeft volgens haar goede en minder goede tijden gekend. Toen Held nog in de toeristenbranche werkte, was de Herberg in trek. "Vooral bij rugzaktoeristen raadden wij de accommodatie aan. Sommigen verbleven er weken. Als ze naar het binnenland wilden gaan, was dit hun thuisbasis." Maar na de Binnenlandse Oorlog kreeg de toeristensector een ander karakter, legt Held uit. "Er kwamen andere toeristen die naar betere faciliteiten zochten dan de Herberg hen kon bieden."

Oud-directeur Liesbeth Dundas weet dat na de Binnelandse Oorlog (1986-1992) een groep vluchtelingen uit het binnenland langdurig opgevangen. Bij haar aantreden in 2005 trof ze een "verwaarloosde en onbewoonbare" herberg aan. "We hebben toen alles met Stichting Projecten Christelijk Onderwijs Suriname vleugel voor vleugel opgeknapt en het gebouw gerenoveerd."

Ook de doelstelling paste Dundas aan door een gedeelte van De Herberg te exploiteren voor commerciële verhuur. Daarnaast maakte ze met de overheid de afspraak dat granmans en kapiteins met hun gevolg er mochten verblijven. Dat zorgde voor inkomsten.

Anita Zarks woont er al ruim twintig jaar. Ze kwam er als interieur verzorgster, werd later conciërge en heeft nu de Herberg als haar thuis. "Ik vind het heel leuk. Ik ben hier blijven wonen. In de jaren heb ik veel meegemaakt. Vooral van de mensen die hier komen, nu de vrouwen uit het binnenland, leer je veel; bijvoorbeeld over taal en cultuur."

Share on Facebook    

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina