Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • COLUMN: Afhankelijkheid in tijden van Srefidensi

COLUMN: Afhankelijkheid in tijden van Srefidensi

26/11/2020 14:00 - Pokay Tongo

COLUMN: Afhankelijkheid in tijden van Srefidensi

Stuart Rahan  

Wat is dit? Een powerplay? De politie die grondwettelijk loyaal en ondergeschikt dient te zijn aan de president, stelt zich recht tegenover hem op. En dan is het niet in het respectvolle gelid, ingenomen tijdens inspectie van de erewacht. Verhoudingen zijn zoek en al helemaal onvoorspelbaar. Waar en hoe dit ongemakkelijke momentum eindigt is ongewis. De gebezigde taal door betrokkenen is verre van toenadering of verbinding. Het is polariserend op een dag waarop wij eraan herinnerd worden dat samen en met elkaar wij verantwoordelijk zijn voor onze toekomst.

En op onze Srefidensidey neemt de partij die zich hult in polarisatie het woord te baat om aan te geven dat Suriname zijn onafhankelijkheid heeft verkregen. Wij hebben geen strijd gestreden om de gemeenschappelijke vijand van onze natie, de kolonisator, te verslaan. De niet gevoerde strijd had ons nader tot elkaar moeten brengen. Echter slaat deze polariserende partij zich op de borst door 25 februari 1980 te zien als het moment waarop er wel strijd geleverd is tegen de neokolonialist.

Zij feliciteert Suriname met het vijfenveertig jarig bestaan van 'ons eigen Nationaal Leger'. Dit Nationaal Leger heeft niet in de voorhoede gestaan in de strijd tegen de neokolonialist. Dit leger heeft juist gestaan tegenover zijn eigen mensen, zijn eigen Surinamers. Sterker, dit Nationaal Leger heeft op initiatief van de neokolonialist zijn eigen Surinamers onder de duim gehouden. Het militaire groen werd na zeven jaren van onderdrukking verruild voor een paarse uitrusting. Optisch een heel vriendelijke outfit maar inhoudelijk bleek is het net zo onderdrukkend.

"Wij moeten onderkennen dat de periode (na 1980) ons als Surinaamse gemeenschap enorm heeft gevormd." Daar is geen woord van gelogen. We werden op onszelf als samenleving teruggeworpen terwijl de profiteurs van de staatsgreep zich baadden in weelde. Geld werd over de balk gesmeten, auto's in de prak gereden en werden kameraden/Surinamers opgeofferd. Niks van de lippendiensten vaderlandsliefde, patriottisme, zelfredzaamheid, tolerantie en verdraagzaamheid hebben wij teruggezien. Profiteurs overleefden de over ons uitgestorte rampspoed en zijn nog steeds niet volgevreten.

Srefidensi, het rijke door Trefossa gegeven woord, verviel in armoede. We zijn dankzij de zogenaamde patriotten vervallen tot bedelaar. En we weten wat een goed Surinaams spreekwoord zegt: begiman no abi trefu. Dan ga je banden aan met landen en leiders van vergelijkbaar niveau. In plaats van het volk te verheffen, stortte de leider van zijn revolutie ons in een ellende met ongekende intriges. Wie waren de stagiaires? Wie waren de stagebegeleiders? Wie was en is verantwoordelijk voor het feit dat wij aan de bedelstaf zijn geraakt en dat de nieuwe generatie politici hoop put uit de diaspora? Zolang wij weten wat wij willen en hoe dat te bereiken, zal het internationale Leger des Heils ons geen helpende hand bieden.

Klein voorbeeld. Het binnenland kampt al eeuwen met een energieprobleem. Het is de stad waar men steeds wacht voor brandstof om in hun energievoorziening te voorzien. Het binnenland heeft de stad niet nodig om dit probleem voor eens en voor altijd op te lossen. Zonne-energie is ter plekke in overvloed aanwezig. Je zal er wel wat minimale investeringen in moeten plegen om 24/7 stroom te hebben. Als binnenlandbewoners zeggen bereid te zijn SRD 200 per maand per huishouden te betalen voor tien liter brandstof, is een zonne-energiepark binnen enkele jaren gebouwd en afbetaald. De stad heeft het binnenland in een wurggreep. Of beter gezegd, het binnenland heeft moeite zich aan de veranderde omstandigheden aan te passen.

Srefidensi 2020. Als wij vijfenveertig jaar overzien wat wij hebben opgebouwd, is de enige conclusie een nog grotere afhankelijkheid dan toen de kolonisator onze jaarlijkse begroting sluitend maakte. Nota bene van onze eigen inspanningen. Neen, niet terug naar die tijd. Wij zijn geworden wat wij van onszelf hebben gemaakt.

taknangami@live.nl

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina