Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • Zorgen om de zorg

Overheid houdt zich niet aan de eigen wetten

29/11/2020 16:56 - Aidy Pinas-Agodeba

Overheid houdt zich niet aan de eigen wetten

Foto: dWT Archief  

PARAMARIBO - Tijdens de tweede Zorgraadvergadering van het jaar zijn er weer eens veel vragen en weini­g concrete antwoorden. Volgens de assuradeuren dreigt de verzekering van de zorg onbetaalbaar te worden door de unificatie van de koers en de heersende economische crisis. Ronny Bardan, voorzitter van de Surinaamse Verenging van Assurantiemaatschappijen (Survam), maakt zich ook zorgen hierover. De tarieven zullen in één keer drastisch worden aangepast.

Gelet op de financieel-economische situatie in het land kan dit 'verschuivingen' brengen."Dat is precies ook ons zorgpunt. We hebben het bekendgemaakt toen we met de zorgverleners en de minister om de tafel zaten. En we hebben het wederom kenbaar gemaakt toen we bij vicepresident Ronnie Brunswijk, voorzitter van de Onderraad, zaten. Gaat de kleine man het nog kunnen betalen", vraagt hij zich af.

Bardan vreest dat de verzekerden die nu bij de particuliere zorgverzekeraar verzekerd zijn, niet meer in staat zullen zijn de tarieven te betalen. Ze zullen volgens hem naar het SZF gaan. Hiermee wordt het probleem alleen maar groter. "We weten allemaal wat de situatie van het SZF op dit moment is. We weten ook wat de tarieven zijn. Het zou zelfs ook zo kunnen uitpakken dat de Survam zegt: voor ons is het niet meer te doen, want ik kan de ziektekostenverzekering niet blijven subsidiëren. Als ik de ziektekostenverzekering niet op een bedrijfsmatige, gezonde manier kan runnen ga ik ermee stoppen", merkt Bardan op. Tijdens gesprekken met de dienstverleners bleek dat zij een hoger tarief vragen aan de particuliere verzekeraars dan aan het SZF. Hij vindt dit frappant. Het moet volgens Bardan nog doordringen tot de mensen dat ze de kip die dagelijks voor eieren zorgt niet moeten slachten. "Niemand schijnt dat te snappen."

 

De verbanden

Maar om te weten waarom de uitvoering van de Wet Nationale Basiszorgverzekering een heikel punt is, moeten we de geschiedenis van de wet induiken. Armand is ingewijd in de materie en stond aan de wieg van deze wet. Om reden van privacy wil hij niet bij naam genoemd worden. Armand zegt dat de Wet Nationale Basiszorgverzekering niet op zichzelf staat. Deze wet heeft een koppeling met de andere twee sociale wetten te weten Wet Minimum uurloon en Wet Algemeen Pensioen. Deze drie wetsproducten zijn in 2014 in het holst van de nacht goedgekeurd, met als doel verbetering van de welvaart en het welzijn van de gemeenschap.

Het minimum uurloon is in feite bedoeld om het niveau van inkomen van de samenleving vast te stellen, zodat niemand buiten de boot valt bij de uitvoering van de andere twee wetten. Met andere woorden: het loon dat iemand ontvangt moet hem of haar in staat stellen om een ziektekostenverzekering te sluiten en om een pensioenregeling te treffen. "Het was de bedoeling dat het minimum uurloon periodiek zou worden bijgesteld op basis van kosten van voedingsmiddelen, totdat dit het ideale niveau had bereikt. Echter, de regering is in de voorbije jaren politiek gaan bedrijven hiermee en daardoor valt het stelsel uit elkaar", laat hij optekenen.

 

'Gratis' verzekering

Armand stelt voorop dat geen enkele verzekering gratis is. Nergens in de wet staat gratis. Artikel 7 lid 3 van de wet biedt de Raad van Ministers wel de ruimte om te beslissen voor wie zij de premie geheel of gedeeltelijk wenst te betalen. Als hij niet betaalt, komen er problemen. Het is de overheid die in 2015 besloten heeft om de premie voor personen van nul tot zestien jaar en zestig jaar te betalen. Dit is een weldoordacht besluit geweest.

Het zal zwaar wegen voor ouders met een minimum inkomen met bijvoorbeeld vijf kinderen om zichzelf en de kinderen te verzekeren. Het doel van de wet is dat iedereen verzekerd is, daarom is er in het begin ervoor gekozen om zonder enige discriminatie alle kinderen automatisch te laten verzekeren. "Er is gekozen voor nul tot zestien jaar. Waarom tot zestien? Dat is de leerplichtleeftijd, we gaan er van uit dat de kinderen dan nog op school zitten. Een tweede is de groep van wie we zeggen die gaat nog naar school en valt dan nog onder de ouders. De groep 17-20 jaar. Daarom is de verdeling nul tot zestien jaar, 21 tot 59 en zestig plus", verduidelijkt hij. Bij de kinderen verliest de overheid sowieso niet met het betalen van de premie, maar wint hier terug in het onderwijs, wat zich later kan vertalen in goed opgeleide burgers.

 

Overtreders

Volgens Armand overtreden bepaalde belanghebbenden de wet, maar de grootste overtreder van de wet is de overheid zelf, stelt hij. De Staat houdt zich niet aan afspraken en overeenkomsten. Uit verschillende hoeken wordt voorgesteld om de wet te wijzigen, maar ook een andere wet zal niet werken als niemand en zelfs de maker ervan zich nier eraan houdt. Bepaalde omstandigheden in de zorgsector, waaronder het tekort aan medicijnen, hebben niets te maken met de wet. In dit geval zijn het: het ministerie van Volksgezondheid en de Bedrijven Geneesmiddelen Voorziening Suriname (BGVS) die tekort zijn geschoten. De geneesmiddelenklapper wordt samengesteld door Volksgezondheid en de BGVS dient ervoor te zorgen dat de medicijnen te allen tijde beschikbaar zijn.

De uitvoering van deze Wet Nationale Basiszorgverzekering gaat niet samen met populisme. Een duidelijk voorbeeld waarom populisme de wet ondermijnt, is de verstrekking van SZF-pasjes via het ministerie van Sociale Zaken en Volkshuisvesting. De Staat betaalt op basis van artikel 7 lid 10 de premie voor personen die na een 'vermogenstoets' niet in staat blijken om hierin te voorzien. Deze groep stond tot 2013 bekend als de on- en minvermogenden. Dit kostte iets meer dan SRD 300 miljoen. Het was de regering met de nieuwe wet gelukt om deze systematisch terug te brengen naar plusminus 40.000 personen in 2015. Omdat men in de afgelopen jaren politiek is gaan bedrijven hiermee is het systeem weer vervuild. Thans is het bestand plusminus 80.000. In dit geval is het niet de wet die niet goed is, maar die is juist misbruikt.

Wel dient de wet hier en daar aangescherpt te worden geeft Armand toe. Wie zich niet aan de wet houdt, blijft vooralsnog ongestraft. Dit kan middels handhavingsbesluiten wel geregeld worden. Ook is het belangrijk dat winstmarges van de verzekeringsmaatschappijen worden vastgesteld. "Een ander ding wat in de wet moest worden opgenomen is dat iedere zorgverlener verplicht moest worden om zijn jaarrekeningen te publiceren." Los van voornoemde zaken is er volgens hem niets mis met de wet, maar wel met de naleving ervan.

 

Premies

In artikel 7 van de wet zijn premies vastgesteld. Gelet op de financieel-economische situatie zouden deze al moeten zijn aangepast, maar dat is niet gebeurd. De Zorgraad, die toezicht houdt op de uitvoering van de wet, had aanpassing van de tarieven al voorgesteld aan de regering, maar er is geen gehoor gegeven hieraan. De hele wet hoeft niet aangepast te worden hiervoor. De wet biedt juist de mogelijkheid dit middels staatsbesluiten te doen. Alleen mogen met de wijziging de zorgpakketten niet achteruitgaan.

In 2014 waren de premies hoger vastgesteld, met een koers van minder dan SRD 3,35. "Daar zit het gevaar in wetten, wanneer men om politieke redenen bang is om premies te verhogen. Bij bijvoorbeeld de Pensioenwet is dit opgelost, omdat daar de premie elk jaar omhooggaat tot die een bepaald niveau heeft bereikt. Bij de Wet Basiszorg kon dat niet gebeuren, omdat er onvoldoende zorgindicatoren (die geven informatie over de kwaliteit van de zorg, …red.) waren. Nu zijn er wel voldoende en het automatisch bijstellen van tarieven zou nu ook mogelijk zijn."

Met de achterhaalde premies is het dus ook te begrijpen dat de zorg van vier jaar geleden nu niet geleverd kan worden tegen hetzelfde tarief. Er moeten marktconforme tarieven worden vastgesteld. Wil de overheid de premies niet verhogen, zodat de samenleving meer betaalt, dan moet die het verschil zien te betalen, anders lukt het niet.

Glynes Tjon Eng Soe, voorzitter van de Zorgraad, vindt transparantie belangrijk. Na de onlangs gehouden openbare vergadering verwacht de raad dat men verder samen gaat werken aan uniforme tarieven. De Zorgraad zelf is nu bezig rekenmodellen uit te werken. "Waarnaar wij streven is uniformiteit. Het moet niet zo zijn dat het Staatsziekenfonds SRD 550 betaalt aan een ziekenhuis als ligdagtarief, terwijl een particuliere verzekeringsmaatschappij SRD 900 betaalt aan hetzelfde ziekenhuis", licht ze toe.

Artikel 12 lid 8 stelt dat de dienstverlener verplicht is zich te houden aan het uniforme tarieven- en vergoedingssysteem bij het sluiten van contracten. Volgens lid 9 van ditzelfde artikel is iedere dienstverlener verplicht zorg te dragen voor gelijke toegankelijkheid van de zorg. Als de achterhaalde premies die het SZF hanteert omhooggaan, kan het fonds meer financiële ademruimte krijgen en kan het dan ook dezelfde tarieven betalen als de Survam. De ziekenhuizen bijvoorbeeld krijgen in deze situatie dan ook meer geld binnen. De Zorgraadvoorzitter denkt dat er hierdoor ook een gecontroleerd financieel overzicht kan zijn over de cashflow van de ziekenhuizen. De Zorgraad stelt in enkele gevallen 100 procent aanpassing van de tarieven voor. De staatsbesluiten die goedgekeurd moeten worden zijn volgens Tjon Eng Soe de grootste uitdaging die de raad nu ziet. Er zijn in de voorbije jaren enkele staatsbesluiten voorbereid door de Zorg­raad, maar deze zijn niet in behandeling genomen.

 

Consumenten

Albert Alleyne, voorzitter van de Consumentenkring Suriname, is ook bezorgd. Het is volgens hem misschien terecht dat er een tariefsverhoging komt, maar aan de andere kant moet er ook gekeken worden naar wat de mensen kunnen betalen. Persoonlijk ziet hij het niet zitten voor een heleboel mensen. Een ander zorgpunt waarmee hij zit, is de informele sector. Er zijn tal van kleine ondernemers die geen vast inkomen hebben en hij vraagt zich af welke maatregelen er getroffen zullen worden voor deze groep. "Ons voorstel is laten we een tarief vaststellen of een percentage van hun salaris dat bestemd is voor de zorg. En dan aan de hand daarvan nagaan of iemand de premie kan betalen. Het verschil dat ontstaat, zal dan betaald moeten worden door de overheid. We hebben dan tenminste de mensen aangespoord om zich te laten verzekeren", oppert hij.

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina