Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • Status als ‘eenling’ hindert Tigri Barba niet

Status als ‘eenling’ hindert Tigri Barba niet

17/04/2021 18:30 - Aidy Pinas-Agodeba

Status als ‘eenling’ hindert Tigri Barba niet

 

PARAMARIBO - Als je ergens bij wil horen moet je de taal van je omgeving spreken. Dit schijnt niet te gelden voor volks­vertegenwoordiger Edward Belfort, die wel deel uitmaakt van de coalitie, maar toch durft om openlijk kritiek te uiten op het beleid. Overigens, de politicus onderstreept dat er niet alleen van de VHP anders werd verwacht, maar van alle partijen die deel uitmaken van de regering. “Als je het karakter van iemand wil leren kennen, moet je hem macht geven”, citeert hij de Amerikaanse president Abraham Lincoln.

Edward Belfort ergert zich eraan dat er vóór de verkiezingen van 2020 veel beloftes zijn gedaan aan de samenleving, maar dat daarvan niets terechtkomt. Integendeel gebeurt het tegenovergestelde. Hij benadrukt de noodzaak om het roer om te gooien, anders vreest hij dat het fataal zal aflopen. Burgers hebben al een paar keren, door kleine protestacties, een signaal afgegeven aan de regering en voorkomen moet worden dat dit uitmondt in een groot protest.

Hij kan zich verplaatsen in de gedachten van jongeren, vooral als hij terugdenkt aan zijn jongere jaren die hij deels in zijn geboortedistrict Marowijne doorbracht. Op jeugdige leeftijd verhuisde hij naar Paramaribo, waar hij tot vandaag woont. Van tijd tot tijd gaat hij naar 'zijn' Moengo, waar hij is geboren, om vrienden en familie te bezoeken.

 

Loopbaan

Belfort heeft de combinatie studeren, werken en een gezin onderhouden als heel zwaar ervaren, een combinatie waarin veel jongeren van nu zichzelf zullen herkennen. De situatie in het land laat geen ruimte voor een alternatief. "Na de mulo ben ik naar het Natin gegaan, maar ik kon door financiële problemen de opleiding niet afronden. Later heb ik als leerling verpleegkundige gewerkt bij het Academisch Ziekenhuis Paramaribo en vervolgens trad ik in dienst bij de politie. Vanaf 1990 was ik student op de politieacademie door mijn sportachtergrond en omdat ik parttimedocent was bij de afdeling Werving en Selectie." Belfort heeft daar ongeveer achttien jaar gewerkt.

In 2002 begon hij zijn rechtenstudie aan de Anton de Kom Universiteit die hij in 2008 succesvol afrondde. "Het is mij met doorzettingsvermogen en een sterke wil gelukt om een van mijn idealen, een waardevolle burger te worden, waar te maken, al ging dat niet van een leien dak." Aanvankelijk wilde hij rechter worden, maar het liep anders.

In 2010 werd hem als lid van Abop, een van de regeringspartijen, het aanbod gedaan om directeur van het ministerie van Justitie en Politie te worden. Hij was hiertoe bereid, maar dat ging niet door. Hij werd in plaats daarvan onderdirecteur Delinquentenzorg. Door zijn manier van aanpak en de daaruit voortvloeiende resultaten viel hij op en in 2012 trad hij aan als minister van Justitie en Politie. "Toen heb ik het voortreffelijk gedaan, zelfs zodanig dat de topman van Interpol een bliksembezoek bracht aan Suriname. Interpol is de grootste politieorganisatie, waar meer dan 190 landen zijn aangesloten. Ik heb Suriname op de wereldkaart gezet met de bestrijding van criminaliteit."

Belfort is al ruim tien jaar regelmatig in de media. Hij vindt dat de gemeenschap recht heeft op informatie en dus ook informatie van wat er bij Justitie en Politie gebeurt, het ministerie dat door een partijgenoot, Kenneth Amoksi, wordt beheerd. Nu is het er volgens hem stil en slap en hij wil daar meer actie. Hij is zich ervan bewust dat leiding geven aan dit ministerie geen makkelijke klus is, maar je moet tenminste wel weten wat je moet doen.

 

Tigri Barba

Belfort staat sinds 2012 ook bekend als Tigri Barba, naar de gelijknamige operatie om de criminaliteit bestrijden. De politicus heeft als minister in zijn ogen opvallende zaken geïntroduceerd en noemt onder meer politiesurveillance met zwaailichten, een speciaal voertuig dat auto's van verkeersovertreders die hun boete nog niet betaald hebben traceert en het introduceren van de zwart-witte kleur voor politievoertuigen.

Hij gaat er ook prat op dat in zijn ministersperiode de politie regelmatig invallen heeft gepleegd, waarbij drugshaarden zijn ontmanteld, maar ook de operaties Tigri Barba 1, 2 en 3 hebben vruchten afgeworpen. De focus was niet alleen de kustvlakte, maar er was ook aandacht voor het achterland. "Ik rapporteerde elke week aan de president en ik zorgde ook ervoor dat de gemeenschap geïnformeerd werd."

Nu lijkt het volgens hem erop dat de criminelen de overhand nemen, terwijl de autoriteiten toekijken. Er zijn moorden gepleegd - onder andere op vrouwen - en het aantal berovingen neemt toe. "Verkrachting hier en daar. Het zit niet goed. Het lijkt alsof het land stuurloos is. Het jammerlijke is dat wanneer je praat en oplossingsmodellen aandraagt men niet naar je kijkt."

Hij betreurt het dat goede plannen waarmee hij was begonnen niet of nauwelijks zijn uitgevoerd en noemt hierbij het resocialisatieplan om gedetineerden klaar te stomen voor hun terugkeer in de maatschappij. "We werkten met mannen die binnen zes maanden vrij zouden komen. Ze kregen de gelegenheid om tegen betaling buiten de gevangenis te werken, waardoor ze een budget konden opbouwen als startkapitaal voor wanneer ze eenmaal vrij waren. Nu zie ik wel dat de politie weer wat probeert", zegt hij.

 

Beloften

Vanaf 2015 is Belfort lid van De Nationale Assemblee en tot een jaar geleden in de oppositie. Hoewel hij deze keer deel uitmaakt van de coalitie, zwijgt hij niet voor zaken die de regering volgens hem anders had moeten aanpakken. De regering wordt gevormd door de VHP met twintig zetels, Abop zeven , NPS drie en Pertjajah Luhur twee.

Belfort zegt dat hij is gekozen om het volksbelang te dienen en dat stelt hij dan ook voorop. Door zijn kritische opstelling wordt er anders naar hem gekeken, ook binnen zijn eigen partij, maar hij stoort zich daar niet aan. "De mensen vertrouwen je en hebben je daarom het mandaat gegeven om zaken aan te pakken. Er zijn veel dingen beloofd door deze zelfde president (Santokhi, ... red.), die stad en district af ging om de mensen te vragen om hun stem aan hem te geven. Hij heeft beloofd dat de government take op benzine teruggedraaid en de gestolen kasreserve van het volk teruggehaald zou worden. Ook zou men niet bij het IMF aankloppen, want diasporakapitaal lag klaar en investeerders stonden in de rij. Nu staat men toch op de stoep van het IMF."

De politicus waarschuwt dat de gewenste ommekeer er ook niet zal komen zolang de president nog geheime gesprekken voert met zijn voorganger Bouterse, die wanbeleid gevoerd heeft en het volk in armoede heeft gestort. Belfort meent dat er op dit moment geen sprake is van verlichting, maar verzwaring en dat het volk ook nog moet toekijken hoe de regering bezig is met nepotisme of wel vriendjespolitiek en regelarij. Dit is volgens hem de reden waarom mensen zeggen dat politiek vies is, terwijl het de politici zijn die een vies spel spelen met het volk. "Ik ben deel van het volk. Er zijn mensen die mij dagelijks bellen of thuis langskomen, omdat ze het hoofd niet meer boven water kunnen houden."

 

Leiderschap

Alles in ogenschouw genomen concludeert Belfort dat Suriname een leiderschapsprobleem heeft. "Dit is een heikelpunt, want hierdoor blijft dit mooie land maar achteruit hollen, terwijl de oplossingen voor de hand liggen."

Hij betreurt het dat Suriname zijn grote agrarische potentie niet ten volle benut. Landbouw is volgens hem het alternatief om de economie van Suriname uit het dal te halen. Er moet meer aandacht gevestigd en meer geïnvesteerd worden in deze sector. We mogen een voorbeeld nemen aan Nederland dat geen echt agrarisch land is, maar jaarlijks toch dik verdient aan de export van onder meer groenten en fruit. Suriname heeft de potentie om voedselproducent van de regio te zijn. Ik ben niet alleen kritisch, maar draag ook oplossingsmodellen aan. Er wordt echter niet naar mij geluisterd. Zo heb ik ook voorgesteld om de export van rondhout te stoppen omdat het verstandiger is om eindproducten te exporteren. Met de oprichting van een houtverwerkingsfabriek kan ook werkgelegenheid gecreëerd worden. De agrarische sector is een, maar ook in de mijnbouwsector moet er worden ingegrepen."

Per jaar worden volgens hem duizenden kilo's goud naar het buitenland gesmokkeld en de staat loopt hierdoor miljoenen dollars mis. "Het is jammer, want nu gaan we een beetje geld zoeken bij het IMF. Het zal alleen maar erger worden, want deze instantie geeft je niet zomaar geld, je moet iets er voor terugdoen."

 

Dienende leider

"Suriname heeft een dienende en eerlijke leider nodig", concludeert de volksvertegenwoordiger. Hij waardeert toenmalig president Ronald Venetiaan die hij "een voorbeeld van goed leiderschap" noemt. De politicus noemt het "een grote schande" dat het land feitelijk rijk is, maar dat toch iedereen 'pinaart'. Er moet vooral een cultuuromslag plaatsvinden, waarbij productie wordt gestimuleerd en steeds minder ruimte wordt opengelaten voor import.

Als rechtgeaarde Surinamer wil hij dat het land vooruit moet komen en dat het volk het goed moet hebben. "Ik heb daarom geen problemen met hoe men over mij denkt." Het beleid moet er niet één zijn van brandjes blussen en ad hoc maatregelen, maar van ontwikkeling brengen die de bevolking ten goede komt.

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina