Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • Van koning Landjepik tot loyale Vorswijk

Van koning Landjepik tot loyale Vorswijk

15/08/2021 18:30 - Armand Snijders

Van koning Landjepik tot loyale Vorswijk

 

ANALYSE - Dinotha Vorswijk van Abop heeft een kleine twee weken de ondankbare taak om als minister van Grondbeleid en Bosbeheer haar partijbestuur tevreden te houden. Dat betekent slaafs in het gareel lopen en doen wat de partij van je verlangt. Doet ze dat niet, dan komt er aan haar politieke carrière heel snel een onaangenaam eind, zoals vele voorgangers van diverse partijen aan den lijve hebben ondervonden.

Als er één ministerie is dat opeenvolgende presidenten koppijn heeft bezorgd, dan is het wel dat van Ruimtelijke Ordening, Grond- en Bosbeheer, het huidige Grondbeleid en Bosbeheer. Het werd bij het aantreden van de derde regering-Venetiaan in 2005 in het leven geroepen. Niet omdat er behoefte was aan een speciaal ministerie voor deze materie (vooral de uitgifte van grond), maar puur en alleen om coalitiepartner Pertjajah Luhur tevreden te stellen en te accommoderen.

Michael Jong Tjien Fa, die eerder minister van Handel en Industrie was, mocht de scepter op het nieuwe departement zwaaien. En dat deed hij met verve. Tenminste, vanuit de optiek van Pertjajah Luhur en voorzitter Paul Somohardjo. Venetiaan had minder reden tot lachen en heeft vaak geroepen dat Jong Tjien Fa moest oppassen omdat de emmer wat hem betreft bijna overliep, dat hij in het laatste jaar meer dan eens werd afgebeeld met een emmer vol gaten.

De president wilde hem wel de laan uitsturen, maar hij vreesde een coalitiebreuk. En dus bleef de bewindsman zitten waar hij zat, met Somohardjo als bepalende souffleur. En een emmer waarbij de laatste druppel niet kwam vanwege de 'gaten' in de bodem.

 

Bronto Somohardjo

Het ene na het andere schandaaltje rond gronduitgifte en belangenverstrengeling volgde, met als een van de dieptepunten de uitgifte van grond aan West Leisure Hotel NV te Matapica. En daar zat - niet geheel toevallig - Bronto Somohardjo achter, de zoon van Paul en huidig minister van Binnenlandse Zaken. Bronto wilde samen met Stephen Esajas van touroperatorBlue Froghet gebied, dat bekend staat om de zeeschildpadden die daar massaal naar toekomen om hun eieren te leggen, ontsieren met onder meer een hotel en een jachthaven. Maar zoals alles dat de Somohardjos bedenken, strandde ook dit plan nog voordat het goed en wel bedacht was.

Door alle grondschandalen in die periode kreeg Somohardjo senior het predikaat koning Landjepik opgeplakt. Zijn trouwe gezant Michael Jong Tjien Fa is trouwens tot op heden de enige bewindsman die op dat ministerie zijn volledige termijn heeft mogen uitzitten. Maar in 2010 werd hij toch vervangen nadat Venetiaan de verkiezingen verloor en de NDP de macht greep.

Pertjajah Luhur maakte ook deel van de nieuwe coalitie uit, het bewuste ministerie kwam echter in handen van rivaal KTPI. Die schoof Martinus Sastroredjo naar voren, maar dat werd ook al geen succes. Hij lag al heel snel overhoop met zijn partij en zijn aangekondigde onderzoeken naar alle misstanden binnen het departement maakten hem allesbehalve geliefd binnen alle partijen. Al na vier maanden moest hij opstappen nadat bleek dat zijn partner, Helga Rotsburg, grond had aangevraagd. Sastroredjo zei dat de gepubliceerde stukken vals waren, maar hij werd door president Desi Bouterse ontslagen.

Simon Martosatiman volgde hem op, maar hij werd slachtoffer van geruzie binnen KTPI en mocht ook snel weer vertrekken. De NDP pikte het lucratieve ministerie in en maakte Ginmardo Kromosoeto (hoofdverdachte in de SPSB-case) bewindsman. Maar die mocht na nog geen jaar ook weer gaan bij een van de vele reshufflings die onder Bouterse plaatsvonden. Steven Relyveld liep daarna vervolgens wel keurig in de partijpas en mocht zijn ministerschap na de verkiezingen van 2015 zelfs continueren. Maar in 2017 werd ook hij vervangen, in februari was Roline Samsoedien was zijn opvolger.

 

Verleiding

Terwijl iedereen dacht dat deze voormalige districtscommissaris en deken van de districtscommissarissen integer was, kon ook zij de verleiding niet weerstaan: in 2019 werd ze ervan beschuldigd zich stukken grond te hebben toegeëigend. Terwijl de discussie hierover gaande was, werd haar zoon opgepakt op verdenking van verkrachting van een tienjarig meisje. Zij besloot het onderzoek van de politie niet af te wachten en steunde haar zoon blind. Haar naam raakte daardoor zoomstreden dat ze zich genoodzaakt zag op 17 april 2019 op te stappen. Haar zoon werd overigens in oktober 2020 veroordeeld tot anderhalf jaar gevangenisstraf.

Lekhram Soerdjan mocht het ministerie in het laatste jaar van de regering Bouterse-II leiden. Maar hij werd na de verkiezingen van 25 mei 2020 alsnog gewipt omdat hij het vertikte op het laatste moment nog grondbeschikkingen uit te geven voor vrienden en sympathisanten van de NDP. Daartoe was Mike Noersalim, HVB-minister van Binnenlandse Zaken, wel bereid. Die gaf tot ieders verbijstering grote lappen grond in de beschermde Cultuurtuin uit, wat uiteindelijk werd teruggedraaid.

 

Brunswijk

Santokhi zou het allemaal anders doen. Hij veranderde de naam van het ministerie in Grondbeleid en Bosbeheer, dat onder de vleugels van Abop van Ronnie Brunswijk kwam. Met Diana Pokie leek een krachtige vrouw het als minister voor het zeggen te hebben, maar schijn bedriegt. Brunswijks dochter Meredith Vitolé werd als directeur op het departement neergezet en is ook nog voorzitter van het stichtingsbestuur bij Stichting Bosbeheer en Bostoezicht dat onder het ministerie valt. Hierdoor kan papa nauwlettend in de gaten houden wat daar gebeurde.

Kennelijk beviel het optreden van Pokie Brunswijk niet, redenwaarom hij Santokhi zo'n twee maanden geleden opdroeg haar te ontslaan. Tot op de dag van vandaag is het totaal onduidelijk wat de reden was: Santokhi, Brunswijk, Pokie en Anenda Veldman, voorzitter van de presidentiële commissie die moest onderzoeken of Pokie een scheve schaats heeft gereden, hebben daar niets over losgelaten. Veldman is trouwens adviseur en ex-vriendin van assembleevoorzitter Marinus Bee, die geen fan van Pokie is.

Bij de installatie van Vorswijk, zei Brunswijk iets heel opmerkelijks, iets dat eigenlijk grote zorgen moet baren: hij was namelijk vooral lovend over de loyale houding van president Santokhi. Maar het is helemaal niet de taak van een president om loyaal te zijn, hij moet met strakke hand zijn regering leiden. Iedereen die onder hem werkt moet echter wel loyaal aan hem zijn, dus ook Brunswijk. Die opmerking geeft aan dat de verhoudingen binnen de regering volledig scheef liggen en dat de president over zich heen laat lopen door Brunswijk, zoals iedereen eigenlijk al beweert.

Nu Pokie vertrokken is, heeft Abop met de loyale Vorswijk helemaal vrij spel op het ministerie. Santokhi heeft daar helemaal niets over te zeggen, Brunswijk en zijn familie zijn de baas. Pas over een paar jaar komt naar buiten welke gronden allemaal in handen zijn gekomen van Abop-vrienden, maar dan zal het al te laat zijn. Dus laat niemand de illusie hebben dat Vorswijk een eigen koers mag en zal varen en een eigen stempel op het ministerie kan drukken, want zodra ze daar maar aan denkt, wordt ze door Brunswijk en de zijnen teruggefloten. En dan wordt ook zij door Santokhi vervangen door iemand die wel braaf ja en amen knikt.

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina