Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • Polarisatie en etnische discriminatie funest

Polarisatie en etnische discriminatie funest bij aanpak Covid-19-pandemie

05/09/2021 22:22

De redactie van DWT Publishing NV stelt lezers in de gelegenheid stukken in te zenden ter publicatie. In principe worden alle ingezonden artikelen opgenomen, tenzij de inhoud schadelijk, kwetsend of beledigend is voor derden. Stukken die geplaatst worden komen niet noodzakelijkerwijs overeen met de mening van DWT Publishing NV. De redactie behoudt zich het recht voor om stukken niet te plaatsen, of in te korten of te redigeren zonder dat die uit hun context worden gehaald.

De redactie van DWT Publishing NV stelt lezers in de gelegenheid stukken in te zenden ter publicatie. In principe worden alle ingezonden artikelen opgenomen, tenzij de inhoud schadelijk, kwetsend of beledigend is voor derden. Stukken die geplaatst worden komen niet noodzakelijkerwijs overeen met de mening van DWT Publishing NV. De redactie behoudt zich het recht voor om stukken niet te plaatsen, of in te korten of te redigeren zonder dat die uit hun context worden gehaald. Foto: CDS  

INGEZONDEN - Hoe langer een fundamenteel maatschapelijk debat uitblijft over Covid-19 - en niet slechts een eenzijdige aanpak vanuit het ministerie van Volksgezondheid - hoe meer bij mij de vrees en het onbehagen ontstaat dat deze pandemie voor Suriname zal leiden tot een uiteengeslagen samenleving. Er bestaat onbehagen over de mate van negatieve profilering, polarisatie, het aanwakkeren van etnische sentimenten door het stigmatiseren van cultuurgewoonten en het plegen van karaktermoord op groepen, individuen en critici van het huidige politiek bewind.

Ik zal aan mijn kritische analyse absoluut geen nuance toevoegen door te stellen dat ik mij moet haasten te zeggen dat dit niet nieuw is en het altijd al aanwezig is geweest binnen de Surinaamse politiek en in de samenleving. En nog minder dat dit een uitvinding is van de huidige regering. Ik vind dit soort nuances en excuses, waar tegenwoordig maar al te vaak naar wordt gegrepen, een afschuwelijke, polariserende inbreuk en censuur op het recht van vrije meningsuiting.

Vrije meningsuiting en de mate waarop kritiek wordt geleverd, zijn niet te meten aan politieke geaardheid, een bepaalde beleidsperiode of betrokkenheid bij één of andere maatschappelijke groepering. Ik zal dan ook geen oor hebben voor zij die mijn kritiek denken af te moeten meten aan hoe, in welke mate, wanneer en tegen wie ik wel of niet een kritisch geluid heb laten horen.

En het is precies daar waar het onbehagelijk gevoel de kop opsteekt. De toenemende polarisatie, waarbij men het oneens is met het huidige politieke beleid of beleidsinzichten en het op na houden van een eigen perceptie, wordt vertaald in slechts een tegenstelling van voor of tegen het huidige beleid.

Wanneer niet eens de kritiek maar de eigen perceptie en het zelfbeschikkingsrecht van personen en andersdenkenden door de politieke elite worden vertaald als a-nationaal en mensen worden neergezet als politieke tegenstanders, is dat mijns inziens een verregaande vertoning van machtsmisbruik, polarisatie, discriminatie, stigmatisering tot zelfs volkerenmoord. Dat is vooral het geval wanneer vrees en stigma worden gebruikt om andersdenkenden af te schilderen als a-nationaal en critici een politieke kleur wordt opgelegd of in karakter worden gelijkgesteld met politieke tegenstanders, die al dan niet een discutabel imago hebben.

Polarisatie verstomt het maatschappelijke debat, doodt de assertiviteit en berooft de samenleving van het zelfbeschikkingsrecht. Meer nog, het ontneemt de samenleving vooral de mogelijkheid om een duurzame oplossing te vinden voor lastige sociaalmaatschappelijke uitdagingen, zoals de Covid-19- pandemie en het vaccinatievraagstuk dat daarmee gepaard gaat.

Ik heb er naar mijn gevoel te lang aan zitten kijken en het moeten aanhoren, totdat ik de afgelopen week deze polarisatie een meer gestructureerde vorm heb zien aannemen. Eerst was het minister Amar Ramadhin van Volksgezondheid die tijdens een radiouitzending, onbeschaamd en ongecorrigeerd, aankondigde dat hij personen die zich niet laten vaccineren persoonlijk verantwoordelijk stelt voor de toename van het aantal besmettingen.

Mijn klomp breekt wanneer een dag daarna assembleevoorzitter Marinus Bee, op de nationale zender, zich zonder schaamte ervoor laat lenen, om zogenaamd als identificatieobject te fungeren en te verkondigen dat volgens 'statistieken' het de "blakasma" zijn die zich niet laten vaccineren en zij de oorzaak zijn van de lage procentuele opkomst voor het vaccinatieprogramma. Om hen daarna op te roepen zich te laten inenten.

Eerder heb ik bij het verschijnen van een artikel in een ochtendblad waar met een 'quasi-wetenschappelijke en statistische grafiek' werd geillustreerd hoe de verschillende etnische groepen gehoor geven aan de oproep om zich te vaccineren, vraagtekens geplaatst. Op zich is er met zo een wetenschappelijk meetinstrument - als het echt is - niets verkeerd, zij het dat de onderzoeksresultaten ertoe moeten leiden dat er beleid wordt geformuleerd en uitgevoerd om de ontstane probleemsituatie of hypothese op te lossen. In alle hier genoemde gevallen is het resultaat een polariserend stigma. En het aanwakkeren van etnische tegenstellingen, ten gunste van de eigen politieke doctrine en als dekmantel voor de onkunde en het falende beleid om het Covid-19-vraagstuk daadwerkelijk aan te kunnen.

Het is hemeltergend en een aanfluiting voor het rationeel kunnen denken, te moeten aanhoren hoe met gemak sommige leden van de regering steeds weer grijpen naar een dooddoener en woorden in de mond nemen als: statistieken wijzen uit, deskundigheid, transparantie, wetenschap en samen doen. Daarmee zetten zij niet alleen de werkelijke wetenschapsbeoefenaars en deskundigen, die niet worden geraadpleegd, te schande, maar ze bagatelliseren ook de reëele grondslagen, zoals culturele, sociale, ethische en antropologische aspecten, maar ook historische feiten, die nodig zijn om in een multiculturele samenleving als de Surinaamse dit soort uitdagingen aan te kunnen.

En het is niet dat vanuit de 'blakasma'-cultuur er geen handvaten zijn aangedragen hoe het vraagstuk het best te benaderen om te komen tot een maatschappelijk breed gedragen maar, vooral door diezelfde 'blakasma' geaccepteerde oplossing. Er is daar vanuit de cultuur en de christelijke geloofsovertuiging, door een viroloog, een ethische gedragsdeskundige en een theologische hoogleraar een analyse gemaakt van het probleem en zijn voldoende oplossingsmodellen aangedragen. Er is daarbij ook niet geschroomd de eigen doelgroep aan te spreken op haar persoonlijke en maatschappelijke verantwoordelijkheid ten aanzien van de keus, zich wel of niet te laten vaccineren. Evenwel, de benaderingen en het decor waren in een tactische en sociaalwetenschappelijke context gegoten.

De polariserende en discriminerende toon, maar ook de oneerlijkheid vanuit het politieke beleid maken de muziek. Weten minister Ramadhin, DNAvoorzitter Bee en andere beleidsmakers echt niet dat het achterstelllen van mensen op basis van raciale kenmerken of etniciteit de pure wetenschappelijke definitie is van discriminatie? Het resulteert in erupties op sociale media, in de maatschappij en in huiselijke kringen met keiharde etnische ongefundeerde tegenstellingen en standpunten, met het gevaar dat de samenleving uiteen dreigt te vallen. Dit alles ten gunste van een polariserende doctrine van de heersende politieke elite.

Het afdoen en bestempelen van persoonlijke redenen om te twijfelen, zich wel of niet te laten vaccineren, als te zijn fake news, past goed in dit polariserende plaatje. Niet de persoonlijke opvattigen en de informatiestroom aan anti-vaccinerende stellingen, zoals de minister beweert, zijn de grootste demotiverende factoren voor het vaccinatieprogramma, maar de polariserende toon, het stigma en vooral de onkunde van het beleid hoe met het vraagstuk om te gaan. Dit polariserende gedrag is tekenend bij en in besluitvormingsprocessen van de politiek in het algemeen.

In navolging van de oproep van de sociale wetenschapper, professor Jack Menke, aan president Chandrikapersad Santokhi om het volk eindelijk eens te halen uit de greep van populisme en consensusdemocratie, voeg ik eraan toe de samenleving te bevrijden van voortdurende polarisatie en het vertrouwen dat kwam met de verkiezingswinst niet langer te verspelen. Of moet geconcludeerd worden dat de samenleving een dure prijs aan het betalen is voor haar 'stem slim'-gedrag?

Wilfred Leeuwin

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina