Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • COLUMN: Juist de NDP

COLUMN: Juist de NDP

13/09/2021 14:00 - ROZENGEUR

COLUMN: Juist de NDP

Gerold Rozenblad  

Dezelfde Anton de Kom wiens waarden Chan Santokhi niet zou uitdragen, moet zich in zijn graf hebben gekeerd toen hij aanschouwde wat zich in Nederland afspeelde. Want daar zou hij erg ver vanaf willen blijven. Het was beschamend. Een aantal van de binnenkomende filmpjes bekeek ik niet meer. De plaatsvervangende schaamte werd te groot. Soms lijkt het erop alsof we stapjes maken richting natievorming. Maar de afgelopen periode heeft aangetoond dat als dat het geval is, het wel erg kleine stapjes zijn geweest. En de vertoning in Amsterdam toont hoe gemakkelijk wij weer terug gesleurd kunnen worden naar de krochten van het primitieve. De ironie wil dat het juist de achterban is van de partij die zich de meest nationale noemt, die ons hierop wijst.

Er blijkt nog ontzettend veel werk aan de winkel. En, weer ironisch, misschien ook veel voor de NDP. De partij heeft in een met spoed uitgegeven verklaring gelijk afstand genomen van de actie van de groep, waarvan een aantal zich gehuld had in partijkleding en het leeuwendeel partijslogans riep. Terecht wijst de NDP erop dat dit niet de manier is waarop je een president bejegend. Er is volgens de partij een smet gelegd op Suriname en het gedrag van Surinamers in algemene zin. Je zou willen zeggen dat met deze snelle verklaring en de duidelijke woorden de NDP haar taak heeft gedaan. En eerlijk gezegd, anders dan Chan geloof ik niet dat de NDP haar achterban heeft aangezet tot de racistische spreekkoren die te horen waren.

En toch is er veel werk aan de winkel, ook voor de NDP. Die zal zich moeten haasten om na te gaan of dit een kleine geïsoleerde uitspatting is geweest of onderbuikgevoelens zijn die leven bij meerdere van haar leden. Meerdere uitspattingen van die gevoelens zullen erin resulteren dat vroeg of laat leden als Faizal Abdoelghafoer, Rabin Parmessar en anderen die op hen lijken, zich zullen afvragen of er nog plaats voor hen is binnen de organisatie en of dat zij binnen de partij meer decoratief dan functioneel zijn. Er wordt gezegd dat wanneer je met een vinger naar de andere wijst, er drie zijn die naar jezelf wijzen. En nu is de NDP de gebeten hond die snel afstand moest nemen van het zich misdragend deel aan de Noordzee.

De NDP is door haar gepropageerde eenheidsgedachte (hoe dun die in werkelijkheid ook moge zijn) vaker als grootste uit de bus is gekomen. Zij heeft daardoor tenminste een andere partij, wil die ook bepalend, zijn ertoe gedwongen hetzelfde te doen. Een koers die met veel vallen en opstaan gepoogd wordt te volgen. Zie daar de verplichting aan de NDP om haar leden erop te wijzen dat er geen ruimte is voor andere sentimenten dat vasthouden aan het partij ideaal. Anderen zullen moeten blijven volgen. Al zou het slechts deze verworvenheid zijn, waarvoor wij de NDP positief beoordelen; Anton de Kom zou zich daar denk ik, graag aan koesteren.

roziegeur@gmail.com

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina