Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • COLUMN: De prijs van hulp

COLUMN: De prijs van hulp

20/11/2021 14:00 - GANGA

Sharda Ganga

Sharda Ganga  

Het is de tweede keer op rij dat meneer Vismale meende een moeder in nood aan te spreken op haar productieve voortplanting. Misschien doet of deed hij het vaker, maar ik kijk nooit naar zijn programma, dus ik weet het niet. Waarom ik niet kijk naar het tv programma ‘1 voor 12’? Omdat zelfreclame onder het mom van liefdadigheid één van mijn grootste ergernissen is. Van die mensen die geven, alleen of vooral als er goed verslag van gedaan wordt: kijk mij eens goed wezen.

Als ontvanger van hun liefdadigheid hoor je je rol te kennen: met grote ogen van dankbaarheid alles over je heen laten komen, en, als de gever meent je aan te moeten spreken op jouw rol in het instandhouden van je hulpbehoevendheid, dan hoor je dit gedwee te ondergaan. In dit geval erger ik me ook aan de manier waarop het tasje dan opengaat en demonstratief de biljetten worden neergeteld: 100 srd voor je waardigheid, 100 srd voor je menselijkheid, 100 srd voor mijn voorrecht je te mogen beoordelen....

De ongelijkwaardigheid van dit soort momenten is hartverscheurend. De ontvanger kan niets zeggen, ze kan niet aan meneer Vismale en zijn soort zeggen: "waar bemoei je je mee, dat is jouw zaak niet, geef als je wil geven, maar no bemoei nanga mi tori." Een behoorlijk deel van de goegemeente kijkt naar het  spektakel, en verheugt zich. Heerlijk, pak de popcorn erbij, en laten we flink losgaan op sociale media. Die mevrouw mag door ons besproken worden, haar keuzes belachelijk gemaakt worden, haar gebrek aan logica ook, zonder dat we enige verantwoordelijkheid voelen om ons te verdiepen in haar verhaal, in het waarom van die keuzes, in de bron van haar denken, de oorzaken van haar handelen. Ja maar Sharda, zegt u nu, de gever heeft recht op een mening. En zij heeft hulp nodig, dus ze moet blij zijn. Als je niet wil dat mensen bemoeien, dan moet je niet om hulp vragen. Als u dat denkt, dan help ik u hopen dat u nooit en te nimmer hulp nodig zal hebben.

Wat ik zag in die paar minuten was dit: een land dat haar meest kwetsbaren niet beschermt. Ik zag niet alleen een kind dat pijnlijk kwetsbaar is, maar ook een moeder die hulp nodig heeft die veel verder en dieper reikt dan een handjevol geld. En ik droomde van een land waar er voldoende werkende systemen zijn, zodat dit soort kwetsbare vrouwen met respect en medemenselijkheid begeleid worden, zodat ze niet hoeven te vervallen tot spektakel in een liefdadigheidstoneelstuk. Na het zien van het filmpje en het lezen van dommentaren (domme commentaren)  vroeg ik me af: liefdadigheid zonder barmhartigheid, kan dat bestaan? En zo ja, is daar een word voor?

gangadwt@gmail.com

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen