Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • COMMENTAAR: Surinaamse Canon

COMMENTAAR: Surinaamse Canon

20/11/2021 12:00

COMMENTAAR: Surinaamse Canon

 

ER IS VEEL commotie ontstaan in de samenleving over de invulling van delen van het cultureel programma van Suriname op de 35ste universele wereldtentoonstelling Expo 2020 Dubai. Tijdens een storytelling-event zouden de levens van Maxi Linder, Susanna du Plessis en Elisabeth Samson gepresenteerd worden in de context van vrouwen die macht hebben verworven en wat zij daarmee hebben gedaan. Dit onder de noemer ‘eerbetoon legendarische Surinaamse vrouwen’.

De keuze voor dit drietal viel niet in goede aarde hier bij het thuisfront. Met name Afro-Surinaamse culturele en maatschappelijke organisaties trokken aan de bel. Maxi Linder, een publieke vrouw (prostituee) die met haar geld anderen hielp, Du Plessis een wrede slavenmeesteres die een slavin verminkte en Samson, een rijke zwarte vrouw die maar graag een witte man wilde om haar aanzien te verhogen. Wat ook fout ging was de zoveelste presentatie over de Surinaamse koto die door slavenmeesteressen zou zijn ontworpen. Dat denigrerende verhaal is al jaren terug via onderzoek ontkracht.

Het is zeer pijnlijk dat Suriname op zo een wijze gepresenteerd wordt. Voor een land dat aan de rand van de financiële afgrond schommelt en allerlei uitdagingen het hoofd moet bieden, is cultuur een bindmiddel om toch iets te kunnen laten zien dat ons trots maakt. De keuze voor dit drietal doet onze trots inboeten en is op zijn zachts gezegd zeer kwetsend.

Deze regering heeft cultuur in haar regeerakkoord 2020-2025 erkend als vierde ontwikkelingspoot. Dan mag je aannemen dat daarmee het directoraat Cultuur dan ook een spilfunctie zou krijgen. Het directoraat is bij het tot stand komen van de culturele invulling van de wereldtentoonstelling totaal niet betrokken. En het is geen incident. Ook bij het bezoek van de Indiaase filmploeg, die Suriname recent bezocht, was Cultuur niet betrokken.

De vraag is waarom dat niet is gebeurd en de negatieve effecten zijn dan ook niet uitgebleven. Er is niet gewerkt met een bepaald concept dat artistiek is goedgekeurd door meerdere kenners in het veld. Het is daarnaast ook niet gepresenteerd om te zien of het wel is wat is bedoeld in het vooraf beschreven concept en met de gebrekkige communicatie over het event kwam ook nog meer ruis. Daarmee was het drama geboren.

Maar dit geval is een uiting van een wond die dieper zit natuurlijk. We hebben als jonge natie niet omschreven hoe we onze canon zien. Daarmee is niet gedefinieerd wat iedereen moet weten van onze geschiedenis, wie onze helden zijn en hoe we onszelf als land naar buiten willen profileren. Natuurlijk hebben individuele organisaties dat wel gedaan, maar dat heeft het land zelf niet ergens vastgelegd. Dat moeten we heel snel doen, dan kunnen we blunders zoals nu voorkomen.

Het is ook zaak dat het directoraat Cultuur zijn plek gaat opeisen. Stil blijven mokken in een hoekje wanneer ze niet betrokken wordt, zal weinig uitmaken. Cultuur heeft geen recente sterke trackrecord en behoort ook nog bij de politieke partner - de NPS - die weinig inbreng heeft binnen de coalitie. Cultuur moet dus harder werken om die eigen plek te kunnen opeisen. Laat het eerste grote project zijn het samenstellen van ons eigen Canon.

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina