Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • COLUMN: Eén maat mensenrechten

COLUMN: Eén maat mensenrechten

08/12/2021 14:00 - SERIEUS!?

Ivan Cairo

Ivan Cairo  

Vandaag wordt herdacht dat op 8 december 1982 vijftien weerloze mannen door militairen van het Nationaal Leger, in opdracht van de toenmalige legerleiding, tegen de muur in Fort Zeelandia werden geplaatst en met kogels doorzeefd. Er ging een schok door de samenleving toen bekend werd gemaakt dat ze “op de vlucht” waren doodgeschoten.

Zo een ernstige vorm van schending van mensenrechten door een staatsinstituut was zo on-Surinaams, dat veel mensen het nieuws over deze meervoudige moord pas geloofden nadat ze de lijken van de slachtoffers hadden gezien of enkele dagen daarna, toen de begrafenissen werden gehouden. Veel mensen hebben vanwege de situatie die daarna heerste de wijk genomen naar andere landen en zich daar gevestigd.

Sinds die gitzwarte dag in december '82 wordt elk jaar een herdenking gehouden ter nagedachtenis van de slachtoffers. Suriname mag die dag nooit vergeten, het mag nooit meer gebeuren. Nu, 39 jaar verder, zijn de daders berecht en veroordeeld door de onafhankelijke rechter. Omdat daarvoor gevochten is door nabestaanden, ondersteund door anderen.

Maar er hebben zich in Surinames recente geschiedenis nog meer gruwelijke mensenrechtenschendingen voorgedaan, met name tijdens de Binnenlandse Oorlog. Zoals de slachting te Moiwana op 29 november 1986. Minstens 38 burgers, onder wie vrouwen, sommigen zwanger, mannen, kinderen en zuigelingen werden door een eenheid van het Nationaal Leger doodgeschoten, tijdens een zuiveringsactie van de militaire troepen tegen het Jungle Commando.

Door het Jungle Commando zijn ook mensenrechtenschendingen gepleegd, maar ik beperkt mij voor deze column tot de schendingen die gepleegd zijn door het leger, een orgaan van de staat. Het leger dat Surinaamse burgers moet beschermen tegen (buitenlandse) gewapende agressie. Behalve Moiwana waren er nog meer, zoals de moorden te Tjongalanga-pasi.

Hoewel in het geval van Moiwana veel meer doden zijn gevallen dan in Fort Zeelandia, is het nooit gekomen tot een 'nationale' herdenking van die slachtoffers. Weinig tot geen van de voorvechters van mensenrechten in Suriname hebben zich daarvoor ingezet zoals in de Decembermoordenzaak.

Misschien zou er onderzoek gedaan moeten worden hoe dat zo is gekomen; waarom het ene geval meer gewicht in de schaal scheen te hebben dan het andere. Ware het niet dat nabestaanden hun weg naar het Inter-Amerikaanse Hof voor de Rechten van de Mens hadden gevonden en daar een veroordeling van de Staat Suriname uit was gekomen, was in deze zaak ook niets gebeurd. Suriname heeft deze nabestaanden in de kou gelaten.

Een internationaal vonnis was nodig om het land te dwingen de mensenrechten van deze groep landgenoten te erkennen. En zelfs daarin blijft het land halsstarrig in gebreke. Los van de publieke excuses van president Ronald Venetiaan, op 15 juli 2006 in het Moengo Stadion, het bouwen van enkele huizen te Moiwana en een schadeloosstelling aan de nabestaanden is er van onderzoek, vervolging en berechting nog niks terechtgekomen.

Op 29 november dit jaar werd te Moiwana een herdenkingsmoment gehouden. In de media kreeg dit nauwelijks aandacht. Ook op dat stuk heeft de media de slachtoffers en hun nabestaanden in de steek gelaten. Misschien dat er nu, 35 jaar na de moorden, daarin verandering komt en leidt het tot een strafrechtelijk onderzoek.

In Nederland is onlangs een stap gezet om oorlogsmisdrijven die tijdens de Binnenlandse Oorlog zijn gepleegd te onderzoeken. Daar veel mensen in Suriname Nederland als hun grote voorbeeld zien, zal het misschien ook hier eindelijk ervan komen. Het recht op leven en bescherming daarvan door de Staat, geldt voor iedereen op het Surinaams grondgebied in dezelfde mate. Het leven van de binnenlandbewoner, de stadsbewoner, man, vrouw, geletterde, ontwikkelde, 'ongeschoolde', de vuilnisman, de academicus of de zwerver dient zonder aanzien des persoons door de Staat beschermd te worden. Er moet daarbij gemeten worden met één maat.

ivancairo@yahoo.com

Share on Facebook    

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina