Registreren | Inloggen       Colofon
  •  
  • Home
  • COLUMN: Overpeinzingen van Jason

COLUMN: Overpeinzingen van Jason

03/01/2022 14:00 - ROZENGEUR

Gerold Rozenblad

Gerold Rozenblad  

“Dit is niet de manier waarop ik had gedacht het nieuwe jaar in te zullen stappen. Ik had gedacht rond deze tijd nog lustig mensen links en rechts vrolijk een gelukkig nieuwjaar te zullen wensen. De wensen worden wel uitgesproken, maar de lol, die is mij ontgaan.” Op een bankje zit Jason te overpeinzen hoe het zo ver heeft kunnen komen. Zo ver dat hij nu van staatswege moet worden beveiligd. En dat om een foto.

Het malen in zijn hoofd gaat verder: "De ironie is dat ik toen ik de foto schoot niet eens wist wat ik precies vastlegde. Ik dacht supporters vast te leggen die dromden om hun idool. Pas later zou bij reconstructie met anderen tot me doordringen dat ik had vastgelegd hoe mensen hun 'lekleki' waren gaan ontvangen voor het feit dat zij Belly waren gaan opwachten om hem de wind van voren te geven. Belly verscheen niet. Ik wel. En nu zit ik in de shit."

Hij kijkt wat om zich heen, bijna zoekend naar de beveiliging die hem is toegezegd. Maar die ga je niet zien. Althans als ze hun werk goed doen. Het is de soort beveiliging die je niet hoort te zien, maar wel aanwezig is. Onopvallende personen in onopvallende voertuigen. Van ouderen in het vak heeft hij gehoord dat de CIVD daar wel goed in is. Dat geeft enige geruststelling. Maar het bevrijdt niet van de knellende gedachtegang.

"Gelukkig zijn de collega's als één man opgestaan en hebben ze me niet alleen gelaten. Ik had dat eerlijk gezegd niet verwacht. We hebben onze kleine dingen onderling, maar nu blijkt dat als het gaat om iets fundamenteels, het veld wel eensgezind kan opstaan. Hopelijk heeft het ook een goede uitwerking op de vereniging zelf. Meki SVJ kon moro tranga, want a gersi leki unu o fanodu a vereniging. Want mi no sabi waar ik nu zou staan als de collega's er niet waren."

Dat brengt enigszins een smile op het gezicht van de jonge verslaggever. Ook al beseft hij ook dat er momenten zijn dat hij zich erg alleen zal voelen. "Want a sori leki bun furu sma no e denki fa mi e firi now en hoe lang ik nog met dit ding in mijn hoofd ga sjouwen. Zelfs ik niet." Verder mijmerend bedenkt Jason dat het maar goed is dat wat ouderen het woordvoerderschap in de zaak op zich hebben genomen. Immers, het gaat niet om zijn persoon, hoezeer enkelen dat denken en bepaalden bewust willen doen overkomen. Zoals Octopus Leo.

Iemand had het filmpje van de Octopus geforward naar Jason die er hoofdschuddend naar had gekeken. Leo wil het volk doen geloven dat de SVJ een agenda heeft. Zijn broer moet kwaad worden aangedaan en de coalitie moet vallen is kortgezegd het doel. Leo meent dat er geen probleem is tussen Jason en zijn broer. "Efu a man no habi probleem nanga mi, dan fu san ede mek a man ley so gi mi", ging door Jason heen toen hij Leo hoorde in zijn bijna monoloog. Want kritische vragen kwamen er niet. Zoals wat er dan moet worden besproken als er geen probleem is.

Ondanks zijn penibele situatie moest Jason toch hardop lachen toen Leo opmerkte dat hij als eerste heeft geroepen dat er moest worden gepraat, maar niemand hem heeft gebeld om te praten. "Fu san ede yu no bel no wan sma", was de eerste gedachte die door de jonge journalist heen ging. Het begon bij hem in te zinken dat als ook in 2022 wordt gedacht in termen van onaantastbaren en voetvolk, het enig zinnige dat anderen in het nieuwe jaar gewenst kan worden is sterkte!

roziegeur@gmail.com

Share on Facebook    

Gerelateerde artikelen

Reageren op dit bericht? Bezoek onze Facebook-pagina