Site: Desktop versie

COLUMN: Suriname

20/02/2020 14:00  
COLUMN: Suriname

klik voor meer  meer...

Stuart Rahan Foto:

Ook criminelen hebben een goede inborst. Zo ook Wini. Als de top van de rots hem binnen handbereik is, blijkt een andere aap die te bestieren. Maar niets lijkt beheersing van die apenrots Wini in de weg te staan. Geen makaak, geen kwatta-aap, geen gorilla. Wini is zelfs bereid de hand die hem gevoed heeft, uit de weg te ruimen. De rotstop, dat is zijn einddoel. Het is dat die rots nog net niet tot de hemel reikt, anders had hij een sprong gewaagd om ook zijn Schepper naar de kroon te steken. 

Wini heeft een lange weg afgelegd. Hij heeft veel kompanen omgelegd of laten omleggen om te zijn waar hij in zijn beleving hoort. Pablo Escobar is zijn grote voorbeeld. De drugsbaron van Colombia had ook integere politieke ambities. Met verdiensten uit de wereldwijde drugshandel wilde hij zijn land hervormen, een nieuw en schoon gezicht geven. Iedereen gratis onderwijs en de staatsschuld binnen de kortste keren aflossen. Het arme volk wilde niet langer in armoede leven. Het arme volk wilde ook leven als die puissant rijke heersers. Grote villa's, elke dag kaviaar en wilde feesten alsof de wereld morgen vergaat.

Maar Wini vergat dat op zijn pad er kompanen lagen die na jaren hersteld waren van opgelopen verwondingen. Kompanen die voor dood waren achtergelaten, verrezen als Jezus Christus uit de dood. Zij leven niet alleen, zij willen een nog beter leven. Nu zien deze jongens dat hun vroegere kameraad politieke ambities heeft. Wini wil niet alleen zijn handen schoonwassen, meer nog zijn gezicht. Een schoon gezicht geeft meer vertrouwen en opent deuren. Ook nu eten zijn nieuwe kompanen uit zijn handen. Maar helaas, oude bloedvlekken hebben op het schone gezicht toch hun sporen achtergelaten. De littekens ziet hij steeds weer opdoemen, in elke spiegel, elke dag weer, waar hij ook komt. Wini wil zijn verleden loslaten maar karma geeft hem geen gratie. 

Misschien, heel misschien dat het presidentschap hem kan bevrijden van zijn naargeestige karma. Wini wil een levende legende zijn. Hij wil de verering niet vanuit de dood beleven maar in het nu. Getroond op zijn stoel wil hij zich laten bewieroken. Daarvoor gebruikt Wini arme kinderen uit verre districten. Kinderen die al bij de poorten van de grote stad verbaasd reageren op het onbeschrijflijke contrast tussen waar ze vandaan komen en waar ze in zijn beland. Het lijkt onwerkelijk maar Wini ontmoeten is de grote droom die uitkomt. Ooit was Wini zelf die kleine jongen uit het district die op blote voeten gaandeweg sportsuccessen boekte. In wie kan de jeugd het grotere voorbeeld zien van ontembare successen op eigen kracht? In de levende legende natuurlijk. 

Yu kan kibri yu granma, ma yu no kan kibri en kosokoso. Ook de jeugd groeit op, doet levenservaringen op en gaat naar school. Hoe graag Wini zijn levensverhaal uit de geschiedenisboeken wil schrappen, overal liggen verscheurde bladzijden verspreid. Jongeren zijn nieuwsgierig en willen meer van hun idool te weten komen, zich naar zijn levende voorbeeld voorbereiden op een eigen leven. Dan slaat de idolatrie onherroepelijk om. De levende legende blijkt een karikatuur van zichzelf. 

'Suriname' is de film die afgelopen maandag in première ging in Nederland. Zaterdag, aan de vooravond van veertig jaar herdenking van de militaire revolutie, is Suriname aan de beurt. Dan krijgt de samenleving een film te zien waarin de Surinaamse realiteit er niet ver vanaf staat. Dan zal de veelgebezigde zin 'w'o dede ini a film' de realiteit dichtbij genaderd zijn. Zo dichtbij dat een eng gevoel zich meester van je maakt en jij je afvraagt: 'wat is echt, wat is fake?' Suriname is als film een kopie van de werkelijkheid met dramatisch aangedikte elementen. De makers hoefden niet diep in hun fantasie te graven. Een steengoed script, zeer realistisch gefilmd met on-Surinaamse muziek waar je niet van in trance geraakt. Gelukkig maar. De Surinaamse realiteit is weerbarstiger.

taknangami@live.nl

klik voor meer Vandaag